จบการประชุมและการพักผ่อนสบายๆ ได้เติมพลังกายพลังใจกันกันทั่วหน้า เตรียมพร้อมที่จะลุยงานใหม่ๆ ของสมาคมฯ กันต่อ

ตอนที่

วันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๕๓
อากาศเช้านี้อุ่นกว่าเมื่อวานเล็กน้อย อาจารย์สุนิตย์ยังคงตื่นเช้ากว่าพวกเราอีกเช่นเคย และเตรียมโจ๊กฮ่องกง (ทำจากบ้านที่กรุงเทพฯ) ให้รับประทาน คุณหมอสมชายและครอบครัวรับประทานอาหารแต่เช้า เพราะต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ ก่อน เนื่องจากลูกสาวมีเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ

 

มุมรับประทานอาหาร

เมื่อคุณหมอสมชายรู้ว่าดิฉันเรียนจบจาก รร.พยาบาลรามาธิบดี จึงบอกให้รู้ว่าบ้านที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้นเป็นของอดีตอาจารย์พยาบาลที่รามาธิบดี พอรู้นามสกุลดิฉันก็รู้ว่าอาจารย์ท่านนั้นเป็นใคร เสียดายที่ไปหาที่บ้านแล้วไม่พบเพราะท่านออกไปข้างนอกกับลูกสาว

 

ทิวทัศน์สวยๆ ยามเช้า

เดิมเรากะกันว่ารับประทานอาหารกลางวันแล้วจึงจะกลับกรุงเทพฯ อาจารย์สุนิตย์จึงเตรียมข้าวคลุกกะปิไว้เป็นเมนูมื้อกลางวัน แต่เนื่องจากพรรคพวกกลับไปก่อนแล้วหลายคน เราจึงเปลี่ยนแผนเป็นจะออกเดินทางกลับประมาณ ๐๙ น. โดยแวะเที่ยวระหว่างทางตามสะดวก ในระหว่างที่รถตู้ที่จะรับเรายังมาไม่ถึงดิฉันจึงใช้เวลาสำรวจบริเวณรอบๆ ที่เมื่อวานยังไม่ได้ไปดู

อาจารย์สุนิตย์พาเราเดินชมดอกไม้ต่างๆ ในบริเวณบ้านพักที่อยู่อีกฟากหนึ่ง บางหลังก็เป็นของคุณหมอที่อาจารย์รู้จัก ได้รู้จักดอกไม้สวยๆ อีกหลายอย่าง (แต่ตอนนี้จำชื่อไม่ได้แล้ว)

 

ดอกไม้ในบริเวณบ้านใกล้เคียง

รถตู้มารับเราช้ากว่าเวลาที่นัดไปประมาณครึ่งชั่วโมงกว่า เพราะลมแรงจึงขับรถเร็วไม่ได้ สมาชิกที่เดินทางกลับด้วยรถตู้พร้อมกันเหมือนกับตอนขามาและเพิ่มอาจารย์สุนิตย์อีกคนหนึ่ง เราแวะเที่ยวที่ตลาดน้ำกลางดงเป็นแห่งแรก บริเวณตลาดไม่กว้างขวางนัก ถ้าคนเยอะๆ คงเดินไม่สะดวก ที่หน้าตลาดมีแม่ค้าขายของอยู่ ๒-๓ เจ้า พวกเราอุดหนุนผักผลไม้ เช่น สะเดา ชะอม แตงกวา มะละกอ ฝรั่ง หิ้วกันคนละถุงสองถุง

 

บางส่วนของตลาดน้ำกลางดง

ป้ายถัดไปของเราคือไร่สุวรรณ เพื่อซื้อข้าวโพดหวานที่ต้มแล้ว ที่หวานอร่อยจริงๆ คนเข้าคิวซื้อกันเยอะมาก เราเองก็ซื้อกันทุกคน อาจารย์สุนิตย์บอกชอบมาก ดิฉันยังซื้อองุ่น (มีเมล็ด) และมะม่วงน้ำดอกไม้มาฝากลูกสาว พวกเราไม่แวะรับประทานอาหารกลางวันที่ไหน เพราะยังอิ่มกันอยู่ ใครหิวก็กินข้าวโพดแทนได้ ออกจากไร่สุวรรณก็มุ่งหน้าตรงสู่กรุงเทพฯ เลย ยิ่งใกล้กรุงเทพฯ อากาศและแดดก็ร้อนยิ่งขึ้น

เราทุกคนจอดรถไว้ที่ รพ.เทพธารินทร์ รถตู้จึงจอดป้ายนี้ป้ายเดียว ลำเลียงสัมภาระเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

จบการประชุมและการพักผ่อนสบายๆ ได้เติมพลังกายพลังใจกันกันทั่วหน้า เตรียมพร้อมที่จะลุยงานใหม่ๆ ของสมาคมฯ กันต่อ

วัลลา ตันตโยทัย