ลูกเสือที่เปลี่ยนไป เพราะความทันสมัยเข้ามา
ช่วงที่ผมไปประชุมสัมมนาลูกเสือระดับชาติ ท่านผู้ใหญ่ท่านหนึ่งในวงการลูกเสือเปรยๆมาว่าลูกเสือเดี๋ยวนี้เอาสบายเข้าว่า ใช้วิธีโยนเงินให้ค่ายเอกชนจัดให้ จ้างเขาทุกอย่าง สบายทั้งครูทั้งเด็กไม่ต้องทำอะไร แต่สิ่งที่หายไปคือ "ทักษะชีวิต"

ผมคุยกับผู้บริหารระดับจังหวัดท่านหนึ่ง ท่านบอกว่าจากการสำรวจการเข้าค่ายลูกเสืออในจังหวัดของท่าน ร้อยละ 90 จ้างเอกชน มีเพียงร้อยละ 10 ที่เข้าค่ายเอง คุณครูทำกันเอง
สองวันก่อน ผมคุยกับผู้บริหารโรงเรียนหนึ่ง ผมบอกว่าผมชอบเข้าค่ายลูกเสือแบบโบราณ ซึ่งเดี๋ยวนี้ เริ่มมีความทันสมัยมาแทนที่ ท่านผู้บริหารโรงเรียนท่านนี้ก็เอียงมาทางผม เลยคุนกันได้นาน
เข้าค่ายลูกเสือแบบโบราณของผมคือ
1. อาหาร
1.1 เด็กต้องหุงหาอาหารเอง
1.2 ห้ามเตาแก็ซ หม้อไฟฟ้า
1.3 ห้ามบะหมี่สำเร็จรูป ปลากระป๋อง
2. การแสดง
2.1 ร้องเพลงโบราณที่แฝงคุณธรรม
2.2 ละครรอบกองไฟ เป็นเรื่องวรรณคดีในอดีต
2.3 เน้นการรำวง ไม่เน้นการเต้นรำสมัยใหม่
3. ที่พัก ต้องกางเต็นท์เอง
4. และถ้าเป็นไปได้ ห้ามเด็กพกเงินมาครับ (ผมเคยทำมาแล้ว ทำได้ครับ ศก.พอเพียงจะเกิดก็ตรงนี้แหละครับ โดยไม่ต้องสอน)
เรื่องโบราณของผมก็มีอยู่เท่านี้แหละครับ ที่คุณครูและผู้บริหารหลายท่านบอกว่าโบราณ เพราะเดี๋ยวนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว โลกมันทันสมัยแล้ว จะมาอยู่ค่ายโบราณแบบเก่าไม่ได้ จะมาใช้ก้อนหินสามก้อนเป็นเตา มันโบราณมาก
จึงต้องใช้เงินซื้อความสะดวกสบายหมดครับ รวมทั้งซื้อ "ทักษะชีวิต" ของเด็กๆไปด้วย เพราะเด็กมากินกับมานอน และ ทำกิจกรรมในภาคสนาม แถมกิจกรรมก็ยังเน้นเพลงเต้นรำสมัยใหม่ การแสดงก็แสดงเน้นเรื่องสมัยใหม่ไปหมด
จากการเข้าค่ายแบบโบราณของผม
1. เด็กเขาทำอาหารเองได้ทุกอย่างครับ สุกบ้าง ดิบบ้าง ก็รับประทานด้วยความเอร็ดอร่อยและมีความสุขครับ
2. บะหมี่สำเร็จรูป และปลากระป๋องไม่ต้องเอาไป เขามีวิธีทำอาหารและเก็บอาหารสดอยู่ครบ 3 วันครับ
3. เด็กเขาจะมีการจัดการของเขาเองครับ เขาจะแบ่งหน้าที่ แบ่งความรับผิดชอบ มีกระบวนการกลุ่มที่เป็นธรรมชาติ ฝึกวินัย ความเสียสละ
เห็นชื่อบันทึก โบราณ ๆ นี่จะไม่พลาดเลยค่ะท่านรองฯ ;)
เคยไปค่ายเดินป่า แม้อาจไม่ครบสูตร แต่การกางเต๊นท์เอง มีส่วนร่วมกับการทำอาหารง่ายๆ หุงข้าวกัน ล้อมวงแคมป์ไฟ มองดูฟ้า ดูดาว เล่าอะไรๆ เล่นกีตาร์ ร้องเพลงเฮฮากันไป คืนสุดท้ายก็เปิดใจ อะไรปานนี้ น่าสนุกออกค่ะ
และเรียนรู้ว่า ทริปที่ลำบาก ได้ล้มลุกคลุกคลาน และมีส่วนร่วมมากๆ จะประทับใจไปนานแสนนาน ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนสมาชิก ก็จะดีแน่นแฟ้นขึ้นค่ะ พูดแล้วก็คิดถึง อยากมีโอกาสไปเข้าค่ายอีกจังค่ะ ... แค่คิดยังบรรเจิด
* การกางเต๊นท์เอง มีส่วนร่วมกับการทำอาหารง่ายๆ หุงข้าวกัน ล้อมวงแคมป์ไฟ มองดูฟ้า ดูดาว เล่าอะไรๆ เล่นกีตาร์ ร้องเพลงเฮฮากันไป คืนสุดท้ายก็เปิดใจ อะไรปานนี้ น่าสนุกออก
(เด็กๆเขาก็สนุกมากเลยครับ ถ้าให้เขาทำเอง บางทีครูไปแย่งทำก็มี)
* ได้ล้มลุกคลุกคลาน และมีส่วนร่วมมากๆ จะประทับใจไปนานแสนนาน ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนสมาชิก ก็จะดีแน่นแฟ้นขึ้นค่ะ
(ขอบคุณมากครับที่ช่วยเสริมเติมเต็มแบบโบราณของผม)
ตอนผมเป็นผู้บริหารโรงเรียน เข้าค่ายลูกเสือในกลุ่ม ผมเป็นคนเสนอที่ประชุมเองครับ ว่าให้เข้าแบบโบราณ หลายคนค้านว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ผมก็พิสูจน์ให้เขาเก็นครับ ว่าเป็นไปได้และเด็กสนุก
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์
เพิ่งรู้ว่าค่ายลูกเสื้อเปี๋ยนไป๋แล้ว
น่าเสียดายนะครับ
โอกาสในการฝึกทักษะชีวิต ทักษะสังคมยิ่งไม่ค่อยมีอยู่ ยิ่งลดหายลงไปอีก
* เพิ่งรู้ว่าค่ายลูกเสื้อเปี๋ยนไป๋แล้ว
( เปลี่ยนไปมากเลยครับ ทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ น่าเสียดายมากเลยครับ เข้าค่ายแล้วไม่ได้ทักษะชีวิต ผมว่าเท่ากับแทบไม่ได้อะไรเลยครับ - ขอบคุณครับ)
สวัสดีครับท่านรอง
เข้าค่ายลูกเสือแบบ "โบราณ" ฟังดูเข้าทีนะครับ
สงสัยเราจะเป็นครูลูกเสือโบราณด้วยกะมั้งครับ
ขอบคุณครับ
* ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะครับ
* ผมว่าบางเรื่อง แบบโบราณก็ยังคงความขลังอยู่นะครับ โดยเฉพาะลูกเสือ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะท่านรอง
ที่โรงเรียนยังฝึกทักษะการใช้ชีวิตค่ะ ให้เด็กทำเองทุกอย่าง เด็กๆ เขาชอบนะ ที่ได้ทำกิจกรรมแบบนี้ ชีวิตมีรสชาด ทำงานแข่งกับเวลา เสียงนกหวีดที่พร้อมจะดังขึ้นทุกขณะ... ทั้งตอนหุงข้าว กินข้าวไหม้ อาบได้ขันเดียว นกหวีดดังซะแล้ว.... เดินทางไกลก็แสนไกล และลำบากแสนเข็น ผจญภัยสุดโหด ผบ.ลูกเสืออย่างพวกเรา ก็แกล้งเด็กๆ กันสุดฤทธิ์ หวังฝึกความอดทด อดกั้น และความมีระเบียบวินัยให้เขา
สรุปว่า ครูใจดี ก็ชอบการเข้าค่ายลูกเสือแบบโบราญเหมือนกัน
ที่ไม่ได้มาเยี่ยมท่านรอง เพราะไม่อบรม แลทำวิจัยร่วมกับ ม. ราชภัฏค่ะ 3 วัน 2 คืน เหนื่อยมากๆ เลยไม่ได้ร่วมพิธีวันครูเลย
ท่านรองสบายดีไหมค่ะ
ด้วยความเคารพและระลึกถึงค่ะ
* ที่โรงเรียนยังฝึกทักษะการใช้ชีวิต ให้เด็กทำเองทุกอย่าง
* เด็กๆ เขาชอบนะ ที่ได้ทำกิจกรรมแบบนี้ ชีวิตมีรสชาด ทำงานแข่งกับเวลา เสียงนกหวีดที่พร้อมจะดังขึ้นทุกขณะ... ทั้งตอนหุงข้าว กินข้าวไหม้ อาบได้ขันเดียว นกหวีดดังซะแล้ว
* เดินทางไกลก็แสนไกล และลำบากแสนเข็น ผจญภัยสุดโหด ผบ.ลูกเสืออย่างพวกเรา ก็แกล้งเด็กๆ กันสุดฤทธิ์ หวังฝึกความอดทด อดกั้น และความมีระเบียบวินัยให้เขา
ขอคารวะด้วยความจริงใจครับ
ดี ครับท่านผมก็ชอบ ครูหลายคนก็ชอบครับ แต่ยังรือฟื้นไม่ได้ครับ
* ท่านผมก็ชอบ ครูหลายคนก็ชอบครับ
* แต่ยังรื้อฟื้นไม่ได้ครับ
(ครับ ขอเพียงชอบก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นแล้วครับ)
ขอบคุณมากครับ