วัดเป็นศูนยกลางของการศึกษาในอดีต และเป็นสื่อกลางที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างคนในชุมชน และในสังคมได้อย่างดี

         ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาขณะที่ครูนกยุ่งกับกิจกรรมของโรงเรียน แม่ของครูนกก็ยุ่งกับกิจกรรมของหมู่บ้านซึ่งก็เล่าให้ครูนกฟังอยู่ตลอดรวมทั้งวันอาทิตย์ที่ 17 มกราคมนี้ที่วัดบ้านเรา (วัดวังปริง) จะมีงานน่ายินดีคือเจ้าอาวาสได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์จากพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสราษฏร์ชั้นโท (จร.ชท.) เป็นชั้นเอก (จร.ชอ.)

        ดังนั้นชาวบ้านจึงช่วยกันเตรียมงานต่างๆ กันมาตลอดสัปดาห์ซึ่งครูนกไม่มีโอกาสเข้าไปร่วม ดังนั้นในค่ำคืนวันเสาร์ที่ 16 มกราคมที่ผ่านมาได้มีโอกาสเดินไปในวัดช่วงกลางคืนก็พบว่า มีการเตรียมการจัดแต่งรถบุปผาชาติโดยทีมงานจัดดอกไม้มืออาชีพของหมู่บ้าน แม่กับครูนกทำได้แค่ส่งวัสดุไปสนับสนุนคือ ดอกไม้กับใบไม้ที่ใช้ตกแต่งจุดต่างๆของวัด จำนวนหนึ่งซึ่งตัดจากรอบๆบ้าน

 

"ชาวบ้านพร้อมใจกับต้อนรับขบวนเชิญฯ"

"ครู ตำรวจ อบต. และฯลฯ...ร่วมกัน"

 

"หนุ่มน้อยก็มาร่วม"

         ในวันนี้ครูนกตั้งใจจะไปช่วยงานในส่วนที่ทำได้ส่วนแรกคือ ไปเข้าแถวรอรับขบวนเชิญสัญญาบัตรพัดยศและผ้าไตรที่จะไปทำพิธีสมโภช  ช่วงที่ทำพิธีครูนกเลยไปช่วยแม่กับเพื่อนแม่จัดเตรียมโต๊ะอาหารสำหรับพระภิกษุสงฆ์ที่มาร่วมในพิธี ระหว่างจัดโต๊ะไปก็ฟังพระกล่าวในพิธีสมโภชน์แล้วประทับใจว่า การที่เรามาร่วมกันวันนี้มิใช่เพียงเพื่อเจ้าอาวาสวัด แต่เป็นการแสดงถึงความจงรักภักดีต่อพระเจ้าอยู่หัวของเราที่ได้พระราชทานสิ่งดีๆมายังหมู่บ้านเรา เราจึงต้องจัดเตรียมต้อนรับอย่างดีที่สุด ให้ความร่วมมือมากที่สุด อีกทั้งเจ้าอาวาสท่านนี้ (พระครูอรุณวิริยานุศาสก์ แต่ครูนกจะเรียกท่านว่า พ่อหลวงหว่าง) ครูนกก็เคารพรักศรัทธาในการทำงานของท่านที่เป็นพระนักพัฒนาทำให้วัดเกิดการเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ดีอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังดูแลทุกข์สุขของชาวบ้านอย่างทั่วถึง อย่างตอนคุณยายของครูนกเสียท่านก็ช่วยเป็นธุระดูแลให้ทุกเรื่องเช่นเดียวกับตอนที่น้องชายบวช เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่ของครอบครัว เวลาครูนกต้องไปสอบในวาระสำคัญๆ ท่านก็จะส่งกำลังใจผ่านมาทางแม่ให้เสมอ

 

 "ทีมงานอาหารมือาชีพของหมู่บ้าน"

        วันนี้ครูนกตั้งใจมากเป็นพิเศษในการช่วยเป็นลูกมือในงานเตรียมโต๊ะอาหารอย่างเต็มที่และเป็นโอกาสดีได้เจอเพื่อนแม่ เพื่อนพ่อ ครูที่สอนครูนกสมัยประถม  และพระอาจารย์ที่สอนนักธรรมตรีแก่ครูนกก็มาและได้มีโอกาสนั่งสนทนาความเป็นไปของชีวิตกับท่านซึ่งครูนกดีใจมากๆ  เพราะปกติจะได้รับข้อความผ่านแม่แต่ไม่มีโอกาสได้เจอพระอาจารย์ วันนี้ครูนกว่าครูนกเจอเสน่ห์ของความสัมพันธ์ระหว่างบ้าน วัดและโรงเรียนไปอีกหนึ่งรูปแบบที่หวังว่าจะอยู่คู่สังคมไทยไปอีกยาวนาน