การถักไหมพรม ถือว่าเป็นความสามารถขั้นพื้นฐานอย่างหนึ่งของกุลสตรี
          วันนี้มีโอกาสได้คุยกับคุณแม่และคุณน้าเกี่ยวกับเรื่องไหมพรมมาค่ะ  คุณแม่และคุณน้าได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับไหมพรมสมัยเมื่อสามสิบกว่าปีก่อน (สมัยคุณแม่และคุณน้ายังสาวๆ) ให้ฟังค่ะ  ก่อนอื่นได้เริ่มถามทั้งสองท่านว่า ทำไมถึงอยากถักไหมพรมคะ? ทั้งสองท่านตอบคล้ายๆกันว่า “สมัยนั้นเขานิยมถักไหมพรมกันมากเลย  ทั้งเสื้อ  หมวก  ผ้าพันคอ  ผ้าคลุมโต๊ะ  ปลอกหมอน  ทุกสิ่งทุกอย่าง  ซึ่งคนสมัยนั้นถือว่าการที่จะเป็นกุลสตรีได้นั้น  เรื่องเย็บปักถักร้อยต้องทำเป็น  ตอนนั้นเริ่มหัดด้วยตัวเอง  จากการดูแบบจากหนังสือบ้าง  ดูจากคนอื่นที่เขาทำเป็นบ้าง  แต่ก็ไม่ได้ให้ใครเขาสอนอย่างเป็นทางการเท่าไหร่  ตอนแรกๆนะ  แค่ทำเป็น  งานมันออกมาก็ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่  หลังๆทำไปบ่อยๆก็เริ่มรู้จักเทคนิคมันก็ค่อยๆสวยขึ้นจนกล้าใช้เอง” แล้วเริ่มต้นถักไหมพรมได้ยังไง?  “อ๋อ  เมื่อก่อนเห็นคนอื่นเขาถัก  แล้วมันท้าทาย  ประมาณว่า  คนอื่นเขาทำได้  ทำไมเราจะทำไม่ได้  ก็เลยเริ่มหัดด้วยตัวเอง  จนทำเป็นน่ะแหละ”  แล้วเคยถักให้ใครบ้างรึเปล่าคะ? ทั้งสองท่านได้หัวเราะแล้วตอบว่า “ ก็แรกๆมันไม่สวยไม่กล้าให้ใครหรอก  แม้แต่ใช้เองยังไม่กล้าเลย  หลังๆเริ่มสวยค่อยกล้าเอามาใช้เองหน่อย  แต่ก็ยังไม่กล้าให้ใครอยู่ดี  กลัวว่าฝีมือยังไม่ถึงขั้นน่ะ  ต้องทำให้ออกมาดีจริงๆถึงจะกล้าให้เขา"  แล้วถึงตอนนี้ยังถักไหมพรมอยู่ไหม? “ตอนนี้ไม่ได้ถักแล้ว  เพราะว่าสายตาไม่ดีแล้ว  มันต้องใช้สายตาเยอะหน่อย  ถักไปนานๆแล้วปวดหัว  นึกๆไปก็อยากกลับไปถักอยู่เหมือนกัน  ยิ่งตอนนี้เป็นช่วงฤดูหนาวพอดี  ถักใส่เองคงจะอุ่น  ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ถักแล้วแต่ก็ยังให้คำแนะนำได้อยู่นะ”
          จากเรื่องที่ได้นำมาเสนอจะเห็นได้ว่า  การที่จะเริ่มต้นถักไหมพรมนั้น มาจากการได้เห็นคนอื่นทำแล้วจึงอยากทำตามอีกแล้วค่ะ  และความตั้งใจในการทำรวมไปถึงความสำคัญของสิ่งที่ทำเอง  ว่ากว่าจะให้คนอื่นได้นั้น  เขาต้องพยายามทำแล้วทำอีกจนดีพอก่อนถึงจะกล้าให้ค่ะ  และที่สำคัญในสมัยนั้น  การถักไหมพรมยังถือว่าเป็นความสามารถขั้นพื้นฐานอย่างหนึ่งของกุลสตรีเลยนะคะ