***สักวันหนึ่งเราอาจเป็นชายไทย/หญิงไทยไม่ทราบชื่อ ไปปรากฏตัวอยู่ที่ ร.พ.ใด ร.พ.หนึ่งก็ได้***

เห็นว่าอีกไม่กี่วัน เราก็จะมีการตรวจประเมินคุณภาพบริการสาธารณสุขเครือข่ายเรา(HNQA) กันแล้ว ก็เลยขอยก มาตรฐานบริการฯ หมวดที่ 10 (สุดท้ายแล้ว ดีจัง...) ก่อนอื่นต้องบอกว่า หมวดนี้มันเป็นเรื่องไม่เล็กเลย และออกจะยากเสียด้วย...ไม่เชื่อลองอ่านดู

หมวดที่ 10 ผลงานและสิ่งส่งมอบ ที่มีผลกระทบต่อชุมชนและสังคม

ผลงานที่มีผลกระทบต่อชุมชนและสังคม หมายถึง : กิจกรรมที่ไม่ได้มุ่งตอบสนองบุคคลใดบุคคลหนึ่งโดยจำเพาะ แต่ทำโดยมุ่งหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชุมชน และสังคม หรือกิจกรรมที่กระทำเพื่อให้เป็นที่พึ่งพาของส่วนรวมได้ เช่น กิจกรรมหรือหัตถการที่ต้องกระทำด้วยจริยธรรมทางวิชาชีพ หรือตามธรรมเนียม ประเพณี ศาสนา ศีลธรรม หรือตามข้อกำหนด บทบัญญัติแห่งกฎหมาย บริการอุบัติเหตุและฉุกเฉิน การแจ้งข้อมูลข่าวสารสาธารณสุข การแจ้งข่าวการระบาดของโรคระบาด การแจ้งผลหรือข้อสรุปปัญหาเกี่ยวกับสุขภาวะของกลุ่มบุคคลเป้าหมาย เป็นต้น(ออกแนว Holistic หน่อยๆ...ว่าไหม?)

สิ่งส่งมอบ ที่มีผลกระทบต่อชุมชนและสังคม หมายถึง : สิ่งของหรือสิ่งเหลือทิ้งอันตราย ที่ต้องกำจัดหรือปล่อยทิ้งออกจากหน่วยงานผู้ให้บริการไปสู่ชุมชน ทั้งที่เป็นของแข็ง ของเหลว ก๊าซ หรือสารกัมมันตภาพรังสี ทั้งที่สามารถแพร่กระจายลงไปในดิน ในน้ำ ในอากาศ รวมทั้ง กลิ่น ควัน ฝุ่น ละออง สิ่งส่งตรวจที่ไม่ใช้แล้ว เศษชิ้นเนื้อ หรือชิ้นส่วนอวัยวะที่ตัดออกจากร่างกาย เป็นต้น ( IC+ENV ยังไงยังงั้นเลย)
มาตรฐานบริการในหมวดนี้เขาจำแนกเป็น 8 ข้อ ดังนี้
10.1 บริการอุบัติเหตุฉุกเฉิน : ต้องเปิดให้บริการด้วยสภาพความพร้อมอย่างสมบูรณ์ตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งด้านกำลังความสามารถและทรัพยากร เมื่อทราบหรือได้รับแจ้งเหตุฉุกเฉิน จะมีการปฏิบัติเพื่อเข้าช่วยเหลือผู้ป่วย ณ สถานที่เกิดเหตุ อย่างฉับไว รวดเร็ว (เช่น รับอุบัติเหตุอัติภัยหมู่ หรือสาธารณภัย รวมทั้ง EMS ด้วย)
10.2 หัตถการฉุกเฉิน : ผู้ป่วยฉุกเฉินที่ไม่รู้สึกตัว และไม่มีญาติตัดสินใจแทนในเวลาฉุกเฉินนั้นได้ หากจำเป็นต้องได้รับการทำหัตถการใดๆ เพื่อช่วยชีวิต หรือเพื่อความปลอดภัย จะได้รับการทำหัตถการนั้นทันทีโดยไม่รั้งรอ ด้วยจริยธรรมแห่งวิชาชีพ มนุษยธรรม และมุ่งเน้นความอยู่รอดปลอดภัยของผู้ป่วย (สักวันหนึ่งเราอาจเป็นชายไทย/หญิงไทยไม่ทราบชื่อ ไปปรากฏตัวอยู่ที่ ร.พ.ใด ร.พ.หนึ่ง ก็ได้)
 10.3 ข้อมูลข่าวสารสาธารณสุข : ข้อมูลข่าวสารที่ชุมชนและสังคมต้องรับทราบอย่างรวดเร็ว ร.พ.จะต้องแจ้งไปยังผู้เกี่ยวข้องโดยมิชักช้า ทันต่อเหตุการณ์ 
- หากเกิดอุบัติภัยร้ายแรง หรือมีโรคติดต่ออันตรายเกิดขึ้น ซึี่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสาธารณะได้ หน่วยงานและผู้เกี่ยวข้องในชุมชนที่จะไดรับผลกระทบ หรือมีการระบาดไปถึง จะไดรับทราบข่าวสาร ข้อมูลที่เกี่ยวข้องและจำเป็น อย่างครบถ้วน รวดเร็วทันต่อเหตุการณ์ (เคยนึกจริงๆ นะ ถ้า ร.พ. เราอยู่ติดชายทะเล สักวันคงถูก สึนามิกวาดไม่รู้ตัว จำกันได้ไหม? 26 ธ.ค. 47 น่ะ คนอื่นเขาเช็คกันให้วุ่นว่าญาติอยู่ครบปลอดภัยดี? แต่ ชาว ร.พ.มโนรมย์ไม่รู้เรื่องสักคน ไปรู้เอาตอนเลิกงานกลับบ้านโน่น)
- ข้อมูลที่เกี่ยวกับปัญหาด้านสุขภาวะหรือสุขภาพของประชาชนในชุมชน จะมีการแจ้งไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในชุมชนและสังคม โดยมิชักช้า (เคยนำข้อมูลสถิติที่เราทำ/วิจัยกัน ไปแจ้งหรือบอกให้คนในชุมชนบ้าง?) 
- ข้อมูลข่าวสารด้านความปลอดภัยต่อผู้บริโภคที่ตรวจพบ ซึ่งเกี่ยวข้องกับเวชภัณฑ์ ยา สมุนไพร เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ จะมีการแจ้งไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในชุมชน และสังคมเพื่อให้ประชาชนได้ทราบอย่างทันท่วงที (เคยหรือเปล่า?)
10.4 บริการเกี่ยวกับศพผู้ป่วย :
- ศพ เศษชิ้นส่วนอวัยวะของผู้ตาย ที่พบและเก็บมาจากสถานที่เกิดอุบัติเหตุหมู่ หรืออุบัติภัย หรือมหันตภัย จะได้รับการจำแนกและเก็บรักษาไว้ให้อย่างดี (อย่างแผ่นดินไหวที่ ไฮติ คงไม่ไหวเนาะ มันเหมือนหนัง 2012 วันสิ้นโลก เลย)
- ศพของผู้เสียชีวิต ไม่ว่าจะเสียที่ในโรงพยาบาลหรือจากภายนอกโรงพยาบาล จะได้รับการดูแลสภาพให้เป็นที่เรียบร้อย ด้วยความเคารพในศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ และญาติของผู้ตายจะได้รับศพที่มีสภาพเรียบร้อย ให้สามารถนำกลับไปประกอบพิธีกรรมทางศาสนาได้ ภายในเวลาอันสมควร (มีโอกาสได้แต่งศพหลายครั้ง ต้องชื่นชมกับญาติของผู้ตายส่วนมากเขาจะเห็นใจเรานะ ส่วนมากเขาจะให้เราช่วยตกแต่งบาดแผลให้เท่านั้น เรื่องอาบน้ำแต่งตัวเขามักจะยินดีไปทำเอง)
10.5 บริการเก็บทรัพย์สินให้ : ทรัพย์สินของผู้ประสบภัยที่พบเห็นและเก็บมาจากสถานที่เกิดเหตุ หรือเกิดอุบัติเหตุหมู่ หรืออุบัติภัย หรือมหันตภัย จะได้รับการจำแนกและเก็บรักษาไว้ให้อย่างปลอดภัย (ของเรารวมทั้งผู้ป่วยฉุกเฉินที่มีการรับรู้บกพร่องหรือไม่รู้สึกตัวด้วย)
10.6 การควบคุมการแพร่กระจายเชื้อ : โรงพยาบาล จะต้องควบคุมมิให้มีการแพร่กระจายเชื้อโรคออกไปสู่ชุมชนให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (จึงเป็นหน้าที่ของเราทุกคน รวมทั้งผู้ป่วยและญาติด้วย อย่างเช่น การทิ้งเข็ม อินซูลิน ดีมากๆ เลย)
10.7 ของเสีย อันตราย และมลภาวะ : ของเสีย สิ่งเหลือทิ้งอันตรายทุกชนิด น้ำเสีย ขยะติดเชื้อ สิ่งส่งตรวจที่ไม่ใช้แล้ว สารโลหะหนัก ของมีคมใช้แล้ว ยาหรือเวชภัณฑ์ ซึ่งหมดอายุหรือเสื่อมสภาพแล้วต้องผ่านกระบวนการจัดการ หรือบำบัดที่ถูกต้องและมีประสิทธิภาพ จนมีความปลอดภัยต่อชุมชนและสังคมก่อนปล่อยทิ้งออกไป รวมทั้งจะต้องควบคุมไม่ให้มลภาวะแพร่กระจายออกไปสู่ชุมชน ทั้งนี้ตามมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อมไทย (เฮ้อ!...เป็นไงยากไหม?ล่ะ)
10.8 ความพร้อมด้านพลังงาน : พลังงานไฟฟ้าที่ใช้ในโรงพยาบาล จะต้องมีใช้อย่างเพียงพอ และต้องมีเครื่องกำเนิดกระแสไฟฟ้าสำรองที่พร้อมต่อการใช้งานได้ทันทีตลอด 24 ชั่วโมง สำหรับใช้กับเครื่องช่วยชีวิตที่ดูแลผู้ป่วยให้ปลอดภัย (ของเรา OK. นะ ข้อนี้) 
***ในที่สุดก็จบจนได้สำหรับมาตรฐานสาธารณสุขทั้ง 10 หมวด คราวนี้จะขอพักยาวซักที อยากอ่านเรื่องของคนอื่นบ้าง... อย่างที่บอก เรื่อง ฮาๆ ,เมนูเด็ด,เคล็ดลับความงาม อะไรก็ได้เขียนมาเหอะนะ...มีคนเหงา...เฝ้ารอเธออยู่บล็อกนี้ เขียนมาหน่อยซิ ดีร้ายขอให้สื่อสาร...ฮิๆ/By Jan