โรงเรียนทุ่งตาพลวิทยา สพท.ระนอง จัดกิจกรรมเข้าค่ายลูกเสือประจำปีการศึกษา 2552

โรงเรียนทุ่งตาพลวิทยา

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาระนอง

ได้จัดกิจกรรมเข้าค่ายพักแรมลูกเสือ เนตรนารี ผู้บำเพ็ญประโยชน์ และยุวกาชาด  โดยมีโรงเรียนเข้าร่วม 5 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียน ตชด. บ้านในวง โรงเรียนวัดช่องลม โรงเรียนบ้านเขาฝาชี โรงเรียนทับไชยาพัฒนา มีผู้บังคับบัญชาลูกเสือและพี่น้องลูกเสือ จำนวน 450 คน  จัดกิจกรรมเมื่อวันที่ 13-15 มกราคม 2553


พี่น้องลูกเสือทุกคนต่างพร้อมใจกันมาเข้าค่ายพักแรมที่โรงเรียนของเรา  เขาว่ากันว่า สภาพแวดล้อมเหมาะแก่จากเข้าค่ายพักแรมเป็นอย่างยิ่ง เนื่องด้วยมีพื้นที่กว้างขวาง ห้อมล้อมด้วยหุบเขาและลำธาร ดูแล้วบรรยากาศดีเนอะ


วันแรกทุกคนต่างก็ยินดีกับการมาเข้าค่าย พวกที่มาถึงก่อนก็ใจจดใจจ่อ รอเพื่อนๆที่กำลังเดินทางมาถึง  แม่เสือใหญ่ ที่นอนเฝ้าหน้าประตูโรงเรียนก็นั่งเด่นเป็นสง่า คอยต้อนรับทุกท่านอย่างสมศักดิ์ศรีลูกเสือไทย นักร้องพร้อม มือกลองพร้อม ฉิ่ง-ฉาบ พร้อม มือปะแป้งพร้อมพรึบ!


หลังจากที่ต้อนรับลูกเสือทั้งหมดแล้ว  เราก็ทำการสร้างค่ายพักแรม โดยลงมือทำกันจริงๆ ทำกับข้าวกันกลางดิน กินกันกลางทราย นอนตะกายที่พื้นหญ้า  555. และต่อด้วยเดินทางไกลขึ้นเขา  5 กิโลเมตร

 

ในคืนแรก  ลูกเสือสามัญ มีการแสดงละครเงียบ ส่วนลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ก็ไปผจญภัย คืนแรกผ่านไปด้วยใจเป็นสุข

 

วันที่ 2 มีการเข้าฐานไปตามจุดต่างๆ และสลับกับการจัดระเบียบแถวของพี่ๆทหาร  แต่แล้วก็มีเหตุที่เราไม่อยากให้มันเกิดขึ้นก็คือ  ..."ฝนตกหนัก"


ลง..ตุม  ตุม  ตุม  ...ทุกคนต่างวิ่งเก็บของกัน วุ่นไปหมด และแล้วก็ต้องให้นักเรียนย้ายขึ้นไปนอนบนอาคาร  เสื้อผ้า  ข้าวสารอาหาร เปียกโชกไปหมด  ทำอย่างไรล่ะทีนี้...สิ่งที่เรารอคอย ..มันคือการเล่นรอบกองไฟ ..ดิฉันได้แต่ภาวนาว่า ขอให้ฝนหยุดตก.. เมื่อฝนแล้ง..ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว  พวกเราก็ใช้แผน 2 โดยที่ไม่มีการยกเลิก กิจกรรมใดๆทั้งสิ้น ย้ายจากกลางสนามมาจัดกิจกรรม ที่สนามบาสฯ แทน.. และขนย้ายของทุกอย่างไปแล้ว รวมทั้งเสาไฟสปอร์ตไลด์  ดิฉันก็ขะมักเขม้นกับการแต่งตัวให้ ผู้ถือพวงมาลัย และพุ่มสลาก และนางรำ  22 ชีวิต ..วุ่นไปหมด..ฝนหยุดตกจริงๆค่ะ..เราอยากจะลองใช้แผน 3 ดูบ้าง เนื่องจากที่สนามบาสฯ มีขนาดเล็ก ต้องนั่งเบียดกัน แน่นอน  ไหนจะผู้ปกครองเด็กที่มาดูลูกๆเล่นรอบกองไฟ ไหนจะบรรดา พ่อค้า แม่ขายต่างๆ ก็เลยย้ายกลับมาที่กลางสนามใหญ่เช่นเดิม  แต่ไม่ได้เลื่อนเสาไฟเข้ามา จึงมืดไปนิด..เมฆฝนก็ก่อตัวขึ้นมาอีก..ดิฉันในฐานะผู้ดำเนินรายการ  ต้องดำเนินรายการไปอย่างหวาดวิตกกับสภาวะที่กำลังเป็นไปอย่างนี้



..ดิฉันมีกำลังใจ..ขึ้นมา..เมื่อถามพี่น้องลูกเสือว่า...

"เปียกกันมั้ยค่ะ"       "ไม่เปียก"

"เหนื่อยกันมั้ยค่ะ"       "ไม่เหนื่อย"

"จะกลับบ้านกันเลยมั้ยค่ะ"     "ไม่กลับ"

"สู้มั้ยค่ะ"         "สู้"

ดิฉันประทับใจกับคำกล่าวเหล่านี้จากใจพี่น้องลูกเสือร่วม 400 ชีวิต มันเป็นแรงจูงใจให้ดิฉันดำเนินรายการต่อไป..และแล้วการแสดงรอบกองไฟ  ที่ไม่มีกองไฟก็เริ่มขึ้น ตั้งแต่แห่มาลัย รำวง (เสียดายที่ไม่สามารถโชว์ ซูลู)      แล้วก็แสดง ไปทีละชุด  จนถึงชุดสุดท้าย...และแล้ว...เจ้าแห่งฝนก็โปรยปราย ..มาพร้อมพายุ ขนาดย่อม  เกิดขึ้นในระหว่างการแสดงชุดสุดท้าย   เด็กๆชุดนี้..สุดยอด..จริงๆค่ะ ทุกคนแสดงท่ามกลางฝนจนเกือบจบ  จนดิฉันทนกับสภาพที่เห็นเด็กยืนอยู่กลางฝนที่ตกและเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆไม่ได้อีกแล้ว  เลยต้องประกาศออกไปว่า

"..นี่คือการแสดงชุด สุดยอดประวัติศาสตร์ลูกเสือไทย  อันน่าภูมิใจที่สุด..ขอเสียงปรบมือให้ ..พี่น้องลูกเสือ โรงเรียนบ้านเขาฝาชี และโรงเรียนวัดช่องลมค่ะ"...ประทับใจครูมากๆๆๆๆจริงๆ

 


พบกันใหม่  ปี 2553 ที่โรงเรียน ตชด.บ้านในวงค่ะ..บาย..

มากินส้มตำ มากินส้มตำๆ  มาซิ มาซิ มาซิ มาซิ มากินส้มตำ  ปลาร้ามี  ปูดองมี  มาซิๆๆๆ  มากินส้มตำ..