เพื่อนๆ ป.บัณฑิตทุกคน ปีการศึกษา 2552
เหตุการณ์ผ่านไป...ครูทุกคนมุ่งหน้ามาสมัครเรียน...พบกัน...เรียนด้วยกัน...รักกัน...มีไมตรีจิตที่ดีต่อกัน...พอถึงวันใกล้จบ...ใกล้สอบก็ตกใจ...ใจหายไงไม่รู้ อยู่ๆก็จะจากกันแล้ว จากกันไปตามวิถีชีวิต ที่มาเรียนจุดหมายเดียวกันคือ ความรู้และเอาไปประกอบการขอใบประกอบวิชาชีพผู้บริหาร เพื่อเส้นทาง...มุ่งหน้าสู่การเป็นผู้บริหาร เป็นใหญ่ เป็นโต เป็นเจ้าคน นายคน ยากแท้หนอ...
ณ ที่แห่งนี้ทุกคนคือพี่น้องกัน ให้ความช่วยเหลือ แบ่งปันนําใจซึ่งกันและกัน ด้วยดีเสมอมา เราจะไม่ขอลืม...เป็นครั้งหนึ่งในชีวิต ที่มีค่า...เป็นสิ่งที่มีมูลค่าทางด้านจิตใจ ซื้อหาไม่ได้ในท้องตลาด ขอบคุณเพื่อน ป.บัณฑิตทุกท่านนะคะที่ทำให้มีวันนี้...และตลอดไป อย่าลืมนะคะส่งงานให้ครบ สอบให้ผ่าน ให้ทุกคนได้เกรด A ทุกวิชานะคะ
ลาที...ไม่ใช่ลาก่อน หากมีเวลาก็โทรหา...และมาเยี่ยมบ้างเด้อ...
ความรัก แห่งความเป็นเพื่อนเกิดขึ้นเมื่อไหร่ที่ใด...เมื่อนั้นก็จะพบเจอแต่ความสุขใจ
ชื่นชมในมิตรภาพความเป็นเพื่อนครับ
ขอบคุณค่ะ คุณเสียงเล็กๆที่เข้ามา comments ในเรื่องมิตรภาพแห่งความเป็นเพื่อน ดิฉันมีความสุขค่ะเมื่อเราพบเพื่อนที่แสนดี...ให้คุณโชคดีนะคะ
พบเพื่อจากจริงๆๆๆ พวกผมก็เหมือนกัน คิดถึงแล้วรู้สึกใจหาย เหมือนเราขาดอะไรไปสักอย่างครับ แต่อย่าลืมกันนะคร๊าบ
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา...ประสาอะไรกัน ดังนั้นมิตรภาพยังเหมือนเดิมนะคะ
ที่ใดมีรัก...ที่นั่นมีทุกข์ ที่ใดมีพบ ที่นั่นมีจาก...สัจธรรมของชีวิตครับ
รู้ไหมครับ...ที่พบไม่จากคืออะไร...อิอิ
น็อตเคยพบ...แล้วจาก...เหมือนกันครับ เสียใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อะไรก็ตาม...มีพบแล้วมีจากเสมอ