ในการประชุมคณะกรรมการประเมินอธิการบดีของ ม. มหิดล เมื่อวันที่ ๑๖ ธ.ค. ๕๒ มีการพูดกันเรื่อง การกำหนดนโยบาย ที่มีส่วนสนองเป้าหมายเชิงพัฒนา ที่พัฒนาเพื่อสนอง stakeholders ทั้งที่อยู่ภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย เป็นการที่สภา และผู้บริหารสนอง stakeholder หรือ outside
จะทำงานแนวนี้ได้ ต้องชัดเจนว่าใครบ้างเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับมหาวิทยาลัย และจะหาหรือเชื้อเชิญตัวแทนของกลุ่มเหล่านั้นมาให้ความเห็นอย่างไร คณะกรรมการอภิปรายกันว่าต้องเลือกตัวแทนแบบเจาะจง คือเน้นหาคนที่มีความสำเร็จ มีความสุขในชีวิต ที่คาดว่าจะให้ความเห็นที่ตรงกับ mission / vision ของมหาวิทยาลัยมหิดล และเชื่อมโยงกับสังคมอย่างกว้างขวาง เราอยากได้คนที่มีความสนใจ และมี aspiration ต่อการพัฒนามหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นคนที่มอง longterm goal มาให้ความเห็น
เราต้องการเสียง outside in ที่สะท้อนมุมมองแบบ “จิตใหญ่” ต่อมหาวิทยาลัย ต้องการเสียงสะท้อนที่เน้น longtern goals ไม่ใช่เน้น shortterm gain เน้นที่ความเห็นเพื่อการพัฒนามหาวิทยาลัยมหิดล ไม่ใช่ความเห็นเพื่อผลประโยชน์ของผู้บริหารหรือเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัย
ผมมองว่า ต่อไปนี้จะเป็นยุคที่มหาวิทยาลัยมหิดล sensitive ต่อความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย มีวิธีการได้มาซึ่งความต้องการนั้น ที่แม่นยำ และสร้างสรรค์
วิธีการได้มาซึ่งความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างถูกต้องแม่นยำและสร้างสรรค์นั้น เปนความท้าทาย และเปนเรื่องทึ่จะต้องเรียนรู้
เท่ากับเป็นการตอกย้ำว่ามหาวิทยาลัยมหิดล มีชีวิตอยู่ได้ ก็เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในสังคม ถ้ามหาวิทยาลัยมหิดลทำงานเป็นที่พอใจต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย มหาวิทยาลัยมหิดลก็จะได้รับการสนับสนุน และเป็นที่ยอมรับ จากทั้งสังคม
ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่จะถามความเห็น มีทั้ง Class A และ Class B
Class A คือคนภายนอก ที่เป็นเสียง outside in จะถามความคาดหวังจากมหาวิทยาลัยมหิดล
Class B คือคนภายในมหาวิทยาลัยมหิดล จะถามว่ามีอะไรบ้างที่ควรจะทำ/จำเป็นต้องทำ แต่ยังไม่ได้ทำ
ผมชื่นใจในฐานะนายกสภามหาวิทยาลัยมหิดล ที่กรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิ กำลังช่วยกันขับเคลื่อนมหาวิทยาลัยมหิดลในอีกมิติหนึ่ง ... มิติที่ทำงานเพื่อเสนอและสนองผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ทำงานโดยยึดผลประโยชน์และความพึงพอใจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเป็นตัวตั้ง ไม่ใช่เอาผลประโยชน์ของคนมหาวิทยาลัยเป็นตัวตั้ง
วิจารณ์ พานิช
๒๑ ธ.ค. ๕๒
น่าชื่นชมจริงๆครับอาจารย์...