เป็นงานที่น่าสนใจ และท้าทายอย่างยิ่งอีกงานหนึ่ง ที่บริษัทเอกชน กับ หน่วยงานรัฐได้ร่วมกันทำขึ้นมา เป็นงานที่ส่งผลความยั่งยืนของการดำเนินงานโภชนาการดีอย่างยั่งยืนในโรงเรียน...
ผมรับปากว่าจะช่วยถอดบทเรียนงานนี้เมื่อได้ฟังแต่แนวคิดของงานแบบคร่าวๆจากคุณณหทัย บัวแย้ม กรรมการผู้จัดการบริษัทเลมอนเรย์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่รับทำงานปฏิบัติการในพื้นที่ โดยมีบริษัทไฮคิวผลิตภัณฑ์อาหารจำกัด เป็นสปอนเซอร์ในการทำงงานทั้งหมด ในส่วนของกรมอนามัย ก็เป็นภาครัฐที่เข้าเป็นภาคีด้านวิชาการ ให้คำปรึกษาพร้อมสานพลังภาคีทั้งหมดเข้าด้วยกัน โดยมีอาจารย์สง่า ดามาพงษ์ เป็นหัวเรือใหญ่

อ.สง่า ดามาพงษ์
อ้างอิงภาพจาก : http://campus.sanook.com/teen_zone/senior_02955.php
ผมคิดว่างานนี้เป็นงานเล็กๆ ดูจากเนื้อหาที่คุณณหทัยส่งมาให้ผมอ่าน ก็ไม่ได้เห็นประเด็นอะไรมากนัก และในที่สุดก็ให้ประเด็นใหญ่ๆในการถอดบทเรียนว่า “งานที่ลงมือทำนั้นสำเร็จมากน้อยเพียงใด” เป็นคำถามใหญ่ของการถอดบทเรียน
ผมคิดเพียงเท่านี้จริงๆ แต่ก็ไม่ได้คิดผิดครับคิดถูกแต่ถูกเพียงส่วนเดียว ได้มานั่งฟังทีมงานทั้งหมดสรุปภาพรวมของงานให้ฟังโดยคร่าวๆ ที่ร้านอาหารย่านเกษตร-นวมิน ค่ำนี้แล้ว สิ่งที่ผมคิดไว้เป็นเพียงเสี้ยวเดียวจริงๆ
โครงการส่งเสริมโภชนการดีอย่างยั่งยืนในโรงเรียน เป้าหมายเป็นโรงเรียนระดับประถมศึกษา เขตภาคอีสานตอนบน (หนองคาย,อุดรธานี,ขอนแก่น) ประมาณ ๓๒ โรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการ และ อีก ๒๐ โรงเรียนเข้ามาร่วมเรียนรู้ โดยโรงเรียนทั้งหมดเป็นผู้ทำแผนงานส่งเสริมโภชนาการแบบมีส่วนร่วม (รูปแบบที่สอดคล้องกับบริบทโรงเรียน) และมีการปฏิบัติการตามแผน ในระยะเวลาหนึ่ง จนเกิดความสำเร็จที่ปลายทาง นั่นก็คือ นวัตกรรมการทำงานด้านโภชนาการในโรงเรียน
มีบางคนในวงสนทนาถามผมขึ้นมาในวงสนทนาว่า ผมหนักใจมากไหมกับชิ้นงานที่คุยกัน ...??
ผมตอบว่า “ไม่หนักใจเลย” แม้ว่าเนื้อหางานที่ได้ฟังบวกกับความตั้งใจของทีมงานที่ผสมผสานเป็นพิเศษ รัฐ+ เอกชน ที่มุ่งเน้นความยั่งยืนในการพัฒนา มากกว่าการทำงานเพื่อเน้นการส่งเสริมยอดขายของสินค้า ทั้งหมดเป็น Corporate Social Responsibility หรือ CSR.ที่ผมคิดว่า ทางภาคชนก็ใจกว้างพอสมควรที่จะอดทนรอคอยความสำเร็จ ที่อาจไม่ได้ผลงานมาโชว์ได้รวดเร็วและเห็นชัดเจนเป็นผลงานเชิงประจักษ์ หากแต่ว่ากระบวนการพัฒนาโดยมุ่งให้โรงเรียนดำเนินการทำแผนส่งเสริมโภชนาการดีอย่างยั่งยืน ที่เน้นการมีส่วนร่วมระหว่างโรงเรียน ชุมชนและเด็กนักเรียน กระบวนการปฏิบัติต่างๆหลากหลายที่สามารถออกแบบได้อิสระตามบริบทพื้นที่ จนเกิดความสำเร็จที่ปลายทาง
สิ่งที่ผมสนใจที่แตกต่างกว่างานชิ้นอื่นก็คือ ประสบการณ์ที่บริษัทเอกชนเข้ามาร่วมมือกับภาครัฐในการทำงานเพื่อสังคม โดยมุ่งไปที่การสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้เกิดขึ้น ให้ความสำคัญกับความยั่งยืน ไม่ใช่ CSR แบบหวานอมขมกลืน ...ตรงนี้ผมคิดต่อว่าเป็นประเด็นที่น่าสนใจในการขับเคลื่อนสังคมไทยในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นประเด็นพัฒนาสังคมในรูปแบบใดๆก็ตาม
กระบวนการเหล่านี้เอง คือ ประเด็นที่ทีมงานถอดบทเรียนต้องเรียนรู้ และดึงเรื่องราวเหล่านี้ออกมาให้สังคมได้เรียนรู้ร่วม อาจารย์สง่า บอกว่า เรื่องราวเหล่านี้ เป็นการตอบโจทย์ประเทศไทยด้านงานส่งเสริมงานโภชนาการ ดูยิ่งใหญ่ ฮึกเหิม และท้าทาย
สำหรับเวทีการถอดบทเรียนครั้งนี้ มีทั้งตลาดนัดนวัตกรรมความรู้ด้านโภชนาการ และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เราจะมีเวทีการถอดบทเรียน ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ในวันที่ ๖ – ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓ นี้
ความคาดหวังงานถอดบทเรียนครั้งนี้ เราต้องการบทเรียนที่เป็นเรื่องเล่า “นวัตกรรมความสำเร็จ” มากกว่างานวิชาการที่ใช้วิธีวิทยาถอดบทเรียนออกมาอย่างแข็งกระด้าง ไว้เก็บขึ้นหิ้งอย่างเดียว เราคิดว่า ความสำเร็จที่นำเสนอต่อสังคม น่าจะเป็นบทเรียนที่ ง่าย เป็นธรรมชาติ และเป็นการสื่อสารกับสังคมด้วยเรื่องเล่าเร้าพลัง
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
กรุงเทพฯ
๑๑ มค.๕๓
*** การพูดคุยเตรียมงาน เพื่อชี้เเจงโครงการ รวมไปถึงความคาดหวัง และผลลัพธ์การถอดบทเรียน มีคุณศิลา และผมไปร่วมรับฟังเเละเเลกเปลี่ยน
สำหรับทีมงานถอดบทเรียนที่ผมได้ทาบทามเข้ามาช่วยในกระบวนการต่างๆที่ มรภ.อุดรธานี นั้น ช่วงเเรกให้ Download เอกสารที่เเนบมานี้ศึกษาก่อนครับ
(สรุปจากการพูดคุยหารือกับ บ.ไฮ คิว,บ.เลมอนเรย์ และ อ.สง่า จากกรมอนามัย ในวันที่ ๑๑ มค. ๕๓ ที่ มหาชัยซีฟู้ด เกษตร นวมิน)
click ขยายภาพขนาดใหญ่เพื่อดูในรายละเอียด และในส่วนอื่นๆสามารถติดต่อผมได้ตลอดเวลาครับ ทั้งทางอีเมลและโทรศัพท์


ทำต่อไปนะคะ..เพื่อสังคม..เพื่อชุมชน..เป็นกำลังใจคะ
ทำต่อไปนะคะ..เพื่อสังคม..เพื่อชุมชน..เป็นกำลังใจคะ
เป็นกำลังใจสำหรับการสร้างสรรค์สิ่งดีๆครับ...
สวัสดีครับคุณจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
อาหารกระป๋องสำเร็จรูป กับ โภชนาการอย่างยั่งยืน ...
เจาะกลุ่มเป้าหมาย โรงเรียนในพื้นที่ภาคอิสานตอนบน
... สินค้าราคานี้ คุณภาพ ... ธุรกิจจับตลาดแมสนี้ ...
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ ไม่อยากให้เป็นเพียง CSR แบบหวานอมขมกลืน
อย่างไรจะรอติดตาม งานส่งเสริมเพื่อสังคมชิ้นดี ว่าจะเป็น ? นะคะ
pa_daeng ครับ ไม่ต้องใช้วาสนาอะไรเลยครับ ยินดีต้อนรับครับ บุคลากรด้านสุขภาพแบบpa_daeng นั้น เราต้องการมุมองที่ดี ในการเติมเต็มกลุ่มครับ :)
ขอบคุณกำลังใจจากคุณแอนนา ครับ :)
ขอบคุณครับ น้องฟูอ้าจ
สวัสดีครับคุณครูจ่อย
สำหรับค่ายฯที่ ยโสธร กำลังเกรงว่า บริหารจัดการเวลาไม่ได้ครับ ผมมีงานอีกในวันจันทร์ ที่กรุงเทพฯครับผม..
แต่หากธรรมะจัดสรร คงได้พบกันครับผม
ขอบคุณครับคุณครู
คุณปูครับ
ผมเพิ่งเข้ามาเรียนรู้นะครับ ต้องดูว่า เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นไร ครั้งนี้คุยนัดเเรกกับทีมงาน...ประทับใจในหลายๆมุมคิดของคนทำงานครับ :)
สวัสดีครับคุณเอก คงเป็นมุมใกล้เคียงกันครับ แต่มุมของผมน่ะ ไกลจากหน้าผาโข ต้นดอกหญ้าที่คุณเห็นในภาพของผม เป็นดอกหญ้าเตี้ย ๆ ครับ แต่ใช้มุมกล้องทำให้ดูสูง แต่ที่คุณถ่ายภาพนั่น เป็นต้นตองกงที่สูงจริง ๆ ครับ เช้าวันที่ผมขึ้นไปภูชี้ฟ้า อุณหภูมิ 13.5 องศาเซลเซียส คุณเอกขึ้นไปกี่องศาครับ ขอบคุณครับ
เป็นงานที่ท้าทาย ฮึกเหิม และเพิ่มพลังจริง ๆ ค่ะ
สิ่งเหล่านี้เป็นนิมิตหมายอันดีที่จะพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืนต่อไป
เพราะภาวะโภชนาการของเด็ก ๆ เป็นพื้นฐานของภาวะสุขภาพที่จะนำไปสู่สุขภาวะต่อไป
ขอบคุณค่ะที่ให้โอกาสในการเรียนรู้สิ่งดี ๆ ...^_^
ขอบคุณวิวสวยงามของภูชี้ฟ้าครับนายก้ามกุ้ง
และพี่สีตะวัน ประเด็นการหารือในรายละเอียดผมคงต้องเขียนเเละส่งให้กับทีมงานอีกครั้ง ต้องขอบคุณมากครับสำหรับการเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรียนรู้
แวะเข้ามาทักทาย ต้อนรับศักราช 2553ค่ะ
ขอให้มีความสุข กับการทำงาน และทำกิจกรรมต่างๆค่ะ
ขอบคุณครับ คุณ berger0123 ขอให้คุณมีความสุขมากๆเช่นกันครับ
สวัสดีครับพี่เอก
มาขอบพระคุณที่นึกถึงผมนะครับพี่ 555 เรียนตามตรงว่ายังนึกภาพไม่ชัดเจน อิอิ แต่ยินดีช่วยเต็มที่ครับผม ช่วยชี้แนะทีนะครับพี่เอก ;)
ตื่นเต้น ตื่นเต้น ^^
สวัสดีค่ะคุณเอก..ขอให้กิจกรรมนี้ได้ผลสำเร็จทั้งสองฝ่ายค่ะโดยเฉพาะภาวะโภชนาการของเด็กต้องดีขึ้นมากกว่า......นะคะ
adayday ครับ
งานชิ้นนี้ เป็นงานชิ้นที่ท้าทายดี เพราะเป็นการร่วมมือระหว่างเอกชนกับรัฐ บทเรียนการทำงานลักษณะนี้ เป็นบทเรียนที่น่าสนใจให้กับสังคมด้วยครับ ผมไปที่อุดรคราวนี้ ต้องขอเเรงคนอุดร(น้องเดย์) ไปช่วยจับประเด็นในงาน หรือ เป็นช่างภาพในการถ่ายภาพให้ผมด้วยครับ :)
*** ๑๖ มค. วันเสาร์นี้ลงเครื่องมาแล้วเราเจอกันที่ไหนสักที่ก่อนไปที่เวริ์กช้อปนะครับ พี่จะเป็นเจ้ามือเลี้ยงน้องชาย น้องสาวทั้งสองเองครับ
ครูrinda ครับ
บทเรียนของงานชิ้นนี้ ผมคิดว่าจะเป็นแนวทางที่น่าสนใจสำหรับ การดำเนินงานพัฒนาแผนโภชนาการในโรงเรียน โดยส่วนตัวก็สนใจครับ โดยเฉพาะการมีส่วนร่วม
การมีส่วนร่วม (ครู นักเรียน ผู้ปกครอง) เป็นหัวใจ เป็นทั้งเป้าหมายและวิธีการ ครับ
รอติดตามต่อครับผม