คิดถึงคนอื่นไหม รู้จักให้ผู้อื่นก่อน

 


แสงดาวแห่งศรัทธา
เธอเหนื่อยล้าไหมคนดี
ตราบรุ่งแสงรวี
เพื่อพรุ่งนี้รอวันเยือน


หน้าที่แม้เหนื่อยยาก
แสนลำบากฉากปีเดือน
สุขทุกข์คอยย้ำเตือน
เปรียบเสมือนเพื่อนร่วมทาง


แย้มยิ้มกับโลกสวย
ลมระรวยแผ่วเบาบาง
อบอุ่นทุกก้าวย่าง
ไม่อ้างว้างรู้แบ่งปัน



เปิดใจรับสิ่งใหม่
ด้วยหัวใจและไฟฝัน
ศรัทธามีต่อกัน
อย่าไหวหวั่นเส้นทางจร


คิดถึงคนอื่นไหม
รู้จักให้เมตตาก่อน
ชีวิตไม่ร้าวรอน
เอื้ออาทรถอนอัตตา...

                      ดอกไผ่
                        ๑๑ มกราคม ๒๕๕๓

ขอบคุณภาพจาก  Forword mail และอินเทอร์เน็ต