ปีใหม่นี้ มีน้องพยาบาลให้หนังสือสมุดภาพผมมาเล่มหนึ่ง ถึงจะเป็นหนังสือที่มีแต่ภาพ แต่ผมใช้เวลาทั้งอาทิตย์กว่าจะ..อ่าน..ดู..จบ

Eastern Corner: A Photo Collection

ผู้เขียน: เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

สำนักพิมพ์: ประพันธ์สาส์น

เป็นหนังสือรวมภาพถ่ายชุดเดียวกับที่เพิ่งจัดแสดงนิทรรศการไปเมื่อปลายปีที่แล้ว

ภาพจากสำนักพิมพ์​ประพันธ์สาส์น http://www.praphansarn.com/

 

อาจารย์เสกสรรค์เพิ่งได้เป็น ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ปีพ.ศ.​๒๕๕๒ ผมก็เคยอ่านหนังสือของอาจารย์ แต่เพิ่งจะได้พิจารณา..รูปที่อาจารย์ถ่าย..อย่างตั้งใจในหนังสือเล่มนี้

 

หนังสือเล่มนี้ไม่มีข้อเขียนใดๆ มีแต่รูป แล้วก็ชื่อสถานที่..เทศะ กับปีที่ถ่ายภาพ..กาละ ในคำนำของหนังสือ อาจารย์เลือกที่จะไม่อธิบายภาพเหล่านั้น เพราะเชื่อว่า ไม่จำเป็นต้องเขียนข้อความเพิ่มเติม

ภาพถ่ายทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้เป็นภาพขาว-ดำ ได้จากการเดินทางของอาจารย์ในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงบางส่วนในประเทศจีน นอกจากจะเป็นสถานที่ต่างๆแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นภาพถ่ายของผู้คน โดยเฉพาะเด็กๆ

เห็นภาพเด็กหญิงชาวเขมรตัวน้อยเอากะละมังเป็นเรือ ซึ่งเป็นภาพหน้าปกด้วยแล้ว รู้สึกได้เลยว่า เราเหมือนกัน เราคือพวกเดียวกันแท้ๆ ถึงจะมีเชื้อชาติแตกต่างกันไปบ้าง แต่โดยรวมแล้ว หน้าตาของเราแทบจะแยกกันไม่ออกเลย เราคือพี่น้องกัน

ถ้าไม่มีเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ ผู้คนบริเวณชายขอบแต่ละแห่งเหล่านั้น ก็แทบจะเป็นเครือญาติกันด้วยซ้ำ ยิ่งช่วงปีใหม่ เห็นข่าวชาวไทยกับลาวทำบุญใส่บาตรปีใหม่ด้วยกันแล้ว ยิ่งตอกย้ำความเป็นหนึ่งเดียวของเรา

ก็เพราะแค่ชนชั้นนำในอดีตที่แบ่งแยกเราออกจากกันเป็นประเทศเท่านั้น เราจึงถูกกำหนดให้แตกต่างกัน

ฝันหวานถึง ประชาคมอาเซียน ที่มีผืนแผ่นดินเดียวกันอย่างประชาคมยุโรป แล้วสิ