คุณเคยบ้างไหม ร้สึกเบื่อ กลัว หัวเราะ มีความสุข มีความทุกข์ โกรธ เกลียด หน้าบาน หน้าห้อเหี่ยวฯลฯ ทั้งหมดนี้ทุกๆ คนก็เคยผ่านมา แต่มีสักครั้งไหมที่หวนให้ฉุดคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หรือทุกวันนี้มันเคยชินจนเป็นนิสัยไปแล้ว ถ้ามีคนบอกคุณว่า อีก 100 ปี คนจะสามารถลอยได้ คุณจะเชื่อไหม ไม่สิ คุณจะหายตัวได้ เหมือนในหนัง? ถ้ามีคนบอกคุณว่าเกิดมาให้ทำกรรมดี ไว้เพื่อหลุดพ้นคุณจะเชื่อไหม นี้หละคือเสน่ห์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ มีความคิดเป็นของตัวเอง มวลประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาทำให้คนเราคิดแตกต่างกัน ผมมีเรื่องจริงที่จะเล่าให้ผู้ฟัง ในวันที่ 7 มกราคม 2553 ที่ผ่านมาเผอิญวันนั้นผมได้ขับรถกลับบ้านปกติ ผมมีโอกาสได้พบเจอคนแก่ คนหนึ่งอายุได้สัก 80 ปี เห็นแก่แทนตัวเองว่าหลวงตา (คงสึกแล้ว)ผมเห็นแก่ยืนข้างทางผมก็เลยจอดรับ แก่ แก้บอกว่าจะไปวัดที่อยู่บ้านลาน ซึ่งเป็นทางผ่านผมพอดี ผมก็พูดคุยทักทายตามมารยาททั่วไป ดูแก่จะโงกๆ เงยๆ ตัวแก่มีกระเป๋าสพาย 1 ใบ ใบหน้าห่อเหียว คำแรกที่แก่พูดด้วยเสียงอันเบื่อหน่ายให้ผมฟัง แก่กลุ่มใจเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิง ซึ่งช่วงที่แก่อายุ 33 ปีแก่เคยได้เสียกับเด็กซึ่งอายุ 12 ปี ทางฝ่ายผู้หญิงเขาเอาเรื่อง คือคดีพากผู้เยาว์ แก่ก็จำคุก 5 ปี และปรับอีก 20000 บาท ตามกรรมที่แก่ได้ฟังสมัยนั้นคงเยอะเอาการ หลังจากออกจากคุกแก่ ก็บวช แต่ไม่รู้คดีเป็นรูปแบบไหน เห็นมีโจทย์เก่าจะฟ้องร้องให้แก่แต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นอีกก แก่ก็บอกว่า คุกก็เข้าแล้ว เงินก็เสียแล้ว จะมาเอาอะไรกับแก่อีก ผมได้มองเห็นแววตาของแก่ และผิวหนังยานๆ ของแก่ ทำให้ผมอดสงสารแก่ไม่ไหว ทันใดนั้นคำถามแรกที่ผุดมาในห้ว คนอายุ 80 ปี ยังมีความทุกข์อีกเหรอ ไหนบอกว่าถ้ามีงาน มีเงิน มีครอบครัว มีรถคันใหญ่ มีคนนับหน้าถือตา อายุแก่เถ่าจะสบาย จะมีความสุข ความสุขจริงๆ หรือ ผมก็หาคำตอบไม่เจออยู่ดีแล้วทุกวันนี้เรามีความสุขกันจริงๆเหรอ
