A boy 10 yr after complted cured for 7 month, his cancer, All first relapse

วันนี้เช้า  6 มกราคม 53 ฉันตรวจเยี่ยมผู้ป่วยเด็กมะเร็งที่นอนรักษาในหอผู้ป่วยเด็กตามปกติ ทั้งเคสเก่าและใหม่ และแลกเปลี่ยนพูดคุยกับพยาบาลในหอผู้ป่วยและอาจารย์แพทย์ อาจารย์กำลัง round เช้าร่วมกับ แพทย์ประจำบ้านและ extern บอกว่าฝาก support ...น้อง...โรคกลับมา เด็กซึม....

ฉันแวะเยี่ยมทักทาย เพราะเป็นเคสเก่าที่ดูแลต่อเนื่องมาตั้งแต่วินิจฉัยโรคครั้งแรก (เมื่อ3 ปีที่แล้ว) ทำให้ไม่ยากในการเข้าถึงเด็กและครอบครัว ครั้งแรกป้า (พี่สาวพ่อ)เป็นดูแลพาเด็กมารักษา คุณพ่อคุณแม่แยกทางกัน แม่ทำงานที่ภูเก็ต เด็กมีพี่สาวต่างพ่ออีก 1 คน ขณะนี้เรียนมหาวิทยาลัยปี 2 รักน้อง สนิทกัน ดูแลน้องดี ปัจจุบันเด็กย้ายมาอยู่กับคุณแม่ที่ขอนแก่น เนื่องจากแม่มีสามีใหม่เป็นชาวต่างชาติ แต่ให้การสนับสนุนทางด้านการเงินเป็นอย่างดี ซื้อรถ ซื้อบ้านให้ที่ขอนแก่น และรักผู้ป่วยเหมือนลูก...คุณแม่เด็กเล่าให้ฟัง

คุณแม่เด็กบอกว่า "ตอนนี้ตนเองรู้สึกว่าครอบครัวมีพร้อมทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องโรคที่ลูกเป็น กลับมา กังวล แต่ยังไงก็ต้องรักษา หมอที่นี่เก่ง เห็นในทีวีเรื่อง สเต็มเซลล์ ....." ความคาดหวัง "อยากให้ลูกหาย"...

ฉันบอกเด็กว่า "น้อง....ป้าเกดมาเยี่ยมหนูนะลูก หนูเป็นอย่างไรบ้าง" ฉันแตะที่แขนน้อง...เบาๆ สีหน้าดูเหนื่อยกังวล ไม่พูดแต่สบตา รับฟัง นอนบนเตียง มีสายน้ำเกลือที่แขนขวา (เด็กทราบจากแพทย์แล้วว่าโรคกลับมา) ฉันจึงพูดต่อเป็นการให้กำลังใจ ว่า '''หนูเป็นเด็กเก่ง หนูต้องผ่านมันได้ เหมือนแต่ละครั้งที่เคยผ่านมา (พยักหน้า) ป้าเกดเป็นกำลังใจให้นะลูกนะ....หนูต้องสู้ ไม่งั้นเราจะแพ้ ขอให้พลังกลับมาเยอะๆ มีกำลังใจเยอะๆ (พยักหน้าอีกรอบ)

เกศนี บันทึก 11:16 pm.