สามีทำงานกับภรรยาแปลก...
คนไม่ได้ทำงานแบบฉันไม่รู้หรอกว่า การต้องบังคับตนให้อ่านเรื่องที่ขี้เกียจอ่านเนี่ยมันน่าเบื่อชะมัด แต่ก็ต้องอ่าน..เพราะมันเป็นงานที่ต้องรับผิดชอบ..(บ่นนอกเรื่อง)
พูดถึงเรื่องการทำงาน มีหลายๆคนชม ครอบครัวฉันว่ามีความสามารถทำงานร่วมกันได้ คือ สามี สามารถ ทำงานร่วมกับภรรยาได้ ฉันว่าไม่เห็นแปลกเลย!!
แต่ท่านว่า อเมซิ่ง เพราะว่าปกติ สามีกับภรรยาเนี่ย จะไม่ค่อยพูดจา กันดีดี ไม่รู้เป็นไร และก็ชอบขัดแย้งทางความคิด ผู้รู้เสริมว่า ยิ่งหัดขับรถนะ สามีไม่สามารถสอนให้แก่ภรรยาได้ เพราะมันจะตีกัน ก่อนที่จะขับเป็น หรือไม่อาจจะหักพวงมาลัย ลงคลองหรือข้างทาง ให้มันตายซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย (โถเล่นแรง)
นึกถึงเพลงของ วิทูร ใจพรหม นักร้องเพลงคำเมือง หนุ่มเหนือ ฉันชอบฟังเพราะตลกดี จริงๆเนื้อหาของเพลง ก็เป็นเรื่องที่เราๆรู้ๆ กันอยู่ประมาณรักกันใหม่ๆ อะไรก็ดีไปหมดนั่งมอเตอร์ไซด์ก็ให้จับแน่นๆ เดี๋ยวตก พอหมาเห่า แหมเตะหมา มาเห่าเมียข้าทำไม
แต่พอนานวันความรักชักจืดจางลง ขับมอเตอร์ไซด์กระชาก(ไม่รู้จะหวังให้เมียตกหรือป่าว..ฮา ) เมียนั่งเกาะเอวหน่อย ก็สั่งให้กระเถิบออกไป ไม่ต้องเกาะ.. มันร้อน...หมาเห่าก็หาว่า หมามันเห็นผี....โถความรักจืดจางลงจริงๆ
พูดถึงสามีทำงานร่วมกับภรรยา แล้วชอบเถียงกันนึกถึงนักจัดรายการคนหนึ่ง หน้าตาอาจเป็นรอง ดีเจคนอื่นๆ (รองมากๆ) แต่ลูกอ้อนไม่เคยเป็นรองใคร เพราะฉะนั้นจึงมีแม่ยก ยกกันมาโขยงแน่นสถานีวิทยุทุกวัน อาหารการกินบริบูรณ์ เรื่องของเรื่องคือ พ่อหนุ่มดีเจคนเนี่ย เขามีเมียแล้ว เวลามาจัดรายการก็ต้องพกเมียมาด้วย แต่ สองคนเนี่ย เวลาทำงานจะเถียงกันตลอด จัดรายการ 2 ชั่วโมง ก็จะเถียงกันทั้ง 2 ชั่วโมง จะมาหยุดตอนพี่ดีเจหนุ่มเขาเข้ารายการ และความสามารถของพี่แกก็คือเวลาเปิดไมค์นะ เป็นคนละคน ลืมเลยว่าเมื่อกี้กำลังเถียงกับเมียหน้าดำหน้าแดง (ประมาณว่าลั่นสถานี คล้ายๆจะตีกัน) พอไฟติดปั๊บ เปิดไมค์ พี่แกก็ยิ้มให้ไมค์แล้วก็ออดอ้อนแม่ยก....ฉันนับถือจริงจริ๊ง สปิริตสูง...ฉันทำไม่ได้
เคยเกิดกับตัวเอง เถียงกันก่อนเข้าสถานีวิทยุ ฉันต้องเลี้ยวรถกลับบ้าน มันพูดไม่ออก...
เป็นท่านทำได้ไม๊ล่ะคะ...
เรียนป้าเหมียว
ผมเองก็ทำไม่ได้ครับ เพราะการสร้างอารมย์มิใช่สร้างกันง่าย ๆ อย่าลืมนะครับ การจัดรายการวิทยุเราก็ต้องใช้อารมย์ด้วยเช่นกัน
สวัสดีค่ะป้าเหมียว
แนะนำว่า พกหน้ากากติดตัวไปด้วย
พอนึกว่าจะต้องทำรายการก็สวมหน้าใหม่ปั๊บ!
ก็ไม่ใช่ตัวเราแล้ว แฮ่! เปลี่ยนอารมณ์
พาไปดูลูกอะไรเอ่ย..? ทายซิ ห้ามไปอ่านก่อนนะ
อาจารย์สมนึกค่ะ
สวัสดีเจ้าน้องแนน
สบายดีก่าคะ...ยิ๊นดีจ๊าดนักตี้มาแอ่วหา...น้องฮักแมวแม่นก่อ...ป้าเหมียวก่ฮักเหมือนกั๋น..ตี้บ้านมีแมว 3 ตั๋ว น้องใคร่ได้ก่อหา..
น้องซิลเวียจ๋า
น้องซิลเวียรู้ไม๊ดีเจท่านเนี่ยเสียชีวิตแล้ว..ไปเล่นน้ำแล้วเป็นตะคริว น่าสงสารมากๆ ป้าเหมียวเคยทำรายการเจาะชีวิตของแก แกเป็นคนรักการเป็นดีเจที่สุดใฝ่ฝันมากๆ ตอนแรกแกพูดติดอ่างแต่ตอนหลังพยายามฝึกพูดบ่อยๆ ก็ดีขึ้นแต่ที่แกพิเศษกว่าดีเจคนอื่นๆคือแกจะรู้จักเพลงเยอะมากๆ ส่วนใหญ่เป็นเพลงเก่าๆ..แผ่นเสียงเพียบเลย
พี่ครูป.1เจ้าขา
งาน...
กับส่วนตัว...
เป็นเรื่องคนละเรื่อง..
การแยกแยะ ไม่ปะปน ต้องถือว่ามีสติ..มีการควบคุม มีทักษะในการวิเคราะห์สังเคราะห์อย่างดียิ่ง
ผมเองก็เอางานมาก่อนเช่นกันครับ..
เป็นเรื่องราวที่น่ารักดีค่ะป้าเหมียว การแยกอารมณ์ระหว่างงานกับเรื่องส่วนตัวได้(อย่างแนบเนียน)นับว่ามีความสามารถมากเลยค่ะ เยี่ยมจริงๆ
คุณแผ่นดินค่ะ
คุณบุษรา
คุณครูแป๋มค่ะ
แยกไม่ค่อยได้เหมือนกันค่ะ น่าสงสารดีเจนะคะ ที่เขาจากไปเเล้ว
สวัสดีค่ะ
คุณมนัสนันท์ค่ะ
คุณครูคิมค่ะ
สวัสดีวันเด็กค่ะป้าเหมียว....
วันนี้พาน้องๆ เค้าไปเที่ยวไหนเอ่ย?
เห็นเด็กๆ ไปเที่ยวแล้ว ดาวอยากเที่ยวบ้างจัง...ทำไมไม่มี "วันผู้ใหญ่" บ้างน้า?