ทุกๆวันเฝ้าภาวนาขอให้ผ่านพ้นโรคร้าย แต่วันคริสต์มาสที่ผ่านมากลับแสกนสมองเจอก้อนเนื้ออีกครั้ง....

............สายลมได้พัดผ่านกาลเวลาให้จากไปอีกปีแล้ว ปี 2552 ...............แต่ชะตาชีวิตที่โหดร้ายยังไม่ได้เดินจากไป  ปี 2552 เป็นปีที่ดิฉันต้องเผชิญกับโรคภัยทีเกิดขึ้นกับสามี หลังจากผ่าตัดสมองรอบแรกในปี 2551 และต้องเลี้ยงลูกช่ยคนเด็กที่เพิ่งจะได้หนึ่งขวบเมื่อวันปิยะที่ผ่านมา........

.........ทุกๆคนก็ได้แต่รอคอยเพื่อจะให้ปีใหม่มาถึง เพื่อจะได้พบปะ สังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน  ....แต่ครอบครอบครัวของดิฉันกลับต้องลุ้นกับการเอกซเรย์สมองของสมาีดิฉันอีกครั้งหลังจากผ่ามาได้ปีครึ่ง  ..........

........25  ธันวาคม  2552 ทุกคนคงจะสนุกสนานกับวันคริสต์มาส แต่ครอบครัวของเรากลับได้รับข่าวจากผลตรวจว่ามีก้อนเนื้อเกิดขึ้นสมองซีกซ้ายบริเวณเดิมแต่ไม่ใช่จุดเดิม  ซึ่งต้องเข้ารับการผ่าตัดอีกครั้ง........

.........น้ำตาของดิฉันต้องไหลอีกครั้งเพราะวันเวลาที่ผ่านมาหลังผ่าครั้งแรก  ทำให้กำลังใจกือบจะปกติดีแล้ว เพราะอาการต่างๆ ไม่ค่อยน่าวิตกเท่าไหร่....

.........ทำไมนะครอบครัวของเราจึงต้องเจอแต่อุปสรรคในชีวิตอยู่เรื่อย....ลูกก็ยังเล็กอยู่ น้องอิงค์คนโตจะครบ 5 ปี วันครูที่ 16 มกราคม นี้ ส่วนคนเล็กเพิ่งจะได้ 1 ขวบกว่า

........หมอนัดผ่า 5 มกราคม 2553 ลูกชายก็ไม่สบาย.....ทำไงดี.....หากเป็นเนื้อดีก็คงไม่เกิดซ้ำ....ถ้ามีเชื่อเนื้อร้ายต้องฉายรังสี.........

...........ขอความดีที่ดิฉันและสามีทำไว้ทั้งหมดจงดลให้ผ่านพ้นวิกฤติชีวิตด้วยเเถิด.....