เฮ้ย......อาหารไทยทำไมถึงเป็นอย่างนี้

      

                                  ภาพจากอินเตอร์เน็ต

   อาหารไทยได้ชื่อว่ามีรสชาติอร่อยไม่แพ้ใครในโลก คนไทยไม่ว่าจะไปอยู่ที่ประเทศไหน สิ่งสำคัญที่จะต้องติดตัวไปเสมอคืออาหารไทย

อาหารไทยมีมากมายจนนับไม่ทั่ว อาหารหลายชนิดปรุงรสอย่างประดิษฐ์ประดอย เพื่อให้รสชาติที่ถูกปากและสนองกิเลสของคน

ชื่ออาหารก็ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมาเพื่อชวนเชิญให้ผู้ที่ได้ยิน อดสั่งมาลิ้มลองไม่ได้

แต่ละภาคของเมืองไทยมีอาหารหลากหลายชนิด ด้วยรสชาติที่แตกต่างกัน

อยู่ภาคใต้เคยรับประทานอาหารที่มีรสชาติจัด เมื่อย้ายมาอยู่ภาคเหนือ อาหารรสชาติไม่เผ็ดจัด เหมือนอย่างที่คุ้นเคย

เมื่อย้ายมาอยู่ที่จังหวัดเชียงราย ในตลาดเห็นกะละมังใส่อาหารชนิดหนึ่ง แม่ค้าตัดเป็นชิ้นๆเล็ก มีลักษณะคล้ายขนมหม้อแกง เหมือนขนมวางปนอยู่กับแกงนานาชนิด แต่ไม่ใช่เพราะเห็นป้ายติดอยู่บนกะละมังนั้นว่า “แกงกระด้าง” แกงทำไมไม่มีน้ำ แถมยังแข็งต้องตัดเป็นชิ้นๆ อีก

               (แกงกะด้าง)

ถัดไปอีกไม่กี่ร้าน ป้ายโฆษณาเชิญชวน ให้ลูกค้าที่สนใจเข้ามาลิ้มลอง

“ที่นี่ขายไอติมทอด ๓๐ บาท”

ไอติม ลูกค้าต้องการรับประทานเย็นๆไม่ใช่หรือ แล้วทำไมพ่อค้าคนนั้นบอกว่า เป็น “ไอติมทอด” ดูแล้วแปลกใจจัง

         ห่างไปอีกไม่ไกลจะควันไฟโขมงจากหม้อต้มใบใหญ่ ป้ายแสดงรายการอาหาร เขียนไว้ว่า “เย็นตาโฟ”

      ชื่อเย็นตาโฟ แล้วทำไมต้องต้มเสียควันโขมง แล้วเย็นตาโฟจะเย็นหรือเปล่า

     ทำไมอาหารแตกต่างจังเลย แกงที่ต้องมีน้ำกลายเป็นก้อนๆ ไอติมที่ต้องการความเย็นถูกนำมาใส่กระทะทอดจนร้อนผ่าว เย็นตาโฟ ที่ต้องเป่าให้เย็นก่อนที่จะรับประทาน

        “เฮ้ย......อาหารไทยทำไมถึงเป็นอย่างนี้”