สวัสดี คุณปีใหม่
ตั้งใจจะเขียน E-mail หามาหลายวัน แต่เนื่องจากติดภาระกิจหลายอย่างจึงไม่สามารถเริ่มต้นได้สักครั้ง เหตุผลสำัคัญก็เพราะ "อยากขอบคุณ" คุณปีใหม่เป็นอย่างยิ่งที่ได้กรุณา "หยิบยื่น" โอกาสดีๆ และช่วงเวลาที่มีคุณค่าให้แก่เรา
คุณปีใหม่รู้ไหมว่า ช่วงเวลา 4-5 วันนี้ เราไปไหน และไปทำอะไรมา เราพาุคุณพ่อคุณแม่ พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ และลูกๆ ไป "ทำบุญ" โดยการไปถวายของพระ ๙ วัด ปิดทองฝั่งลูกนิมิต พาคุณพ่อคุณแม่ไปทำกิจกรรม และอาหารที่ท่านชอบ เลี้ยงเด็กกำพร้า และบ้านพักคนชราที่บางแคมา เธอรู้ไหม ที่ผ่านมาเราไม่เคยเข้าใจคำ่ว่า "บุญ" เท่ากับปีนี้เลย
๑. บุญทำให้เราอิ่มใจ หลายครั้งที่เราไม่สบายใจ และประสบกับความตีบตันทางใจ แต่เมื่อใดก็ตามที่เราคิดถึงบุญที่เราเคย หรือทำอยู่ ใจเราเกิดปีติ และมีความสุขคราวนั้น และดูประหนึ่งว่า "บุญ" ได้เข้ามาทำหน้าที่ในการโอบอุ้ม "ความไ่ม่สบายใจ" หรือ "ความทุกข์" ที่สุมอยู่ภายในใจของเรา ด้วยเหตุนี้ เวลาที่เรานึกถึงบุญคราวใด ใจเราเป็นสุขทุกที
๒. บุญเป็นเครื่องชำระใจ แต่ก่อนนั้น เราไม่เคยเข้าใจเลยว่า "จิตที่คิดจะให้มันเบา จิตที่คิดจะเอามันหนัก" นั้นเป็นเช่นใด มาบัดนี้ เราพบว่า ทำบุญคราวใด ใจเราเบาขึ้นคราวนั้น เพราะได้รู้จักการแบ่งปัน และเสียสละสิ่งที่เรามีให้แก่เพื่อนร่วมโลกเท่าที่กำลังจะพึงมี
มิน่าละโบราณจึงบอกว่า "ยอมบุญไม่มา ปัญญาก็ไม่ช่วย ที่ป่วยก็ไม่หาย ที่รักก็มาหน่าย" และ "ยามบุญมา ปัญญาก็ช่วย ที่ป่วยก็หาย ที่หน่ายก็รัก"
ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เราได้ประจักษ์ และสรุปบทเรียนด้วยตัวเองได้ว่า "เพียงเพราะรู้จักคำว่าให้ ความสุขยิ่งใหญ่จึงเกิดขึ้น"
สุดท้ายเราอยากจะบอกว่า "ขอบคุณคุณปีใหม่ที่ให้โอกาสเราทำบุญ"
