ขอพุทธบารมีแห่งพระบรมธาตุ 9 แห่งที่ได้ไปสักการะมาในช่วงวันที่ 31 ธันวาคม 2552 ถึง 2 ธันวาคม 2553 โปรดดลบันดาลให้ผู้อ่าน ญาติสนิท มิตรสหายและคนรู้จักมักคุ้นให้เป็นผู้ที่คิดดี พูดดีและทำดีเพื่อคนไทย ชาติไทยและคนทั้งโลก

          การส่งท้ายปีเก่าหรือปีวัว 2552 ก็ผ่านไปเข้าสู่ศักราชใหม่ปีขาล 2553 อย่างสมบูรณ์แบบ (จริงๆแล้ว ปีขาลน่าจะเริ่มตั้งแต่ 15 เมษายน 2553 มากกว่า 1 มกราคม 2553 เพราะเราจะเปลี่ยนปีใหม่หลังสงกรานต์ตามคติแบบไทยๆ) งานฉลองรื่นเริงยังคงอยู่ ผมเพิ่งกลับจากการพาผู้มีพระคุณสองท่าน (คุณแม่ประชันของผมและอาจารย์ทัศนีย์ ผู้มีอุปการะคุณต่อโรงพยาบาลบ้านตาก) ไปสักการะพระบรมธาตุ 9 แห่งในภาคเหนือและเพิ่งกลับมาถึงบ้านพักในวันนี้ ก็ถือโอกาสสวัสดีปีใหม่ทุกๆท่านช้าไป 1 วันครับ

          มีบทความอยู่สี่ประโยคที่ผมได้อ่านแล้วชอบ ประทับใจในความหมายจึงได้คัดลอกไว้ในแผ่นกระดาษใบเล็กๆใบหนึ่ง แต่จำไม่ได้ว่าใครเป็นผู้เขียน จึงขออนุญาตนำมาเสนอเป็นแง่คิด คติชีวิตในวันปีใหม่ 2553 ดังนี้ครับ

         "โอ่งไห...ที่สมบูรณ์ที่สุด ไม่มี

           ภาพเขียน...ที่สวยที่สุด ไม่มี

           คนสัตว์...ที่ดีเลิศ ไม่มี

           สรรพสิ่งอันประเสริฐ...ขอแค่พอดี"

         ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ 2553 ที่มาถึงนี้ จึงขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและพุทธานุภาพแห่งองค์พระบรมธาตุ 9 แห่ง (พระบรมธาตุพระสุโทนมงคลคีรี พระบรมธาตุช่อแฮ พระบรมธาตุจอมแจ้ง พระบรมธาตุดอยตุง พระบรมธาตุดอยสุเทพ พระบรมธาตุหริภุญชัย พระบรมธาตุลำปางหลวง พระบรมธาตุลอยสามเงา พระบรมธาตุบ้านตาก) ที่ผมได้ไปสักการะมาในช่วง 3 วันนี้ ได้โปรดดลบันดาลให้ทุกท่านได้ดำรงชีวิตอย่างพอเพียงและพอดีจนพบความกับสุขความเจริญอย่างแท้จริงในชีวิตตลอดไป

สวัสดีครับ

หมอพิเชฐ

2 มกราคม 2553