การหลับคือโอสถวิเศษ เยียวยาความร่วงโรย
การหลับ คือการปิดประตูการรับรู้โลกภายนอก
เพื่อกลับสู่ความสงบภายใน
การหลับ คือการปิดประตูชีวิตจากความเครียด
และความกดดันต่าง ๆ
นอนหลับตาในห้องที่สงบเงียบ
ทำใจให้สบาย ๆ
คิดถึงเรื่องที่ทำให้เกิดความร่มเย็น
จินตนาการถึงสายลมพัดผ่าน
บึงน้ำสีเขียวมรกตอันเงียบสงบ
ท่ามกลางเสียงใบไม้ไหวแผ่วเบา
คิดถึงทุ่งหญ้าสดขจี
ดอกไม้ป่าหลากสีสวยสะพรั่ง
เสียงนกร้องแผ่วเบาสลับกับเสียงดนตรีจากยอดสน
คึดถึงทะเลสีครามกว้างไกลจรดขอบฟ้า
หาดทราย และเกลียวคลื่นสีทองยามอาทิตย์อัสดง
นอนหลับตาในห้องที่มืดมิด สงัดเงียบ
ฟังเสียงหายใจของตนเอง
รับรู้ถึงการมีชีวิตอยู่
ทุกวินาทีเริ่มผ่อนคลายตัวเองจากปลายเท้าสู่เส้นผม
ทุกอณูของร่างกายนิ่งสงบ
นี่คือ การลาจากโลกอันโกลาหลไปชั่วขณะ
ด้วยความตั้งใจว่าจักตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
ด้วยดวงจิตที่แจ่มใสกว่าเดิม
การหลับคือ โอสถวิเศษ
เยียวยาความร่วงโรย
คืนความอ่อนเยาว์สู่จิตวิญญาณและผิวพรรณ
คืนความสดใสแก่ดวงตา และคืนความงดงามสู่ชีวิต
การหลับคือ บททดลองการปล่อยวาง
เราไม่สามารถนำสิ่งใดติดตัวไปได้ในความฝัน
นอกจากความทรงจำที่ลางเลือน
การหลับสอนให้เราเข้าใจว่า
ชีวิตไม่ต้องการอะไรมากมาย
นอกจากความทรงจำดี ๆ
ความทรงจำดี ๆ เกิดจากการทำสิ่งดี ๆ
คิด และพูดจาสื่อสารสิ่งดี ๆ ต่อผู้อื่น
ชีวิตนี้สั้นนัก
รีบทำสิ่งดี ๆ เสียตั้งแต่วันนี้
ก่อนการหลับนิรันดร์
สวัสดีค่ะ