จากการที่ไปอ้อนให้เจ้าของสวนยาง คุณสุจิตร นางาม เปิดสวนยางให้พี่น้องเกษตรกรดูงานอีกครั้ง ที่บันทึกก่อน..http://gotoknow.org/blog/pree-d2/318109 

ตอนแรกกะว่าจะเปิด 2 รอบ แต่เมื่อใกล้วัน ก็หดเหลือรอบเดียว.... 

 

พอถึงวันนัด 26 ธันวาคม 2552 ทีมงานเราต่างตื่นเต้น...ลุ้นจำนวนคนที่มาดูงาน.. ..เพราะไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน..และกลัวคนหลงไปวันที่ 27 ซึ่งถูกยกเลิกไป...(เพราะภารกิจเจ้าของสวน และคณะจากสุพรรณบุรียกเลิกกะทันหันเพราะญาติป่วย..) 

 

นัด 10.00 น. นัดไทย..แต่ฝรั่งมารอตรงเวลาเผง...น่านับถือวัฒนธรรมเขาจริง ๆ ครับ...

 

พอลงทะเบียนเสร็จ...เรายิ่งตื่นเต้น..เพราะขนาดไม่นับรวมหนูน้อยคนนี้...ยังพบว่ามีคนดูงานเกือบ 150 คน (ที่มาช่วงบ่ายอีก 1 คันรถ ไม่ได้ลงทะเบียน ไม่ทราบจำนวน)

 

ท่าน ผอ. จากมุกดาหาร..ขอจับเข่าคุยเป็นคนแรก....ผมได้แนวร่วมฉีกตำราอีกคนแล้วครับ...ต้องขอบคุณ พี่ครูพรรณนา ผิวเผือก(ไม่มีชื่อกลาง) ที่ช่วยแนะนำ...

 

เมื่อรวมพลเสร็จ..ก็เดินทัพเข้าสวน....

 

 

เริ่มจากการปูพื้นฐานเรื่องยางพาราในจังหวัดหนองคาย โดยนักวิชาการส่งเสริมการเกษตร ผู้นำยางพาราเข้ามาส่งเสริมเป็นรายแรกของจังหวัดหนองคาย จนปัจจุบันเป็นจังหวัดที่มียางพารามากที่สุดในภาคอีสาน ท่านอดีตที่ปรึกษากรรมาธิการเกษตร สมหมาย แก้วมณี หรือที่ชาวสวนยางรู้จักดีในชื่อของ เจ้าของสวนเกษตรแจ็ค...

 

จากนั้นเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นา ๆ ชาติ ทั้งไทย ลาวพวน ภูไทย และฝรั่ง.....อย่างออกรส..ท่ามกลางสวนยางที่ร่มรื่น มีใบยางโปรยปรายลงมาเป็นระยะ ๆ

แล้วไทยมุง..ฝรั่งมุงก็เกิดขึ้น..ไม่ว่าเจ้าของสวนจะเดินไปต้นไหน ๆ

ก็ยางทุกต้นหน้าสวย เปลือกนิ่ม หนา กรีดง่าย หลายคนได้ทดลองกรีดดูแล้วไม่อยากวางมีด...วิ่งไปกรีดต้นนั้นที ต้นนี้ทีสนุกสนาน...

ต้นที่เคยหน้าแห้งก็กลับมากรีดได้ให้เห็นกับตา...

ภาพนี้กรีดตอนใกล้ ๆ เที่ยง ยางยังไหลเหมือนท่อปะปาแตก

เล่นเอาคนนับร้อยแตกตื่นเก็บภาพนิ่ง ภาพเครื่อนไหว..นับหยดน้ำยางจับเวลากันสนุกสนาน..

ก็ยางแปลงใกล้เคียงมันเป็นแบบนี้..

หน้ากรีดก็เป็นแบบนี้..

ยางเล็กถึงจะสูงแต่ก็ผอม..แกรน..(น่าจะได้ปุ๋ยไนโตรเจนเพียงอย่างเดียว)

ใบยางสวนอื่นเป็นแบบนี้..

หน้ายางก็บาง..เปลือกแข็ง...น้ำยางออกน้อยแบบนี้..

เปรียบเทียบให้ดูกันชัด ๆ...

แล้วจะไม่ให้คนที่มาดูงานตื่นเต้นได้อย่างไร..

เก็บภาพที่ระลึก...

หลังอาหารเที่ยง..ทีมจากสกลนครมีของฝากให้เจ้าของสวนยาง...แทนคำขอบคุณ..

ส่วนผมถือโอกาสมอบรางวัลข้าวหอมมะลิให้คุณ ปรีชา มณีพรรณ...http://gotoknow.org/blog/pree-d2/309526 

นาแปลงซ้ายมือคนในภาพนี่ละครับ..ที่ได้รางวัล..

ดีทั้งปริมาณ..และคุณภาพ...

วันต่อมาผมได้รับเชิญให้ไปดูสวนยางที่อำเภอเฝ้าไร่ โดยท่านกำนันบรรจง ตำบลวังหลวงนำเยี่ยมสวนยาง...

สวนนี้ปลูกเป็นแถวเป็นแนวดีมาก..

แต่พอดูใกล้ ๆ หน้ายางกำลังถูกทำลายอย่างน่าใจหาย..

ใบยางแดงเหลือง..ทั้งสวน..

เพียงเพราะหลาย ๆ คนยัง..ติดกรอบ...ไม่กล้าแนะนำนอกตำรา..มองแค่ว่ายางเป็นแถวเป็นแนว..ก็น่าจะพอแล้ว..

แต่ความหวัง..ยังมีเสมอ...

เดี๋ยวบันทึกหน้ามีข้อมูลเปรียบเทียบ..ระหว่างสวนที่ขึ้นชื่อว่า..ดีที่สุดในจังหวัดหนองคาย..กับสวนนี้ครับ..รับรองเด็ดสุด ๆ