เงินซื้อความสุขไม่ได้

       

      เมื่อวันอังคารสัปดาห์ที่ผ่านมาได้ติดตามชมรายการตีสิบ ที่เป็นกลายเป็นรายการยอดฮิตของคนไทยในเวลานี้

          รายการเด่นของวันนั้นได้ตีแผ่ชีวิตธรรมของมนุษย์คนหนึ่ง ที่ถูกคนในสังคมกำหนดว่าเป็นผู้ที่พิการทางสติปัญญา เขากลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงดังทั่วประเทศทันที

          อภิรักต์(อภิรักษ์) แซ่ฮ้อ กลายเป็นคนดัง ทั้งชีวิตของเขาดูแล้วไม่น่าสนใจ เป็นเพียงเด็กที่พิการที่สมองเท่านั้น

          แต่ความเป็นจริงนายอภิรักษ์ มีสติปัญญาเป็นเลิศในเรื่องความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ซึ่งต่างจากคนที่คิดว่าตัวเองมีสติปัญญาเป็นเลิศ แต่ขาดความกตัญญู ดังเห็นได้จากคนชราที่ปรากฏในภาคข่าวเสมอว่าถูกลูกหลานทอดทิ้ง

          คนในสังคมส่วนใหญ่มองว่าต้องหาเงินให้ได้มากที่สุด เมื่อมีโอกาสจะได้ท่องเที่ยว จับจ่ายซื้อหาความสุข

         

        ซึ่งต่างจากชีวิตของนายอภิรักษ์ ที่มีความสุขง่ายๆ เพียงได้อยู่กับแม่ที่แก่ชรา หอมแก้มแม่ก่อนออกไปเก็บขยะ ได้เงินมาเท่าไรก็ให้แม่เก็บ

          จะพูดจะทำอะไร ด้วยความใสซื่อบริสุทธิ์ ไม่ต้องดิ้นรน ต่อสู้

       หลายคนในสังคมเมื่อดูรายการตีสิบ คงนึกอิจฉาที่ชีวิตของนายอภิรักษ์ที่ช่างมีความสุขเหลือเกิน

          ขอบคุณคุณอภิรักษ์ที่ได้เป็นครูที่สอนคนในสังคมได้มองเห็นว่า

“เงินซื้อความสุขไม่ได้”