CoP เกิดไม่ง่าย แถมไม่ยั่งยืน

 CoP Community of Practice หรือ ชุมชนนักปฎิบัติ

 เมื่อวานนี้สืบเนื่องมาจากข้อมูลที่ทีมงานของท่านเอื้อ อาจารย์หมอสุรพล คณะแพทย์ได้นำเสนอ ให้ที่ปรึกษาและกรรมการจัดการองค์ความรู้ ของคณะแพทยศาสตร์ คือ การเกิดและความยั่งยืนของชุมชนนักปฎิบัติ ในองค์การ

 จากประสบการณ์และความเห็นของ JJ ที่มีบ้าง ขออนุญาต นำมาเล่าสู่ และ แลกเปลี่ยน เพื่อที่ท่านอื่นจะได้มาร่วม แสดงความคิดเห็นนะครับ

 ประเด็นแรก คือ ความเข้าใจการรวมมากลุ่ม เจ้า CoP มาได้อย่างไร หากเรามองว่า CoP คือ ที่รวมตัวของเครือข่ายผู้มีประสบการณ์ตรง จริง ซึ่งเป็นการมาร่วมวง แลก เปลี่ยน เรียนรู้ เรื่องราวที่ตนเองสนใจ มากกว่าสองคนขึ้นไปไม่ว่าจะอยู่ในหน่วยงานเดียวกัน หน่วยงานข้างเคียง หรือ การข้ามหน่วยงาน ไม่ว่าจะในองค์การเดียว หรือ ข้ามองค์การ หากเราดเชิงบวกประสบการณ์ตรง ที่มีการนำมาใช้จริงแล้วถ่ายทอดหลัง "การถอดบทเรียน" น่าจะเป็นประเด็นสำคัญ

ประเด็นที่สอง การเล่าเรื่อง หรือ Story Telling การเล่าสาระจากการถอดบทเรียน ต้องมีการใช้ ปัญญา มาแยก ย่อย สลย เรื่องจริงถ่ายทอดไปให้ ท่านอื่นได้รับรู้ ได้ปิ้งแวป ต้องมีการฝึกฝนเหมือนกับที่เราเคยเรียนสมัย เด็ก คือ "อ่านเอาเรื่อง"

 ประเด็นที่สาม การฝึกสุนทรียสนทนา คือ Dialogue คือ การหัดฟังอย่างให้ "สติมา ปัญญาเกิด" ฟังแล้วปิ้งแวปนำไปต่อยอดในงานเจ้าของ เพื่อพัฒนา ตน และ งาน

 ประเด็นที่สี่ คือ การมีเวทีให้ CoP มา "ลปรร หรือ แลกเปลี่ยนเรียนรู้" ไม่ว่าจะเป็น F2F (Face to Face) หรือ เวทีเสมือนเฉกเช่นใน Gotoknow

 ประเด็นที่ห้า ซึ่งน่าจะสำคัญที่สุด คือ การสร้าง T Trust ความไว้เนื้อเชื่อใจที่จะให้แต่ละท่านในชุมชนได้สามารถถ่ายทอด เคล็ดวิชา ต่างๆออกมาใน "วงเล่า เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ เพื่อการพัฒนา"

 ประเด็นที่หก คือ ความยั่งยืน หรือ Sustainable Development ประเด็นนี้แหละ คงต้องมีกระบวนการ หรือ การสร้างแรงจูงใจ ให้กลุ่ม CoP นอกจะ "มีความตั้งใจ ในการพัฒนา ตนและงาน" องค์การ ต้องมองกลุ่ม CoP หรือ เป็น "Somebody ที่ร่วมเรียนรู้ เพื่อพัฒนา" ด้วยกระมังครับ

 ลองเล่าสู่กันฟังด้วยครับ CoP กับ การพัฒนาที่ยั่งยืน...

JJ2009ฅนธรรมดา