วันนี้วันเสาร์  มนุษย์เงินเดือนส่วนหนึ่งต่างก็ได้พัก  เพราะเป็นวันหยุด  ที่บ้านแฟลตของครูอ้อย  มีวันหยุดตรงกัน  เลยหยุดกันทั้งบ้าน  ลูกคนเล็ก ก็ไม่ไปเรียน แม่อ้อยก็หยุด  และพ่อบ้านหยุด..เช่นกัน  

วันหยุดเราก็หยุดกันจริงๆ  วันนี้  ทุกคนน่ารักที่สุด  รวมทั้งครูอ้อยเองด้วย 

เริ่มที่ลูกสาว ตื่นแต่เช้า  ไปช่วยพ่อจ่ายตลาด  พ่อบ้าน ก็ไปจ่ายตลาด  ถือกระเป๋าไปจ่ายตลาดตามคำแนะนำด้วย  ครูอ้อยก็น่ารัก......เปิดกระเป๋าตัง  ร่วมด้วยช่วยกัน  

จากนั้น  เหลือครูอ้อยคนเดียวที่บ้านแฟลต  เน็ตก็น่ารักมาก วันนี้ดีมากๆๆ ครูอ้อยเขียนบันทึก และ อนุทิน ได้หลายๆ บันทึก

อาการสมองสั่งงานรวดเร็วมาก.....พร้อมทั้งวิ่ง ซักผ้าไหมด้วย.....ที่หมักมาเป็นเวลานาน 

พอพ่อบ้านกลับมา   คนเป็นพ่อและลูก ก็จัดการความรู้...เรื่อง  การทำกับข้าว 

ส่วนครูอ้อย AAR การจัดการความรู้...ด้วยการกิน  อร่อยมาก...ลุกแทบไม่ขึ้น  เพราะนั่งกับพื้น 

และแล้ว  ทั้ง2 คน พ่อกับลูก ถูกไก่บ้านเขี่ย จนหลับผล็อยไป  แต่ครูอ้อย นั่งอ่าน และเขียนบันทึก...อย่างเมามัน 

พอ บ่ายสองโมงกว่า ครูอ้อย ก็ล้มตัวลงนอนเหมือนกัน 

มาสะดุ้งตื่นเอา สี่โมงเย็น  พ่อบ้านลุกขึ้น 

เริ่มที่ครูอ้อย  ตะโกนถาม....มื้อเย็นอะไรเป็นเมนูคะ 

คำตอบ....ตับหวาน  ...

ว้าวววววว เสียงครูอ้อยร้อง....ซูดส์ส์ส์ส์

จากนั้น เสียงขูดหม้อ  คลุกตับหวาน หอม โชยมาถึงจมูกครูอ้อยแล้ว 

ลูกสาวไปช่วยพ่อ เดี๋ยวเดียวคงได้กิน  ต้มผักกาดดองกับกระดูกหมูด้วย....ซูดส์ส์ส 

วันหยุดได้หยุดพัก...วันรัก ไม่ได้หยุดเลย