หลังจากที่ได้พูดคุยขอความเห็นจากเพื่อนสมาชิกในโกทูโนและเพื่อนครูที่โรงเรียนแล้ว  เรื่อง  การซ้อนท้ายช็อปเป้อของพ่อบ้านมาโรงเรียน.....บ้าง 

ครูอ้อยก็ได้รับความเห็นต่างๆนานา  ทั้งที่เป็นคำตอบในแนวเศรษฐกิจ  การปกครอง  ความปลอดภัย  และความรัก ความอบอุ่นในครอบครัว 

ครูอ้อยรู้สึก.....ซาบซึ้งจริงๆ จากใจ  ที่ได้ความอบอุ่นจากมิตรรัก  หาอ่านได้ที่  ช่วยครูอ้อยระดมความคิด

*****

วันนี้  ได้ปฏิบัติล่ะค่ะ  ด้วยมีภารกิจที่ต้องปฏิบัติร่วมกันในตอนเย็น ก็คือ..... ไปงานสวดพระอภิธรรมศพของลูกชายเพื่อนครูที่เสียชีวิต  ที่วัดใกล้ๆโรงเรียนที่ครูอ้อยสอน  

ครูอ้อยกับพ่อบ้านก็เลยได้โอกาส ใช้ภารกิจนี้ปฏิบัติร่วมกันด้วย

เริ่มในตอนเช้า  ครูอ้อย ต้องสวมชุดสีดำ เตรียมไปเลย  แต่ต้องใส่เสื้อสีส้ม เพื่อ ซ้อมกลางแจ้งให้นักเรียนทั้งวัน  เลยต้องนำเสื้อผ้าไปเปลี่ยนด้วย  

แต่ไม่อยากรุงรังกับการเดินทาง  ด้วยต้องถือกระเป๋าน้องเอเซอร์  ครูอ้อยเลยสวมกระโปรง   พ่อบ้าน ไม่ให้นั่งคร่อม เพราะสวมกระโปรง  ครูอ้อยเลยต้องต้องนั่งตะแคง 

แต่ตอนเช้า รถราไม่คับคั่ง  พ่อบ้านขับไม่เร็วมาก  เดี๋ยวเดียวก็ถึงโรงเรียน

*****

Lebel2 

*****

เป็นอันว่า  รถยนต์ ได้พักผ่อนหนึ่งวัน   และ  ซ้อนท้ายช็อปเป้อ.....เพิ่มความรัก ความอบอุ่น  ให้ครอบครัว  สำเร็จในภาคเช้าล่ะค่ะ 

สำหรับในภารกิจตอนเย็น  พ่อบ้านจะมารับ ไปปฏิบัติภารกิจร่วมกัน  ครูอ้อย จะรายงาน.....ในบันทึกต่อไปนะคะ


สำหรับสมาชิกใหม่  อ่านแล้ว  อาจจะไม่เข้าใจ  ครูอ้อยกับพ่อบ้าน  กำลัง  ปฏิบัติการภารกิจ เพิ่มความรัก  ความอบอุ่นในครอบครัวค่ะ  

 

Dearr1

*****

แต่แหม  ครูอ้อย เอาโทรศัพท์ มือถือเหน็บที่เอว.....เกิดมาสั่น ตอนที่นั่งซ้อน และรถกำลังวิ่ง......และแปลก  ไม่เห็นเบอร์โชว์.....พ่อบ้าน ซักใหญ่เลย  แปลกๆๆๆๆ

สักครู่  พ่อบ้าน ก็โทร มารายงานว่า....ถึงที่ทำงานแล้ว 

ครูอ้อยก็เลยบอกว่า.....เอาอีก เอาอีก  มาโรงเรียนแบบนี้อีกนะ