เดินเข้าไปในสวนหลังบ้าน ยืนดูกล้วยหอมพันธุ์นี้ พันธุ์ที่นำขึ้นหลังรถกระบะเมื่อครั้งไปทำธุระที่จังหวัดกระบี่ เมื่อประมาณปลายปีที่แล้ว

....

.....

              ถูกใจตรงที่….ทำไมกล้วยหอมพันธุ์นี้ถึงมีลำต้นสูงผิดปกติ มากกว่ากล้วยหอมที่เคยปลูกไว้ที่สวนหลังบ้านก่อนหน้านี้

 

              ถือว่าเป็นความโชคดี เพราะความบังเอิญที่เข้าไปทำธุระส่วนตัว บริเวณริมสระน้ำในสวนยางแห่งนั้น…นั่นเอง!!

...

ด้วยสายตา…ที่กวาดไปรอบ ๆ สระน้ำนั้น

สายตาสดุด!! ดงกล้วยหอมดงนี้เข้าอย่างจัง

...

พร้อมกับคำอุทาน! ที่ผุดขึ้นในใจ… โอ้โห!....ต้นกล้วยพันธุ์นี้เพิ่งเคยเห็น(เสียดายที่ไม่มีโอกาสนำกล้องติดตัวไปด้วย)

ความที่ลำต้นสูงใหญ่ และออกผลในเครือเดียวกันนับรวมกัน…ร่วมประมาณ 30หวีเห็นจะได้

 

ใจก็คิดต่อทันที…หากนำไปปลูกที่บ้านของเรา….จะสูงใหญ่และออกผลเท่านี้ไหมหนอ!

ใจคิด…สมองก็สั่งการ….ปากก็พูด…. “ลุง ครับ หากผมขอหน่อกล้วยนี้ไปปลูกที่บ้านสัก หน่อสองหน่อ จะได้มั้ย ครับ คนทางใต้เนี่ย! ใจดีนะครับ เพียงแค่เอ่ยปากขอ จะเอาเท่าไหร่?ก็ขุดไป

             

                การขุดหน่อกล้วย…อาจไม่ง่ายกว่าที่คิด หากขุดแล้วที่หน่อไม่มีรากติดมาด้วย โอกาสของการรอดเมื่อนำไปปลูกก็ลดน้อยลง เพราะหน่อที่ขุดไป มีทั้งติดราก และไม่ติดราก หน่อที่ติดรากไปด้วย เมื่อนำไปปลูก เปอร์เซ็นต์การรอดและฟื้นเจริญเติบโตขึ้นมีสูงทีเดียว(หน่อกล้วยที่ขุดไป มีประมาณ 4-5หน่อ หน่อที่รอดและฟื้นเจริญเติบโตขึ้นมาคือหน่อที่มีรากติดไปด้วย สรุปแล้ว นำไปปลูกที่สวน กล้วยหอมพันธุ์นี้ รอดและเจริญเติบโต 3 ต้น)

                

                 นับจากวันนั้น จนถึงวันนี้ แยกหน่อได้ หลายหน่อ นำไปปลูกแซมระหว่างยางเล็กที่ปลูกแซมป่ามังคุดเดิม

....

....

ปลูกโดยไม่ได้ดูแลอะไรมากมายนัก….มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำ คือการตัดไม้ไผ่มาค้ำยัน ผลกล้วยหอมพันธุ์นี้

               แม้นจะมีลำต้นไม่สูงใหญ่ เท่าที่เคยเห็นจากแหล่งที่มันเจริญเติบโตมา แต่ก็ถือว่าเป็นพันธุ์กล้วยหอมที่ออกผลมากกว่า กล้วยหอมที่เคยปลูกไว้ก่อนหน้านี้ นับจำนวนหวีแล้ว ร่วม 15 หวีในหนึ่งเครือ

             

               ใจคิดอยู่นะว่า….ระหว่างที่ยางยังเล็กอยู่ หากปลูกเต็มพื้นที่ที่ควรปลูก ติดต่อแม่ค้าในตลาดขายผลไม้ส่งแถว ๆ ตัวเมือง

“ราคาคงไม่ต้องพูดถึง แต่เป็นสิ่งที่คิด และเมื่อลงมือกระทำแล้ว มีความสุขดีแท้”

 

ยืนมองกล้วยหอมนี้อีกครั้ง

 

“กล้วยแต่ละผล แม้นจะเป็นกล้วยเหมือนกัน ในหวี หรือเครือเดียวกัน แต่หากพิจารณาเปรียบเทียบแล้ว  กล้วยแต่ละลูกก็มิอาจสั้นหรือยาวเท่ากันทุกลูก"

 

 อย่าลืมนะว่า!! "หากปอกกล้วยเข้าปากแล้วลิ้มลองรสชาด กล้วยแต่ละลูก รสชาด คงมิต่างกัน และย้อนคิดมาที่ตัวคนเรา หากมองที่ความสามารถแล้ว ความสามารถของคนก็คงไม่ต่างอะไรกับ รสชาด ของกล้วยในทุก ๆ ลูกทุก ๆ ผล”

 

แล้ว…..คนเราจะต่างกันตรงไหน?

 

ตรงที่วิธีคิดใช่หรือไม่?

 

หากใช่ …. วิธีคิดเนี่ย!… น่าจะฝึกและเรียนรู้กันได้มิใช่หรือ?

การคิดและเลียนแบบอย่างในสิ่งที่ดี จึงเป็นสิ่งที่น่าลิ้มลอง…และทำให้เป็นแบบอย่างแห่งการเกิดปัญญาที่แท้จริง…..ก็ดีนะ


บันทึกฉบับนี้...ขอกล่าวคำสวัสดีปีใหม่ 2553  ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้แก่ สมาชิกผู้ทรงเกียรติทุก ๆ ท่าน  ณ ชุมชนแห่งนี้ ด้วยความเคารพ