“ถ้าเปรียบการพับดอกบัวเหมือนการอ่านหนังสือสักเล่ม ก็เหมือนหนูอ่านหนังสือเล่มนี้หลายรอบมาก ๆ แล้วแต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่า รู้เรื่อง หรือ เข้าใจในเนื้อหา แต่ครั้งนี้เหมือนกับพึ่งร้องขึ้นมาว่า อ๋อ มันเป็นเช่นนี้เองค่ะ”

ในวันที่พี่ ๆ จากคำเขื่อนแก้ว มาร่วมงานทำบุญให้พี่นกที่มีน้อง ๆ ที่ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด โดยการนำพาของพระอาจารย์พิทยา ทินนาโพ และการชักชวนของ พี่กะปุ๋ม หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ พี่ ๆ จากคำเขื่อนแก้วมานั่งรวมกันพับดอกบัว หนูเองอยากจะช่วยบ้าง แต่เสียงภายในก็ดังขึ้นมาว่า

“แกหัดมาหลายครั้งหลายครา แล้วไม่เห็นจะเคยสวย ไม่เห็นจะทำสำเร็จกับเขาสักกะที”

หนูได้ยินเสียงภายในของตนเองค่ะ แต่ก็อดทน และเปิดโอกาสให้ตนเองเรียนรู้ จึงขอร่วมทำด้วย หนูนั่งข้าง ๆ พี่ตุ่น และหมอดาว หันไปดูหมอดดาวพับ คล่องแคล่วว่องไว สวยงามมาก ๆ จนหนูรู้สึกกลัว ไม่กล้าทำตามวิธีของหมอดาว จึงหันมาทางพี่ตุ่น จึงลองค่อย ๆทำ ก็อย่างที่บอกค่ะ หนูรู้สึกไม่มั่นใจ กลีบแรกคลี่แล้ว คลี่อีก จนช้ำเกือบจะริดทิ้ง หันไปดูคนอื่น ทำเสร็จกันไปหลายดอก

หนูสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ลองทำตามวิธีของพี่ตุ่น ทำไปเรื่อย ๆ อะสุดท้ายก็เสร็จไปหนึ่ง เงยมาอีกทีอ้าว ไม่เหมือนของคนอื่น เพราะเขาทำดอกบัวบานกันจนถึงโคลน แต่ของติ๋วเป็นดอกบัวที่บานได้แค่ตรงปลาย แต่น้องฟ้าก็เอ่ยให้กำลังใจว่า

 “ไม่เป็นไรพี่ มันก็ต้องมีแซม ๆ กันบ้าง”

หนูค่อยยิ้มออก แล้วน้องฟ้าก็หยิบดอกบัวอันใหญ่ที่ค่อยข้างสวยและน่าจะพับง่ายให้ ตอนนั้นรู้สึกขอบคุณมาก เหมือนได้กำลังใจ ครานี้จึงลองหันไปดูที่หมอดาว เพราะรู้สึกว่าพับได้คล่องและสวยจริง ๆ ขอเรียนด้วยมั่ง จึงค่อย ๆ พับแล้วทำอย่างที่หมอดาวทำ ปรากฏว่า

 “หนูทำได้!”

เป็นอะไรที่รู้สึกประทับใจมาก ๆ ค่ะ กลีบบัวอันนั้นเหมือนไปตกลงที่ร่องของความั่นใจและความเชื่อมั่น ว่าการพับดอกบัวในใจของหนูเป็นแบบนี้นี่เอง หลังจากนั้นหนูก็ค่อย ๆ พับดอกบัวทีละกลีบ ๆ จนครบรอบ ออกมาเป็นดอกบัวที่พอจะบานได้ ต่อไปก็เป็นดอกแล้วดอกเล่า เป็นการพับดอกบัวที่หนูเบิกบานที่สุดเลยค่ะ เพราะ

“ถ้าเปรียบการพับดอกบัวเหมือนการอ่านหนังสือสักเล่ม ก็เหมือนหนูอ่านหนังสือเล่มนี้หลายรอบมาก ๆ แล้วแต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่า รู้เรื่อง หรือ เข้าใจในเนื้อหา แต่ครั้งนี้เหมือนกับพึ่งร้องขึ้นมาว่า อ๋อ มันเป็นเช่นนี้เองค่ะ”

          กราบขอบพระคุณพี่กะปุ๋ม พี่ตุ่น หมอดาว น้องพี่และพี่ ๆ ที่คำเขื่อนแก้วทุกคนที่ทำให้หนูชนะใจตนเองได้ค่ะ ที่ขาดไม่ได้คือ พี่นก ที่พาพวกเรามารวมกันทำกิจกรรมเหล่านี้ และได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ และใจตนเองได้แจ่มชัดขนาดนี้ค่ะ