ข้อคิดดีๆกับการบริหาร (1)

อย่าวางอำนาจข่มขู่ผู้ใต้บังคับบัญชา อย่าลืมว่าคนเรากลัวกันจริงด้วยความนับถือ ความรัก มิใช่กลัวด้วยอำนาจ

[พรชัย]

สวัสดีครับรองคมกริช

อย่าทำทให้คนจนมุม อย่าทำให้หมาจนตรอก เขาบอกว่าอันตราย เพราะมันสู้ตายถวายชีวิต

[ผอ.คมกริช]

ขอบคุณมากครับท่าน ผอ.พรชัย ที่ให้ข้อคิดเพิ่มเติม

[ครูบันเทิง]

สวัสดีค่ะ  บันทึกนี้ เพียงไม่กี่คำก็มีความหมายลึกซึ้ง ตรงใจจริงๆค่ะ  เห็นด้วยอย่างยิ่ง ขอบคุณ ประโยคดีๆน่ะค่ะ

  เมอร์รี่คริสมาสต์ค่ะ..

[ผอ.คมกริช]

ขอบคุณมากครับคุณครูบันเทิง

[kpam boon]

การให้อำนาจอยู่เหนือจิตใจ

ไม่มีทางที่จะได้ความจริงใจจากแววตาค่ะ

[ครูเล็กบ้านโป่ง บ.สายทอง]

เรียน ท่าน ผอ.คมกริช ค่ะ

          แวะเข้ามาอ่าน "ข้อคิดดี ๆ กับการบริหาร" ในความรู้สึกของครูผู้สอน  ถ้าท่านผู้บริหารทุกคนปฏิบัติได้ตามข้อคิดของท่าน  นักเรียนของเราคงมีการพัฒนาดียิ่งกว่าในปัจจุบันนะคะ  แต่เท่าที่เคยสัมผัสและการได้ร่วมทำงานในแวดวงผู้บริหารส่วนใหญ่(น่าจะ)  ล้วนแต่ตรงข้ามกับข้อคิดของท่าน  เพราะเท่าที่รู้เห็นคือ  ไม่ชอบอยู่โรงเรียน  วางตัวสูงมากจนครูเข้าไม่ถึง   ชอบคนประจบมากกว่าคนทำงานจริง ๆ มีปัญหาเรื่องเงิน  และที่ไม่น่ามีคือเจ้าชู้  แต่สำหรับครูเล็กเองกว่าจะมาถึงโรงเรียนปัจจุบันก็สอนหลายโรงเรียน(ย้ายกลับภูมิลำเนาบ้านเกิด) ตั้งแต่เอกชนที่กรุงเทพฯ  สอบบรรจุที่เมืองกาญจนบุรี ย้ายเข้ามาท่าม่วง  และกลับบ้านเกิด  สมัยที่ยังไม่ได้ย้ายกลับมา  พ่อแม่ก็จะเล่าถึงผู้บริหารให้ฟังว่าดีอย่างนั้น  ดีอย่างนี้  จนนะวันนี้  ครูเล็กย้ายกลับมาที่บ้านเกิดตั้งแต่ปี 2545  จนปัจจุบัน  ท่านเป็นอย่างที่พ่อแม่เล่าจริง ๆ ท่านเข้ากับชาวบ้านได้ทุกคน  ท่านรู้จักชาวบ้านมากกว่าครุเล็กซะอีก ชาวบ้านรักท่านมาก  งานทุกงานในชุมชนท่านไปหมด  แม้แต่งานที่ชาวบ้านเกรงใจไม่มาบอกท่านก็ไป  ท่านขัดอ่างล้างหน้าเด็ก ๆ ที่เลอะ  ห้องท่านไม่ติดแอร์ เพราะท่านบอกว่าครูอยู่อย่างไรท่านผู้บริหารก็อยุู่อย่างนั้น  เวลาเปิดเทอมท่านจะปัดกวาดเช็ดถูห้องของท่านเอง  ท่านส่งเสริมให้ครูทุกคนเพิ่มวิทยฐานะทุกคน(ทุกคนจริง ๆ ) ท่านคงคิดนะคะว่าครูเล็กยกย่องท่านผู้บริหารคนนี้เพื่อหวังอะไรหรือเปล่า  เรียนว่าไม่ใช่ เพราะท่านผู้บริหารที่ครูเล็กพูดถึงท่านจะเกษียณเดือนกันยายนนี้ค่ะ  มันเป็นการทำงานด้วยความศรัทธาในตัวท่าน  ท่านเป็นคนนครปฐม  แต่ท่านยังทุ่มเทให้กับโรงเรียนของเราได้ขนาดนี้  แล้วเราเป็นครูในพื้นที่จะอยู่เฉยได้อย่างไร  เรื่องประจบหวังขั้นไม่ใช่เพราะได้ไปแล้ว 2  ครั้ง นับแต่ย้ายมา   เหลืออีกตั้งหลายคนที่รออยู่  ณ วันนี้ท่านยิ่งทำงานมากกว่าที่ท่านทำอยู่อีกหลายเท่า   ชาวบ้านและครูในโรงเรียนไม่อยากให้ท่านเกษียณ  และใจไม่ดีเลยว่าผู้บริหารที่จะย้ายมาแทนท่านจะเป็นอย่างไร  แต่นั้นคืออนาคต  ก็หวังว่าการศึกษาไทยจะพัฒนาต้องร่วมกันเดินไปพร้อมกันระหว่าง  วัด  โรงเรียน(ผู้บริหาร-ครู) ชุมชน การศึกษาไทยคงจะเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป  ครูเล็กบ้านโป่ง