Appreciative Inquiry เพื่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ (13)


Pranda Jewelry คุณหมอคนหนึ่ง เด็ก และ TQM

เมื่อเย็นวานผมดูรายการหนึ่ง รายการนี้ฉายภาพโรงงานหนึ่งคือบริษัท Pranda Jewelry บริษัทนี้เปิดสถานรับเลี้ยงเด็กให้คนงาน ผมเห็นภาพคุณแม่ที่พักเบรก หรือตอนเที่ยงก็มาทานข้าวกับลูกของตนเอง ช่างเป็นภาพที่งดงามจับใจมาก โรงงานอย่าง Pranda Jewelry นี่หายากมากครับ ผมเคยทำงานในบริษัทใหญ่ๆประเภทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ที่ New York มาครับ (แต่มาตั้งอยู่ในไทย) ก็ไม่เห็นมีอะไรอย่างนี้ครับ พ่อไปทางแม่ไปทาง ลูกของคนงานส่วนใหญ่ก็อยู่บ้านนอก  หลายคนว่าประเทศเรามีครอบครัวที่ล่มสลายมากขึ้นทุกที

ตัดภาพที่จ.ขอนแก่น ครับ วันหนึ่งผมคุยเล่นๆกับเพื่อนบ้าน น้องเธอเป็นคุณหมออยู่โรงพยาบาลขอนแก่น เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญเด้านภูมิแพ้หนึ่งในไม่กี่คนของอีสาน ผมก็ไม่ใช่หมอผมเลยถามเธอว่า น้องครับที่ขอนแก่นนี่มีอะไรดีเหรือครับ (น้องเธอเป็นลูกอาจารย์มอ. ประมาณว่า ตอนแรกก็อยากอยู่หาดใหญ่) เธอบอกว่ายังไงรู้ไหมครับ "พี่โยตอนแรกหนูก็อยากอยู่หาดใหญ่นั่นแหละ แต่พอมีลูก หนูรู้สึกว่าคุณภาพชีวิตที่นี่ดีกว่าหาดใหญ่มากค่ะ ที่ขอนแก่นมีสวนสาธารณะเยอะ และที่สำคัญมีห้องสมุดเด็กด้วย"

ผมมานั่งคิดครับ สิ่งที่ดึงดูดคุณหมอในสาขาที่ขาดแคลนที่สุดสาขาหนึ่ง เป็นเรื่องลูกนั่นเอง สภาพแวดล้อมดีๆที่ให้ลูกได้วิ่งเล่น มีห้องสมุดเด็กครับ ไม่ใช่ทำเลที่ตั้งคลินิก และผลประโยชน์เป็นเงินเดิอนอะไรทั้งสื้น

เรื่องนี้ทำให้นึกถึงประเทศเนเธอแลนด์ประเทศเล็กๆ ประเทศนี้ไม่ธรรมดา ประเทศเล็กประมาณขอนแก่นแต่บริจาคเงินให้โลกมากกว่าอเมริกา ประเทศนี้เวลาจะทำอะไรที่เป็นโครงการของรัฐจะถามก่อนเสอว่า "เด็กๆได้อะไร"

สรุปได้เลยครับอยากได้คนเก่ง ต้องสร้างสภาพแวดล้อม ที่ให้เขาได้ดูแลสิ่งที่เขารักที่สุดในชีวิตให้ดี สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ใช้เงินลงทุนสูงมากหรอกครับ เราจะได้ใจคน ได้สังคม ได้คนรุ่นใหม่ที่ดีในอนาคตอีกครับ ไม่ใช่ได้เด็กอีกกลุ่มใหญ่ที่ไม่ค่อยสนิทกับพ่อกับแม่ สติแตกตามมา

TQM ระดับชาติควรเพิ่มหัวข้อเรื่อง "สถานเลี้ยงเด็กในที่ทำงาน" ครับ  ไม่ต้องมาพูดถึงองค์กรแห่งการเรียนรู้ คุณภาพระดับชาติ อะไรทั้งสิ้นครับ ประเทศนี้ สังคมนี้ ถ้าพ่อแม่ลูกไม่ได้อยู่ด้วยกัน แม่จะให้นมลูกก็ยังไม่ได้ อันนี้อย่างไปหวังความเจริญอะไรทั้งสิ้นเลยครับ

ดัชนี GDH (ดัชนีความสุขของคนในประเทศ) ควรเพิ่มดัชนี "จำนวนโรงงานที่มีสถานที่เลี้ยงเด็กในสถานประกอบการ" และ "จำนวนห้องสมุดเด็ก" น่าจะสร้างสรรกว่าครับ 

วันนี้บริษัท Pranda Jewelry เป็นบริษัทที่ผมรักมากที่สุดครับ ผมจะเชิญเจ้าของมาบรรยายมี่มหาวิทยาลัยเร็วๆนี้ครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

คำสำคัญ (Tags): #appreciative inquiry#learning organization
หมายเลขบันทึก: 319711เขียนเมื่อ 12 ธันวาคม 2009 09:20 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 11:17 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (8)

เรียนดร. ภิญโญ รัตนาพันธุ์ ค่ะ

  • หลายองค์กรลืมให้ความสำคัญกับส่วนอื่นๆที่เป็นปุ๋ยให้กับชีวิตของคนทำงานค่ะ
  • ...คงลืมนึกไปว่า คนเป็นสัตว์สังคม... นอกเหนือจากงานคือความรับผิดชอบต่อครอบครัว
  • ฟังเรื่องเล่าของอาจารย์แล้วสะท้อนคิดถึงตัวเอง เมื่อคราวลูกเล็กและป่วยแต่ลางานดูแลลูกไม่ได้ ต้องหอบลูกมานอนป่วยหลังห้องผ่าตัดแล้วแม่เข้าไปดมยาสลบคนไข้...
  • ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ให้ความสำคัญในหลายๆองค์ประกอบของคนทำงานค่ะ

สวัสดีค่ะ บางครั้งหนูก็พาลูกไปเลี้ยงที่โรงเรียนค่ะ เลี้ยงลูกเพื่อนด้วย ลูกเองด้วย สดชื่นดีค่ะ แต่ตอนนี้ไอซ์ไปโรงเรียนได้แล้วครับ

ขอบพระคุณสำหรับความเห็นครับ ผมจะเขียนเรื่องนี้ต่ออีกครับ

!! ผมก็ยังไม่เคยมีลูกนะ

แต่คิดว่าแนวโน้มในอนาคต สภาวะสังคมพ่อ แม่ จะทำแต่งานจนลืมไปว่า เวลาที่มีให้ลูกนั้นสำคัญมาก ๆ

สิ่งเร้าสมัยนี้ มีมากมายถ้าเด็กขาดคน คอยเอาใจใส่ดูแลให้คำแนะนำ ปรึกษานี่ผมว่าน่ากลัวนะครับ

ขอบคุณ อ.โย มากคับ

อาโญคะ เคยอ่านมาว่าองค์กรเซิน ของสวิตเซอร์แลนด์นั้น

มีการศึกษาวิจัยในสาขาด้านฟิสกิส์มาก

ใครก็ตามที่ได้เข้าไปทำงานที่นั่นต้องทำสัญญา

ด้วยค่ะ ไม่ง่ายเลยนะ ที่จะได้เข้าไปทำงานที่นั่น

แต่ว่า คนในองค์กรนั้น แน่นอนค่ะ ไม่ใช่ระดับธรรมดาๆ

แต่เป็นบิ๊กๆ หรือไม่ก็ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์

แต่ปรากฎว่า (ตามคำอธิบาย) ในนั้น ... ถูกสร้างความสะดวกสบาย

ให้กับบรรดาลูกจ้างหัวกะทิทั้งหลาย ยิ่งกว่านั้น มีสวนหย่อม

มีความเป็นธรรมชาติ และเวลาว่างครึ่งหนึ่งจากการทำงาน

จะมีกิจกรรมที่ต้องการทำนอกเวลาการทำงาน

ตามแต่สนใจเพื่อเป็นการผ่อนคลายร่างกาย

และเป็นวิธีการดูแลตนเองในแบบของธรรมชาติ อย่างเช่น meditation หรืออื่นๆ

น่าทึ่งนะคะ อาจารย์คิดว่าอย่างไรคะ

แจ๋วแหววคิดว่า คนเหล่านี้อยู่เกือบจะสุดยอดของสามเหลี่ยมมาสโลว์แล้วล่ะค่ะ

แจ๋วแหววเอง

เห็นอย่างยิ่งแจ๋วแหว๋ว ที่ Google ก็ทำเหมือนกัน

ผมก็เคยคิดเล่นๆนะครับอ. ว่าถ้าผมมีเงินพอ ผมก็อยากจะเปิดโรงเรียน หรือที่รับฝากเด็กและให้ความรู้แก่เด็ก ให้กับคนที่ยากจน คนที่จะต้องทำงานไม่เป็นเวลา ไม่อยากให้เด็กๆที่ไม่รู้เรื่องอยู่ในสังคมหรือสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลไม่ดีต่อเด็กในอนาคต...

"เด็กๆได้อะไร"

ต้องชื่นชมvision ของผู้นำประเทศเลยครับ

คำนึงถึงคนรุ่นต่อไปได้สุดยอดมาก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี