ไปเยือนอุทยาทแห่งชาติเขาชะเมาอีกครั้งครับ

ครั้งแรกไปเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2552

[บันทึกเดิม เที่ยวเขาชะเมากับครอบครัว ตอนที่ 1 2 และ 3]

 

ไปซ้ำเพราะเด็กๆ ชอบมาก ตั้งใจไปหาแมลงสนุกๆ แล้วก็เจอจริงๆ

ตามไปดูกันเลยครับ

 

คราวนี้เตรียมพร้อมกว่าเดิมครับ

พกกล้องส่องทางไกล & กระติกน้ำสเตนเลส ไปด้วย

(ทางอุทยานไม่ให้นำขวดน้ำพลาสติกเข้าไป)

 

หนูมนกับหนูนิกำลังดูผีเสื้อที่จัดแสดงไว้ในตู้กระจก

 

ดูภาพรวมซะหน่อย

 

เขาชะเมามีไม้ใหญ่น้อยมากมาย (ดูบันทึกเดิมได้ : เที่ยวเขาชะเมากับครอบครัว ตอนที่ 1)

 

 

ส่วนนี่อะไรเอ่ย...ใครรู้ช่วยบอกที (ไม่งั้นต้องไปตามคุณจ๋อมาให้อรรถาธิบาย)

 

เดินไปได้พักเดียวผมก็เจออะไรน่าสนใจเข้า เรียกเด็กๆ มาดู

 

 

แต่พอหนูมนมาตรงนี้...กลับเจออย่างอื่นที่น่าสนใจกว่า!

เพ่งดีๆ ครับ เดี๋ยวจะเฉลยในภาพถัดไป (อิอิ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 นี่ครับ!

 

ขยายหน่อย แล้วเอามือเทียบ

 

อ้ะจ้าก! แมลงกิ่งไม้ขนาดยักษ์ ยาวประมาณศอกของผม

เข้าไปดูใกล้ๆ

 

แถวๆ หัว ดูตาเขาสิครับ

 

ส่วนนี่ ลีลาการเกาะกิ่งไม้


ดูภาพความละเอียดสูง

 

สักพักหนูมนก็ร้องลั่น....เพราะเจออีกตัวไม่ไกลออกไปนัก...แขวนตัวอยู่สูงเชียว


ดูภาพความละเอียดสูง

 

กลับมาศึกษาโครงสร้างของมันต่อ

บริเวณกลางลำตัวครับ

 

 

ทั้งสองตัวทำท่าเหมือนกัน คือ ใช้สองขาหน้าเกี่ยวกิ่งไม้ที่จุดเดียวกัน...อย่างนี้

 

ส่วนนี่บริเวณก้น (เรียกถูกอ้ะเปล่าหว่า...ต้องถามนักกีฏวิทยา)

 

ดูภาพความละเอียดสูง

 

เจ้าเด็กสองคนลองไปค้นหนังสือที่บ้าน พบว่า แมลงกิ่งไม้ที่เจอ เรียกง่ายๆ ว่า

stick insect

เป็นหนึ่งในแมลงที่ยาวที่สุดในโลก

โดยชนิด Pharnacia kirbiyi ที่พบในป่าบอร์เนียว มีความยาวสูงสุดถึง 55 เซนติเมตร!

(เจ้าแมลงกิ่งไม้สองตัวที่เจอนี่ ลำตัวยาวประมาณ 40 เซนติเมตร เห็นจะได้

แต่ก็น่าประทับใจสุดๆ แล้วครับ)

 

 

เดินชมธรรมชาติสักพัก ก็พบสัจธรรมที่ปรากฏเป็นรูปธรรม

 

สิ่งต่างๆ ในธรรมชาติล้วน...

 

....พึ่งพา...

 

....อาศัย.... 

 

 .....ซึ่งกันและกัน....

 

 

ก่อนไปจับแมลงในภาค 2 ชวนไปเลี้ยงปลาพลวงกับหนูนิ

 

 

โปรดติดตามตอนจบใน

แมลงที่เขาชะเมา ตอนที่ 2

^__^