หลวงพระบาง เมืองมรดกโลก

หลังจากไม่ได้อัพบล็อกมานาน วันนี้เลยถือโอกาสสร้างบล็อกใหม่ เพื่อเล่าเรื่องราวความประทับใจต่างๆ ที่เกิดขึ้นนะครับ

เมื่อวันหยุดวันพ่อที่ผ่านมา ก็ได้โอกาสเที่ยว สำหรับคนที่ไม่ค่อยมีวันหยุดอย่างเรา เลยขอถือโอกาส หยุด 3 วันนี้ไปเที่ยวต่างประเทศ เป็นทริปเล็กๆ ที่วางแผนไว้ตั้งนานแล้ว แต่เพิ่งเป็นจริงได้  เหอๆ  ก็นานๆทีจะมีวันหยุดกับเค้า  ขอ refresh ตัวเองก่อนสอบด้วยการแบกเป้เที่ยวละกัน

ผู้ร่วมอุดมการณ์กับแจ๊คครั้งนี้ก็มีสองคน สรุปคือทริปนี้ มีสามคน คือ แจ๊ค ต้น และ กัน ครับ

วันที่ 5 ธันวาคม 2552

ออกเดินทางโดย international bus ของ บขส. จาก ขอนแก่น ไปยัง นครหลวงเวียงจันทน์ สปป.ลาว ค่าตั๋ว 185 บาท  กว่าจะถึงเวียงจันทน์ ก็ประมาณเกือบเที่ยง  ผ่านด่าน ต.ม. ไทย และลาว สังเกตว่าวันนี้คนค่อนข้างเยอะ สงสัยเพราะวันหยุดยาว(มั้ง)

 

ผู้ร่วมอุดมการณ์ ต้น กัน และแจ๊ค (หลับอยู่)

พอถึงเวียงจันทน์ ดวงใจ กับ บ๊อบบี้เพื่อนของแจ๊คที่อยู่เวียงจันทน์ (รู้จักกันในงาน ASEAN Youth Science Summit) ก็มาขับรถมารอรับที่สถานีขนส่งตลาดเช้า เวียงจันทน์ ต้อนรับดีมาก จนเราอึ้งไปเลย เพื่อนๆ ชาวลาวน่ารักและมีน้ำใจดี มีดวงใจ กับบ๊อบบี้ แล้วก็อเล็กซ์ ที่เป็นเพื่อนของบ๊อบบี้อีกทีนึง  จากนั้นเพื่อนๆก็พาเราไปชมนครหลวงเวียงจันทน์กัน โดยไปที่ประตูไชย และพาไปเดินช็อปปิ้งที่ตลาดใหม่  จากนั้นก็ซื้อตั๋วรถไปหลวงพระบาง ราคา 95,000 กีบ หรือ ประมาณ 380 บาทครับ  เป็นรถแอร์ธรรมดา ออกตอน16.00 แต่ซื้อตั๋วตอน 13.30 อ่าาา รออีกนานหน่อย 

 

     ประตูไชย  นครหลวงเวียงจันทน์

 

กัน ต้น แจ๊ค บ๊อบบี้ และดวงใจ

ต้น กัน แจ๊ค บ๊อบบี้ และอเล็กซ์

 

ฆ้องแห่งสันติภาพ  นครหลวงเวียงจันทน์

 

นั่งๆ นอนๆรอ ในที่สุดก็ได้ออกเดินทางไปหลวงพระบาง เราก็ร่ำลาเพื่อนๆที่เวียงจันทน์  แล้วนัดกันว่าวันกลับดวงใจจะพาเราเที่ยวในเวียงจันทน์ต่อ   เราก็นั่งรถไปหลวงพระบางกัน  คนขับบอกว่าใช้เวลา ประมาณ 10 ชั่วโมง ระยะทาง 400 กิโลเมตร เนื่องจากสภาพส่วนใหญ่เป็นภูเขาจึงไม่สามารถขับเร็วได้  โอเคครับ ถึงช้าแบบปลอดภัย อุ่นใจกว่ากันเยอะ

 

รถทัวร์ไปหลวงพระบาง Let 's GO

 

เดี๋ยวจะมาเล่าเรื่องตอนต่อไปนะครับ