ข้อธรรมที่ค้นพบจากงานศิลปหัตถกรรม

         ช่วงที่ผ่านมา  มีการจัดกิจกรรมศิลปหัตถกรรมในระดับเขตพื้นที่การศึกษา เพื่อคัดเลือกหาตัวแทนนักเรียนเข้าส่งประกวดในระดับภาค

 

    ข้อค้นพบอย่างหนึ่งในการประกวดครั้งนี้ คือ  มีรายการ บิ๊กเซอร์ไพรส์  อยู่หลายรายการ

 

   1.  แข่งขันอักษรไขว้ภาษาอังกฤษ   ชนะเลิศ คือ  เด็กนักเรียนชั้น ป 4   ครับ 

   2. กิจกรรมวิชาการหลายๆ กิจกรรม   ชนะเลิศ  เป็นโรงเรียนที่อยู่รอบนอกครับ    โรงเรียนขยายโอกาสเล็กๆ   ชนะโรงเรียน  มัธยมประจำจังหวัด

 

    เขาก็วิเคราะห์กันมาว่า  ที่เป็นอย่างนั้น  เพราะโรงเรียนในเมือง "ประมาท" ครับ   ประมาทโรงเรียนรอบนอก  เลยไม่ได้ฝึกฝนอะไรกันมาก

 

   แข่งอักษรไขว้ภาษาอังกฤษ    มีคนประท้วงครับว่าเป็นไปได้อย่างไร  ที่ ป 4  ชนะ ป 6  แต่กรรมการเขาบอกว่าชนะจริง  และ สืบมาได้ว่าเด็กคนนี้ เล่นอักษรไขว้ทุกวันครับ เล่นกับพ่อแม่ที่บ้าน

 

     ข้อธรรมที่นำมาฝาก คือ มนุษย์ประเสริฐด้วยการฝึกฝนพัฒนา ( "ทัมมะ"  แปลว่า  ผู้ที่จะพึงฝึก  คือ  ฝึกได้หรือต้องฝึก )

 

      ผมเอง  ไม่ชอบเลยครับที่คุณครูหลายท่านชอบพูดว่า  "เด็กเราไม่ได้เรื่อง"   สู้เด็กในเมืองไม่ได้    พอมองว่าไม่ได้เรื่อง ก็เลยไม่ไปฝึก ไม่ไปสอน  เพราะคิดว่าสอนไปก็ไม่ได้เรื่อง

 

 

       เป็นความเชื่อที่ผิดอย่างมหันต์ครับ  นอกจากจะผิดหลักวิชาการแล้ว ยังผิดหลักธรรมอีก

 

     นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

      1.   อย่ากลัวคู่ต่อสู้

      2.   อย่าประมาทคู่ต่อสู้

 

                         เพราะ  หัวใจอยู่ที่ "การฝึก"  ครับ