เมื่อยังมีลมหายใจอยู่ควรทำแต่กรรมดีเอาไว้ให้มาก ๆ อย่างน้อยคนที่ทำดีก็มีความสุขใจนั้นแล.

 

ในช่วงปลายวันหยุดที่ผ่านมาหลังจากล่องออกนอกเขตเมืองสุราษฎร์ธานีแล้วในช่วงเช้าผมมีสอนนิสิตที่ได้นัดหมายไว้ในการศึกษานอกสถานที่โดยตกลงร่วมกันว่าต้องการศึกษาในเขตเมืองนครศรีธรรมราช 

 เป้าหมายแรกของพวกเราคือศูนย์กลางความเชื่อความศรัทธาอยู่ที่บริเวณวัดพระบรมธาตุเมืองคอน 

 แล้วเข้าชมพิพิธภัณฑ์ภายในวัดเมื่อพักกลางวัน

ไปหาขนมจีนกินข้าวเที่ยงวันกันแล้วพวกเรามุ่งไปพิพิธภัณฑ์ของเมืองคอนเราอยู่ที่นั้นได้เวลาอำลากันแล้ว

ผมก็กลับไปพักที่บ้านริมทะเลฝั่งอ่าวไทยในเขต อ. หัวไทร จ. นครศรีธรรมราชนั้นแล  พอไปถึงได้ยินเสียงคลื่นสาดซัดเข้าฝั่งดังมาแต่ไกล ๆ ช่วงนี้คลื่นลมแรง 

 พอยามเช้าออกไปเดินเล่นในริมหาดเห็นน้ำทะเลกัดเซาะเข้ามาในแผ่นดินเยอะมากจนถึงโคนต้นมะพร้าวและรอวันให้คลื่นมาซัดลงทะเล 

 มองหาต้นมะพร้าวที่เคยผูกเปลยวนนอนเล่นก็หายไปแล้วนี่ละ...แง่คิดที่ได้คือ...วันเวลานี้ช่างรวดเร็วจริงทุกสิ่งล้วนไม่จีรังยั่งยืนนาน...ชีวิตบางคนก็เหมือนต้นมะพร้าวยืนต้นอยู่ใกล้ฝั่งชล...

คงไม่นาน ๆ ที่จะจางหายไปกับกาลเวลา...เมื่อยังมีลมหายใจอยู่ควรทำแต่กรรมดีเอาไว้ให้มาก ๆ อย่างน้อยคนที่ทำดีก็มีความสุขใจนั้นแล.