ในวันอาทิตย์ที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๒ ที่ใกล้จะถึงนี้...
ข้าพเจ้ามีอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าของการได้ทำกระบวนการร่วมกับ อ.นพ.กุลธร ซึ่งวันนี้ได้รับการประสานงานจากท่าน ในขณะที่ข้าพเจ้ากำลังทำกระบวนการ Engaged Buddhism ที่ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด วัดป่าหนองไคร้...
จากนั้น อ.กุลธร ได้ส่งเมล์...ในส่วนรายละเอียดมาว่า
เรียนวิทยากร อาจารย์เอกรัฐ คุณเสาวณีย์ คุณพรรณทิพาครับ
ตามที่ผมได้คุยปรึกษากับ ดร.นิภาพร ซึ่งเราเป็น moderator ใน session " เสียงสะท้อนจากนักวิจัย R2R" อาิทิตย์ 13 ธันวานี้ เวลา 9:30-11:00 ครับ ขอแจ้งรายละเอียดดังนี้ครับ
เนื่องจากกลุ่มผู้ฟังเป็นกลุ่มคุณอำนวย หรือ facilitator ซึ่งทำหน้าที่ (หรือมีความรักและกำลังเรียนรู้เพื่อไปทำหน้าที่) ช่วยเหลือให้งานวิจัยให้ราบรื่นสะดวกผ่านตลอด
จึงขอเสนอดังนี้ครับ
เสนอให้วิทยากรทั้ง 3 ท่านมีอิสระในการพูดเลยครับ คิดว่ากำลังพูดแบบเป็นกันเองให้หัวหน้าระดับใกล้เคียง หรือคนที่มีอำนาจช่วยเหลือที่สนิทมาก ๆ ฟัง เหมือนบรรยายความในใจว่า กว่าจะมาถึงตรงนี้ ผ่านอะไรมาบ้าง ถ้ามองย้อนหลังไปอยากได้อะไรเพิ่มเติมบ้าง เผื่อคุณอำนวยจะได้ไปช่วยเหลือคนอื่น ๆ ให้สำเร็จบ้าง
เสนอว่าอาจพูดเป็นลักษณะขั้นตอน flow ก็ได้ครับ เช่น งานที่ทำมีจุดอะไรที่นำมาคิดพิจารณา แรงบันดาลใจคืออะไร ปัญหาวิจัยคืออะไร ตอนทำวิจัยทำอย่างไร ระหว่างนั้นผ่านมาได้อย่างไร ตอนรายงานผลทำอย่างไร มีอุปสรรคและก้าวข้ามมาได้อย่างไร เคล็ดลับคืออะไรที่อยากให้คุณอำนวยรู้
ทราบว่าวิทยากรบางท่านตอนนี้เป็น facilitator เองด้วย ก็เลยเสนอเพิ่มเติมครับว่าเมื่อมองจากในมุมที่ "สำเร็จ" ของวิทยากรแล้ว อาจมีมุมด้านตรงข้ามคือมุมที่ "ไม่สำเร็จ" จากทั้งงานที่ผ่านมาของวิทยากรเอง และงานวิจัยอื่น ๆ ที่ในฐานะเป็น facilitator เองมองเห็น โดยเฉพาะมุมมองถึง และจากนักวิจัยมือใหม่ ๆ ครับ
วิทยากรทั้ง 3 ท่านจะเตรียม powerpoint หรือไม่ก็ได้ครับ ถ้าเตรียม ผมเสนอให้เตรียมเฉพาะประเด็นที่สำคัญ หรือรูปภาพที่อาจสื่อได้ดีมาก ๆ กว่าคำพูดครับ เพราะจริง ๆ อยากให้พูด "จากใจ" มากกว่าครับ
อยากให้ ดร กะปุ๋ม เพิ่มเติมนะครับ ว่าอาจถามคำถามอะไรบ้าง เผื่อวิทยากรจะได้สบายใจมากขึ้นว่าจะอยากเตรียมอะไรเพิ่มเติม
อยากให้วิทยากรทั้ง 3 ท่านช่วยเสนอนะครับ ว่าอยากนำเสนออะไรเพิ่มเติมครับ ยินดีครับ
ขอรบกวนให้ตอบก่อนศุกร์เช้านะครับ
กุลธร เทพมงคล
ซึ่ง...เป็นการประสานงานอย่างรวดเร็ว...
ข้าพเจ้าชอบน้อมนำตนเองเข้าไปคลุกในปรากฏการณ์ และฉวยโอกาสจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเรียนรู้สิ่งต่างๆ มากกว่าที่จะนำกรอบมาวาง หรือว่าหากวางกรอบจะวางไว้คร่าวๆ...แบบหลวม ซึ่งการประสานงานครั้งนี้ก็ได้ทำความเข้าใจและพร้อมเรียนรู้ไปพร้อมกับ อ.หมอกุลธร...
น่าจะเป็นเส้นทางการเรียนรู้อีกเส้นทางหนึ่งที่น่าสนใจทีเดียวเลยค่ะ
ข้าพเจ้าจึงได้ตอบเมล์กลับไปหาทุกท่านที่จะร่วมกระบวนการว่า...
ขอบพระคุณค่ะ...อาจารย์กุลธร
และสวัสดีค่ะ...วิทยากรทุกท่าน...สำหรับกะปุ๋มไม่มีอะไรมากนะคะ เพียงขอให้ทุกท่าน...
เตรียมใจสบาย...สบาย...เปิดประตูใจของเราเล่าเรื่องราวแห่งเส้นทางการทำ R2R
การที่เราได้เล่าเรื่องราวต่างๆ เหมือนเราได้ย้อยรอย...และมองเห็นตนเองชัดเจนขึ้น
ในขณะเดียวกันร่องรอยของเรานั้น...ก็เสมือนเป็นภาพบอกทางเพื่อให้ผู้ที่ได้ก้าวเดิน...
ในเส้นทางคล้ายคลึง...กัน ได้เรียนรู้ ประสบการณ์ผ่านเส้นทางเรา
เพื่อที่เขาคนอื่นๆ จะได้ก้าวเดินไปในเส้นทาง...ของตนได้อย่างมั่นใจและมีกำลังใจมากขึ้น
(^__^)
กะปุ๋ม
ปล. เป็นการคุยกันสบายๆ อย่างที่ อ.หมอกุลธรว่าไว้นะคะ
สำหรับกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้บนเส้นทาง R2R - Facilitator ในวันที่ 12 - 13 ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๒ ณ บ้านผู้หว่าน จ.นครปฐมนั้น น่าจะเป็นเรื่องราวที่ทำให้ข้าพเจ้าได้ร่วมเรียนรู้เรื่องราวสิ่งต่างๆ อย่างมากมายทีเดียวเลย
เสียดายว่า...ครานี้ "ทีมมดงาน R2R รพ.ยโสธร อันเป็นแกนนำสำคัญของการร่วมขับเคลื่อนในเส้นทางของข้าพเจ้าไม่ได้ไปร่วมกระบวนการครั้งนี้ด้วย"
สวัสดีค่ะ
ป้าแดงเข้ามาอ่าน
ขอบคุณค่ะ
***สวัสดีคะ
หนิงเข้ามาเยียมน่าสนใจนะคะ
เคยร่วมเป็นคุณอำนวยกะพี่กระปุ๋มนานมากแล้ว
ช่วงนี้หายหน้าหายตา ต่างมีภาระกิจที่ดำเนินไป
ยังไงก็อ่าน blog แล้วชื่นชมแล้วต่อยอดในเรื่องที่หนิงรู้มาในระหนึ่งถือว่าน่าชื่นชมมาก
ขอบคุณมากนะคะ จะนำไปเป็นวิทยาธาณต่อไป
*****
***หนุงหนิงจ้า****
ก็ไปกับเขาด้วยเหมือนกันค่ะ...ไชโย!ชลบุรีมีชื่อใน R2R แล้ว...ขอบคุณ อ.กะปุ๋มและ สวรส.ที่เป็นแรงผลักดันจากภายใน