วกวน
เป้าหมายอยู่ตรงหน้า
แต่ถ้าดันทุรังฝ่าขึ้นไป ก็อันตราย
ยอมเสียเวลา..กาละ เพิ่มระยะทาง..เทศะ
ไต่ไปทางซ้ายจนได้ระดับ
ไต่ไปทางขวาจนได้ระดับ
..วกวน..
ถึงที่หมายปลอดภัย
.. ..
ชีวิต
อาจต้องผ่านความวกวน
ไต่สุขไปทางซ้าย
ไต่ทุกข์ไปทางขวา
กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
ถนนคราวน์เรนจ์
๒๙ มีนาคม ๒๕๕๑

ออกจากแอโรว์ทาว์น กลับมาขับรถบนทางหลวงหมายเลข ๖ อีกครั้ง แต่เป็นช่วงสั้นๆ เพราะไม่นานก็เห็นป้ายเลี้ยวซ้ายเข้า ถนนคราวน์เรนจ์ (Crown Range Road)* ทางลัดไปวานาคาที่ผมหมายตาไว้ แทนที่จะต้องขับรถอ้อมไปไกลถึงครอมเวลล์ เหมือนตอนขามา
นอกจากเป็นทางลัดแล้ว ยังจะได้ขับรถบนถนนที่สูงที่สุดในนิวซีแลนด์อีกด้วย น่าตื่นเต้นจัง
แล้วก็ได้ตื่นเต้นสมใจ เพราะขับรถกินลมชมวิวได้แค่ประเดี๋ยวเดียว ถนนก็เริ่มไต่ระดับพับหักศอกแบบไม่เกรงใจกันเลยเป็นสิบเลี้ยว ดูหลักฐานจากภาพข้างล่างนะครับ นี่..ขนาดดูแผนที่ใน Google Earth ทำใจมาก่อนล่วงหน้าแล้วนะ


พอชักชินและเริ่มคิดว่า เมื่อไรจะเลิกเลี้ยวซะที ก็มาถึง คราวน์เทอเรส (Crown Terrace) ซึ่งมีจุดจอดรถเพื่อให้นักท่องเที่ยวลงไปยืนชมวิว ดูตัวเมืองแอโรว์ทาวน์ กับทิวเขาสลับซับซ้อนแถบนั้นที่รวมไปถึง..เดอะรีมาคเคเบิลส..ด้วย
ถัดจากคราวน์เทอเรส ถนนค่อนข้างขับสบายขึ้น ค่อยๆลัดเลาะไปตามสันเขา ไต่ระดับขึ้นไปทีละน้อย ตามภาพข้างล่าง

ผมจอดรถอีก ๒ ครั้ง ตรงจุดจอดรถที่เขาจัดให้ จุดแรกคือ จุดชมวิวคราวน์เรนจ์ (Crown Range Lookout) ซึ่งมีทางเดินตามสันเขาลงไปที่หน้าผา ตรงจุดที่มีคนยืนตามรูปข้างล่าง เพื่อมองลงไปดูที่ราบในหุบเขาเบื้องล่างแบบเกือบ ๓๖๐ องศา นี่ถ้าได้รอให้เห็นพระอาทิตย์ตกด้วยแล้วละก็..คงสวยน่าดู
แต่ผมรอไม่ไหว เพราะลมมันแรงเหลือเกิน กลัวถูกลมพัดตกเขา

๒๙ มีนาคม ๒๕๕๑ ๑๗.๐๘ น. จุดชมวิว ถนนคราวน์เรนจ์เกาะใต้ นิวซีแลนด์ เกาะใต้ นิวซีแลนด์
อีกจุดหนึ่งที่ผมจอดรถ คือจุดสูงสุดบนถนนเส้นนี้ (Crown Range Summit) ซึ่งมีป้ายจารึกบอกเอาไว้ ที่ตรงนี้มีรถนักท่องเที่ยวจอดอยู่หลายคันมากกว่าจุดชมวิวที่ผ่านมา ผมเดินไต่เนินเขาแถวนั้นเพื่อหาจุดที่สูงกว่า..เพื่อถ่ายภาพ ก็ไปเจอ ชุมนุมป้ายจราจร ที่อยู่ข้างถนนตรงนั้นตามภาพบนสุด เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้
เดินวกกลับมาถ่ายรูปต้นไม้ใบโกร๋นที่ขึ้นอยู่ตรงนั้นตามรูปข้างล่าง นึกสงสัยว่ามันผลัดแค่ใบหรือผลัดชีวิตไปแล้วด้วย บรรยากาศชวนหดหู่พิกล แถมเผลอแผล็บเดียว รถที่จอดกันหลายคันเมื่อกี้..ตอนนี้หายเกลี้ยง เหลือผมเดินอยู่คนเดียว ไม่เอาแล้ว..เผ่นดีกว่า

*ถนน คราวน์เรนจ์ (Crown Range Road) เชื่อมต่อเมืองควีนสทาวน์กับวานาคา เป็นเส้นทางที่ผ่านลานสกีชื่อดังของนิวซีแลนด์ที่เมืองคาร์โดรนา ถนนเส้นนี้มีจุดสูงสุดที่ระดับ ๑๐๗๖ เมตร จึงได้ตำแหน่งถนนราดยางที่สูงที่สุดในนิวซีแลนด์
เห็นภาพถนนแล้วนึกออกเลยครับ host ผมขับรถไวมาก ทำเอาเพื่อนที่ไปดวยเมารถเพราะถนนหักศอกแบบนี้ คุณหมอสังเกตไหมครับว่าบ้านเขามีต้นไม้ไม่กี่ชนิด ไม่ค่อยมีความหลากหลายเหมือนบ้านเราครับ
สวัสดีค่ะ
คุณหมอครับ งานเกษตรกำแพงแสนมี 3-10 ธค ถ้าคุณหมอมาก็งานวันสุดท้ายพอดี ผมเพิ่งพานักเรียนไปใช้ที่แสนปาร์มมาครับ ผมหาเบอร์อาจารย์ไม่พบ ขอส่งเบอร์ผ่านระบบของ gotoknow นะครับ วันที่ผมไปทำค่ายพบทีมของสถาบัณธัญญรักษ์ด้วยครับ รู้สึกจะเป็นคุณหมอชุมพล เนี่ยถ้าบ่าย 11 ธค คุณหมอว่างก็ดีนะซิ ผมมีงานทำ dialogue กับโรงพยาบาลท่าม่วง จะได้ชวนคุณหมอไปด้วย ฮ่าๆๆ
ได้รับแล้วครับ ลงท้ายด้วย 1 นะครับ ฮ่าๆๆ อยากกินอะไรครับ ผลไม้มีเต็มเลย จะได้ซื้อไปฝาก หลวงพี่ไพศาลจะได้ฉันด้วยครับ...
ใส่บาตรเขาไม่ให้ถามพระ ใช่มั้ยครับอาจารย์
สวัสดีค่ะ
แวะมาชมเส้นทาง Crown Range Road ยังไม่เคยไปนิวซีแลนด์เลยค่ะ อยากไปมาก ๆ อาจได้ไปในปีหน้าค่ะ
และเห็นดังที่อ.ขจิตและพี่ครูคิมกล่าวไว้ค่ะ ต้นไม้ใบหญ้าน้อย ไม่หลากหลาย หากเทียบกับบ้านเราค่ะ
(^___^)
มาแอบฟังหนุ่มๆ เขาคุยอะไรกันอะค่ะ....ยิ้มๆๆ (^_^)
... ยอมเสียเวลา..กาละ เพิ่มระยะทาง..เทศะ
เผื่ออาจจะได้พบปะ กับสิ่งที่ไม่คาดฝัน ซึ่งมักจะเกินความคาดหวังเสมอค่ะ
... อ่านเรื่อง วกวน แวะวุ่น ไปหว่างทาง อย่างวุ่นวาย
หากสุดท้าย กี่คนกันเล่าเอย จึงได้มาถึงวันนี้ (จุดนี้) น่าภูมิใจใช่ย่อยนะคะ ;)