เช้าวานนี้(1 ธ.ค. ๕๒ )ให้เจ้าแฟ้สเก็บภาพงานนิทรรศการเอดส์โลกที่นำไปร่วมกิจกรรมกับโรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 17 นับเป็นผลงานชิ้นที่บีบคั้นอารมณ์ครูพรรณามากที่สุดหัวข้อเรื่องคือ ทั่วถึง เท่าเทียม คือสิทธิมนุษยชน

          ทั้งครูและเด็กร่วมกันคิดตกลงว่าจะนำเสนอในรูปแบบการ์ตูน แล้วจึงช่วยกันหารูปภาพต้นแบบที่จะสื่อได้ทั้ง 3 เนื้อหา คือความรู้ การป้องกัน และการดูแล  จากอินเทอร์เน็ทเราได้ภาพลูกโลกพันด้วยริปบิ้นสีแดง ภาพน้ำตา ภาพผู้หญิงตกลงในทะเลโลกีย์ ภาพหุ่นยนต์กำลังมีเพศสัมพันธ์ และภาพพระเจ้ารับร่างผู้ป่วย   ทั้ง ๕ ภาพนี้เป็นภาพหลัก จากนั้นก็มีภาพอื่นๆ เสริมให้เข้ากับเนื้อหา

               

  

มีรักอย่างไรให้ปลอดภัยจากโรค

( รูปโลกพันด้วยริปบิ้นสีฟ้าน้ำเงินหมายถึงโรงเรียนบางลี่วิทยาร่วมต้านภัยเอดส์ และภาพดวงตาภายในแววตามีหลุมศพ เราจึงเพิ่มหยดน้ำตา ส่วนภาพกิจกรรมเรานำเสนอเป็นภาพกิจกรรมจากโครงการโรงเรียนสีขาวก้าวไกลเอดส์ และโครงการสมเด็จป๋าช่วยหนูด้วย ซึ่งเป็นโครงการร่วมกันของโรงเรียนบางลี่วิทยากับโรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๗ ตั้งแต่ปี ๔๓ - ๕๒  และแจกจุลสารเกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศ )

 

ปกป้องตนเองและผู้อื่น

( รูปผู้หญิงอยู่ในถุงยางอนามัยกำลังตกอยู่ในทะเลโลกีย์  หมายถึงทุกคนควรป้องกันตนเองและผู้อื่น ส่วนภาพหุ่นยนต์ กำลังมีเพศสัมพันธ์หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ควรมีความรู้และมีสติไม่ใช่ปิดหูปิดตาหรือไม่รับรู้ถึงผลกระทบใดๆ เลย  ภาพนี้เด็กๆ เสริมภาพด้วยลำโพงกระจายเสียง  แล้วนำเสนอด้วยภาพการ์ตูนล้อเลียนเด็กๆ วัยรุ่นที่กำลังมีรัก )

 

 

ทุกชีวิตมีคุณค่า

( รูปพระเจ้ากำลังรับร่างของผู้ป่วย สื่อให้เห็นถึงพระเจ้าอยู่เคียงข้างทุกคนเสมอทั้งขณะมีชีวิตและยามตาย นำเสนอด้วยภาพผู้ป่ายเอดส์จากวัดพระบาทน้ำพุ และภาพวาดสถานบันเทิงมีผู้ป่วยคนหนึ่งที่แพร่เชื้อวัณโรคอยู่ด้วย... นั่นคือผู้ป่วยเอดส์อาจมีเชื้อโรควัณแทรกซ้อนอยู่ในตัวสื่อให้เห็นว่าเชื้อวัณโรคเข้าสู่ร่างกายได้โดยทางเดินหายใจ )

 

             ตกสายเจ้าแฟ้สนำกล้องถ่ายรูปมาคืนพร้อมกับบอกว่าไม่รู้เป็นอะไรหน้ากล้องปิดไม่ได้ สงสัยถ่านอ่อน นะครับ

         ไม่เป็นไรเดี๋ยวเปลี่ยนถ่านก็คงใช้ได้ ...จัดการเปลี่ยนถ่านแล้วเจ้ากล้องก็ไม่ยอมปิดหน้ากล้อง  จึงลองถ่ายภาพดูเอ๊ะ！ยังถ่ายได้ดี....

         ตกเย็นกลับบ้านรดน้ำต้นไม้อ้าว！ถั่วครูคิมแก่แล้วเก็บซะหน่อยอย่ากระนั้นเลยถ่ายรูปให้เจ้าของดูหน่อย  ลองปิดภาพดูภาพก็มัวๆ พร่าๆ  ลางๆ เลือนๆ  รุ่งเช้าจึงลองถ่ายภาพท้องฟ้ายามเช้าอีกครั้ง

     ท้องฟ้าที่คิดว่าควรถ่ายภาพไว้ เพราะยังไม่เคยถ่ายภาพเมฆที่มีแสงแวววาวตามขอบเมฆ ปรากฎว่ายังรางเลือนเหมือนเดิม  ความคมชัดของภาพค่อยๆหายไป

             ภาพดวงอาทิตย์ในมุมมองต่างๆ  ทุกภาพที่ถ่ายเมื่อมองจากจอภาพของกล้องเห็นตึกรามบ้านช่อง(ชัดเจนดี) แต่ภาพที่ได้เป็นเช่นนี้   

        ภาพนี้ถ่ายแบบอัตโนมัติ

 

 

 ภาพนี้ถ่ายแบบธรรมชาติ

(กันสั่นสะเทือนและซูมภาพ )

 

 

 ภาพนี้ถ่ายแบบธรรมชาติ

(กันสั่นสะเทือนและซูมภาพ )

 

 

ภาพนี้ถ่ายแบบธรรมชาติ

มองผ่านกิ่งก้านใบของต้นกระถินหน้าบ้าน

(กันสั่นสะเทือนและซูมภาพ )

 

 

ภาพนี้ถ่ายแบบอัตโนมัติ

มองผ่านกิ่งก้านใบของต้นมะขามเทศข้างบ้าน

 

 

 

ภาพนี้ถ่ายแบบธรรมชาติ

มองผ่านกิ่งก้านใบของต้นมะขามเทศข้างบ้าน

(กันสั่นสะเทือนและซูมภาพ )

 

 

อำลาเช้านี้ด้วยการถ่ายแบบธรรมชาติและซูมภาพ

อาศัยต้นตาเบบูย่าเหลืองข้างถนนหน้าบ้านเป็นฉาก

 

        อาลัยอาวรณ์กล้องคู่ใจ คู่กายและคู่งาน

ขณะนี้กล้องกดชัตเตอร์ไม่ได้แล้ว

พรุ่งนี้จะพาไปส่งศูนย์ซ่อมเผื่อจะดีขึ้นบ้าง

... เหมือนเจ้าของที่เริ่มอ่อนแอ ...

 

ขอให้ทุกท่านสุขกายสุขใจค่ะ