ถึงพ่อจะเป็นตำรวจแต่ก็ไม่เคยจับผู้ร้ายสักที

พ่อ 1

       

        พ่อ...คำนี้ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันกับคำว่าแม่ เนื่องจากการที่เราจะสามารถถือกำเนิดเกิดขึ้นมาลืมตาดูโลกเบี้ยวๆใบนี้ได้ต้องอาศัยความร่วมมือจากท่านทั้งสองคน...คุณว่าจริงไหม

        ตั้งแต่หมูจ๋าได้เกิดมาลืมตาดูโลกเบี้ยวๆใบนี้ หมูจ๋าเห็นแต่ภาพพ่อดื่มเหล้า พ่อเป็นนักดื่มตัวยง...แต่พ่อเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีมากมีความรับผิดชอบทุกอย่าง

        พ่อมีอาชีพเป็นตำรวจค่ะ พ่อมีหน้าที่เป็นเสมียนบันทึกประจำวันจึงไม่ค่อยได้ออกไปลุยจับผู้ร้ายสักเท่าไหร่ อีกอย่างพ่อเคยบวชเรียนมาตั้ง 7 พรรษาถึงจะลาสิกขาออกมาแล้วไปสอบเป็นตำรวจ

        หมูจ๋าเป็นลูกคนสุดท้องซึ่งพ่อเป็นห่วงและหวงมากๆ พ่อจะสั่งสอนเสมอเรื่องการประพฤติปฏิบัติตัวให้ถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับ คือ ไม่ทำตัวเหลวไหลออกนอกลู่นอกทาง หมูจ๋าปฏิบัติตามคำที่ท่านสอนเสมอ ทุกอย่างที่ท่านปฏิบัติกับลูกๆเป็นการสั่งสอนไปในตัวด้วย

        แต่สิ่งที่หมูจ๋าได้รับจากพ่อมาเต็มๆคือการศึกษาเรื่องอักษรล้านนา(ตั๋วเมือง) ซึ่งลูกผู้หญิงจะไม่ค่อยสนใจกันสักเท่าไหร่ทางเหนือจะเน้นการทำอาหาร เย็บปัก ถัก ร้อย คือ พื้นฐานของกุลสตรีว่างั้นเถอะ แต่ตัวอักษรล้านนา(ตั๋วเมือง)มันติดอยู่ในสมองตลอดเวลาไม่เคยลืมถ้าเป็นสมัยโบราณเขาให้แต่ผู้ชายที่บวชเรียนศึกษาเท่านั้นค่ะ

        สุดท้ายนี้หมูจ๋าอยากจะให้เด็กๆรุ่นหลังรักและเทิดทูนบิดา-มารดาให้มากๆ เพราะเรามีพ่อและแม่ได้เพียงท่านละ1คนเท่านั้นเมื่อสิ้นบุญท่านแล้วเราจะไปร้องไห้ตามหาที่ไหนก็ไม่เจอ และอีกอย่างคือหมูจ๋าเสียใจที่ไม่ได้เกิดมาเป็นลูกผู้ชายจึงไม่ได้บวชให้กับพ่อ-แม่(ตอนนี้พ่อ-แม่เสียหมดแล้วค่ะ) ขอให้รักพ่อ-แม่กันมากๆนะคะทุกๆคน พ่อและแม่ให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่ลูกได้จนถึงวันสิ้นลมของท่านเลยทีเดียวค่ะหมูจ๋าขอรับรองว่าเป็นความจริงค่ะ

 

หมายเหตุ:ตำรวจที่เห็นไม่ใช่พ่อของหมูจ๋าหรอกนะคะแต่เป็นตำรวจรุ่นใหม่เรียกท่านสั้นๆว่า"หมวดปุย"ค่ะขออนุญาตยืมภาพมาประกอบก็แล้วกันคุณพ่อก็รูปหล่อไม่แพ้กับหมวดปุยเลยค่ะหล่อแบบสมัยเก่าน่ะ อิ อิ