ความรักมอบคืนวันที่สวยงามให้แก่เราเสมอ

หากเรารู้จักวางความรักไว้ในที่ที่เหมาะสม

ที่ที่เหมาะสมที่ว่าคือความพอใจกับรักในช่วงนั้น

อย่าไปคาดหวังหรือกำหนดว่ารักจะต้องมาก

หรือเป็นอย่างไรในวันข้างหน้า

เพราะความรักเป็นเรื่องของการใช้เวลา

มีระยะเวลาที่จะเติบโตได้ด้วยตัวของมันเอง

ไม่ต้องรีบต้องเร่ง ความรักก็จะเดินหน้า

พัฒนาความรู้สึกไปในทางที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อไหร่ที่เราเรียกร้องกับความรักมากเกินไป

เมื่อไหร่ที่เราไม่รู้จักคำว่าพอ

เมื่อไหร่ที่เรารีบร้อน

จะต้องให้ความรักเป็นอย่างนั้นอย่างนี้

ต้องให้คนที่เรารักทำอย่างนั้นอย่างนี้

ความรักก็จะเริ่มสั่นคลอน

เพราะธรรมชาติของรักต้องอิสระที่จะรู้สึก

เพราะรักคือความรู้สึกที่ไม่อาจบังคับ

หรือกำหนดทิศทางให้เป็นไปในทางใดทางหนึ่ง

เพราะฉะนั้นที่ที่เหมาะสมของความรัก

คือการเฝ้าดูความรัก

อย่างค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป

เฝ้ารอคอยอย่างมีความสุข

เหมือนรอคอยดูดอกไม้ที่จะเบ่งบาน

มีความสุขกับวันคืนที่อยู่ตรงหน้า

ไม่เรียกร้องมากไปกว่าที่เป็น

ยินดีและเพียงพอกับความรู้สึกในวันนี้

แล้วชีวิตจะไม่รู้สึกขาดอะไร

 

คัดลอกมาจากหนังสือชื่อว่า "ชีวิตไม่ได้มีไว้ให้ยอมแพ้"

ของคุณ "ลูกปัด"

  

เพลง : ใครที่ฉันรอ
ศิลปิน : ภพสเน่หา
อัลบั้ม : เพลงประกอบละครเวที 3 ชุดที่ 6

อยู่ในความเงียบงัน 
 มองคืนและวันล่วงเลยผ่านไป
ห่างออกไปแสนไกล
มีใครบ้างไหมที่คิดถึงกัน
*สุดฟ้าลับตาแห่งใด
อยู่ไหน ณ ใด ที่ใจหลงผูกพัน
ยังหวังเพียงได้เจอสักวัน
ความฝันจะกลายเป็นจริงเมื่อไร
** เก็บรักไว้รอให้ใคร ใครคนนั้น
คนที่ฉันไม่รู้ว่าคือใครผู้ใด
ได้แต่ฝันและรอเรื่อยไป
เธออยู่ไหน ใครคนที่ฉันรอ

( ซ้ำ*/** )