พุทธพจน์

อานนท์ ! บุคคลอาศัยบุคคลใดแล้ว หมดความสงสัยในทุกข์ หมดความสงสัยในสมุทัย หมดความสงสัยในทุกขนิโรธ หมดความสงสัยในทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ; การที่จะทำปฏิการคุณแก่บุคคลนั้น ด้วยการอภิวาท ด้วยการลุกรับ ด้วยการทำอัญชลี ด้วยการทำสามีจิกรรม ด้วยการให้จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจยเภสัชบริขารนั้น เราไม่กล่าวว่าเป็นการกระทำปฏิการคุณที่สมกัน (สุปฏิการ)

คำอธิบายจากท่านพุทธทาส

เพราะว่าการทำให้รู้แจ้งอริยสัจสี่นั้น เป็นการให้ทางฝ่ายจิตวิญญาณ ส่วนการตอบแทนด้วยกิริยาอาการและวัตถุสิ่งของนั้น เป็นการให้ฝ่ายวัตถุ จึงไม่เป็นการตอบแทนที่สมควรแก่กัน มีทางที่จะตอบแทนให้สมควรแก่กันก็คือ การช่วยให้ผู้อื่นรู้อริยสัจเช่นนั้นต่อๆกันไปอีก

พุทธทาสภิขุ อริยสัจจากพระโอษฐ์ภาคปลาย ธรรมสภา 1 /4-5 ถนนบรมราชชนนี แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพ (หน้า 1530-1531)