วันนี้มีอาการไม่ค่อยจะสบาย มีอาการเจ็บคอ และไอ ตั้งใจว่าจะปล่อยให้หายเอง แต่นั่งดูอาการมาหลายวัน ดูท่าจะไม่หาย เลยไปซื้อยามาทาน หลังทานยาเสร็จกลับมีอาการเมายา นั่งทำงานก็ยังมีอาการง่วงนอน คิดว่าไม่นานคงหาย สังขารก็เป็นเช่นนี้เอง หากเราไม่ดูแลรักษา ก็มีจะเกิดอาการเจ็บป่วยเป็นธรรมดา
วันนี้ได้หยิบหนังสือเล่มเก่า ๆ ที่เคยเรียนมาเปิดดู ตั้งใจว่าจะเริ่มอ่านหนังสือเตรียมสอบ พลิกไป พลิกมาก็เห็นคำกลอนที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มดังกล่าว ซึ่งผู้เขียนมักจะเขียนไว้ตามหนังสือเสมอ เพื่อเป็นการผ่อนคลายสมอง อีกทั้งยังทำให้เราเปลี่ยนบรรยากาศในช่วงพักการอ่านอีกด้วย
คำกลอนนี้เขียนขึ้นเพื่อปลุกใจตนเอง ยามที่จิตใจหดหู่ ท้อถอย ไม่อยากจะสู้ ซึ่งเป็นวิธีการอย่างหนึ่งในการเตือนใจตนเอง วันเวลาที่เขียน จะอยู่ในช่วง ๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๘ เป็นเวลาสิบกว่าปี ซึ่งมีเนื้อหาดังนี้
TRY and TRY
... Try and Try again เช่นเขาว่า คือตัวยาชูกำลังตั้งใจสู้
ถึงล้มลุกคลุกคลานนั่นเป็นครู ขอจงดูเป็นบทเรียนพากเพียรไป
ทำอะไรทำจริงอย่านิ่งเฉย ความคุ้นเคยนิสัยเก่าเร่งผลักไส
ความเกียจคร้านอย่าให้มีอยู่ในใจ มี "หลักชัย" จะต้องทำจำทุกวัน...
แม้จะผ่านเวลามาหลายปี หากได้ย้อนถึงอดีตที่เคยผิดหวัง เคยล้ม และเคยเจ็บปวดที่ทำให้เราได้ผ่านบททดสอบนั่นมา บททดสอบดังกล่าวก็จะทำให้เราแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และในอนาคตข้างหน้า ก็จะมีบททดสอบให้เราอีกมายอีกเช่นกัน แต่ก็หาทำให้เราหลงลือบททดสอบเก่า ๆ ที่ผ่านมาไม่...เพราะสิ่งนี้คือ "ความทรงจำ "...
