เรื่องแรก  ผู้วิจัยเปิดประเด็นในเรื่องของการประชาสัมพันธ์  กล่าวคือ  จากการลงพื้นที่พูดคุยกับคณะกรรมการกลุ่มซึ่งเป็นพื้นที่ต้นแบบ (ผู้วิจัยกับอาจารย์พิมพ์รับผิดชอบ 3 พื้นที่  คือ  เกาะคา  เถิน  แม่พริก) ได้ข้อสรุปเบื้องต้นว่า  ต้องการให้ผู้วิจัยกับอาจารย์พิมพ์ช่วยประสาน/จัดการในเรื่องแผ่นพับประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับกองทุนสวัสดิการชุมชน  ในช่วงเวลาที่ผ่านมาผู้วิจัยกับอาจารย์พิมพ์ได้ประสานในเรื่องนี้  คือ  ขอตัวอย่างแผ่นพับประชาสัมพันธ์จากกลุ่มต่างๆ  จากนั้นได้ไปออกแบบใหม่ (บางส่วน) รวมทั้งพิมพ์ข้อความทั้งหมดในแผ่นพับ  ดังนั้น  ในวันนี้จึงต้องการที่จะเอาแผ่นพับที่พิมพ์ (เป็นร่าง) เสร็จแล้วมาให้ตรวจสอบอีกครั้งหนึ่งว่าเนื้อหา  ตลอดจนรูปแบบมีความถูกต้องหรือไม่  เพื่อที่จะได้รีบไปดำเนินการจัดพิมพ์และโรเนียวให้เรียบร้อย  เพราะ  แต่ละกลุ่มต้องการใช้ประชาสัมพันธ์ในวันออมของกลุ่ม  (กลุ่มที่เปิดใหม่ต้องรีบนำไปแจกก่อนวันออม) สำหรับรูปแบบและเนื้อหายังคงยึดแผ่นพับเดิมที่กลุ่มส่งมาให้  ซึ่งจากการประมวลมีทั้งสิ้น 3 แผ่นพับ  คือ
            1.แผ่นพับของกลุ่มแม่พริก
            2.แผ่นพับของกลุ่มบ้านดอนไชย
            3.แผ่นพับของกลุ่มเกาะคา
            จากการที่ผู้วิจัยเป็นผู้พิมพ์  ในขณะที่อาจารย์พิมพ์เป็นผู้ออกแบบ  เห็นว่า  โดยภาพรวมแล้วเนื้อหาไม่ได้ผิดแผกแตกต่างไปจากกันมากนัก  คงจะมีบางคำ  หรือบางประโยคที่อาจก่อให้เกิดความสับสน  เข้าใจผิดได้  หรือระเบียบบางข้อที่เมื่ออ่านดูแล้ว (ผู้วิจัย) เกิดคำถามขึ้นมาว่ามันมีอยู่ในกองทุนหรือเปล่า  ดังนั้น  อยากจะให้ผู้เข้าร่วมประชุมลองอ่านเนื้อหาในแผ่นพับดู  และตัดสินใจว่าแต่ละกลุ่มต้องการแผ่นพับแบบไหน  หรือจะมีแบบที่ 4  รวมทั้งแต่ละกลุ่มต้องตัดสินใจว่าจะใช้แผ่นพับที่เป็นแบบกลาง (ใช้ร่วมกัน) หรือไม่  หรือแต่ละกลุ่มจะออกแบบใหม่ของกลุ่มใครกลุ่มมันแยกไปเลย 
            เมื่อให้เวลาผู้เข้าร่วมประชุมประมาณ 5 นาทีในการอ่าน  ผู้วิจัยก็ดำเนินการต่อโดยการถามผู้เข้าร่วมประชุมว่าจะมีข้อตกลงกันอย่างไร  ปรากฎว่าผู้เข้าร่วมประชุมแสดงความเห็นกะนอย่างคึกคัก  บางคนก็ถามข้อสงสัยต่างๆ  เมื่อเวลาผ่านไปสักครู่  ผู้วิจัยเห็นว่าถ้าต่างคนต่างถามคงจะหาข้อสรุปไม่ได้  ดังนั้น  ผู้วิจัยจึงเปลี่ยนแผนใหม่  โดยการทำข้อตกลงกับที่ประชุมว่าผู้วิจัยจะอ่านให้ฟังทีละส่วน  แล้วให้ผู้เข้าร่วมประชุมหาข้อสรุปในแต่ละส่วน  เพื่อเป็นการประหยัดเวลาและจะได้ครบทุกประเด็น
            ในส่วนแรก  เป็นส่วนของการเชิญชวนและชี้ให้เห็นว่ากองทุนสวัสดิการชุมชนดีอย่างไร  ซึ่งแผ่นพับทั้ง 3 แบบจะมีข้อความไม่เหมือนกัน  ที่ประชุมมีความเห็นในส่วนนี้อย่างไร?
            อ.ธวัช  ให้ความเห็นในเรื่องนี้ว่า  ตอนที่ผลิตแผ่นพับของกลุ่มขึ้นมา  ตอนนั้นจะมีการประชุมใหญ่กลางปี  คณะกรรมการจึงมาร่วมกันเขียน  ใช้เวลาประมาณครึ่งวัน  เลยไม่ค่อยจะเรียบร้อยสักเท่าไหร่  แต่สิ่งที่คณะกรรมการเห็นตรงกัน  คือ  อยากจะใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย  ฟังแล้วไม่ต้องแปล  โดนใจ
            คุณกู้กิจ  บอกว่า  เมื่อเดือนที่แล้วที่ได้ไปคุยกันที่แม่พริก  เราจะเชื่อมเป็นเครือข่ายฯจุดเดียวกัน  ดังนั้น  ข้อความในแผ่นพับน่าที่จะเป็นข้อความเดียวกัน  ถ้าเราต่างคนต่างทำ  มันจะดูไม่ดี 
            ในที่สุดที่ประชุมลงมติว่าน่าจะคิดข้อความใหม่ขึ้นมา  เพราะ  ของเดิมของแต่ละกองทุนมีจุดดี  จุดด้อยต่างกัน  ได้แก่  เกาะคา  อ่านแล้วเข้าใจง่าย  แต่ข้อความดูเหมือนเป็นบริษัทประกันมากเกินไป  ในขณะที่ของเถิน  ใช้คำหรู  เป็นศัพท์วิชาการ  เข้าใจยาก  ส่วนของแม่พริก  อ่านก็เข้าใจง่ายดี  แต่ภาษาในบางส่วนยังอ่านแล้วสะดุด  ดังนั้น  ที่ประชุมจึงสรุปว่าขอให้ออกแบบประโยคในส่วนนี้ใหม่  ให้อ่านเข้าใจง่าย  ไม่ใช้ศัพท์หรู  เช่น  บูรณาการ  นวัตกรรมใหม่  องค์รวม  เป็นต้น  โดยผู้วิจัยกับอาจารย์พิมพ์จะรับไปจัดการให้  จะใช้ภาษาง่ายๆ
            สำหรับในส่วนที่สอง  สิทธิประโยชน์ที่สมาชิกพึงได้รับ  ผู้วิจัยเริ่มต้นอ่านเนื้อหาให้ที่ประชุมฟังแต่ละเรื่อง  มีการอภิปราย  แลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสนุกสนาน  จนในที่สุดก็ได้เนื้อหาใหม่ (กลุ่มละนิดกลุ่มละหน่อยค่ะ)
            ส่วนต่อไป  เป็นเรื่องเกี่ยวกับการจัดตั้งกองทุน  ก็ยังคงข้อความเดิมอยู่  (ต่อมาผู้วิจัยปรับเปลี่ยนนิดหน่อยให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น)
            และส่วนสุดท้าย  เป็นส่วนของคำขวัญ  ชื่อองค์กร  และสถานที่ติดต่อ  ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละกลุ่มค่ะ
            กว่าจะจบเรื่องนี้ก็กินเวลานานพอสมควรค่ะ  แต่ก็คุ้มค่า  เพราะ  ทุกคนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น  และแลกเปลี่ยนข้อมูลต่างๆ