เมื่อวันศุกร์เข้าไปสอนนักศึกษาชั้น ปวส.1 ในตอนเช้า 2 ชั่วโมง ก่อนจะออกจากห้องได้สัญญากับนักศึกษาแผนกวิชาช่างยนต์ไว้ว่า วันอาทิตย์หากครูกลับมาจาก กทม. และไม่เหนื่อยจนเกินไป ก็จะมาลงบทความให้อ่าน กลับมาถึงยะลาตอนเช้าของวันนี้ ก็เผลอหลับไปตื่นอีกทีก็ใกล้เที่ยง เหนื่อยค่ะเหนื่อยมากกับการเดินทาง และมีเรื่องที่เพิ่งจะทำให้เหนื่อยมาก ๆ เมื่อสักครู่ซึ่งไม่น่าจะเป็นเรื่องแต่มันก็เป็นเรื่องขึ้นมา... แต่ก็ยังไม่ลืมคำสัญญาที่ให้กับเด็กนักศึกษาค่ะ

          ครูพยายามคัดเลือกบทความอยู่หลายสิบบทความ ที่จะนำมาเผยแพร่แต่ไม่ได้ต้องการให้นักศึกษาแข่งขันกันว่าของใครดีเลิศ หรือของใครแย่สุด เพราะทุกคนก็มีส่วนที่เป็นจุดเด่นของแต่ละคนที่แตกต่างกัน แต่จุดประสงค์หลักคือต้องการให้นักศึกษามุ่งมั่นสนใจ ใส่ใจกับการทำงาน กิจกรรมในชั้นเรียนให้มากขึ้น บทความที่คัดเลือกมามี 2 บทความ ในหัวข้อนักศึกษาใช้หลักมนุษย์สัมพันธ์อย่างไรในการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างมีความสุข ?

          บทความที่ 1  เป็นของนายรุสลี  มะแซะ   นักศึกษาชั้น ปวส.1 แผนกวิชาเทคนิคการผลิต เขียนไว้ว่า

          “ใช้หลักการให้อภัย, เกรงใจซึ่งกันและกัน, ไม่ถือตัว”
          หากมีใครทำอะไรผิด ถ้าเขามาขอโทษก็ควรให้อภัย ไม่ควรยึดติดกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา อะไรที่ไม่ดีผ่านมาแล้วก็ขอให้ผ่านเลยไป เก็บเอาสิ่งที่ดี ๆ ที่มีให้ต่อกันเอาไว้เท่านั้น เพราะถ้าเรายึดติดกับเหตุการณ์ที่ไม่ดีเรากับเขาก็จะไม่เข้าใจกัน การให้อภัยก็จะไม่เกิดขึ้นสุดท้ายเราเองก็จะเป็นฝ่ายที่ทุกข์ใจ เพราะไม่ยอมปล่อยวางสิ่งที่ไม่ดี

          บทความที่ 2 เป็นของ นายไพฑูรย์  แก้วทอน  นักศึกษาชั้น ปวส.1  แผนกวิชาช่างยนต์ เขียนไว้ว่า

          “ทักทายเมื่อเราพบเจอกับเพื่อน และเราสามารถเป็นที่ปรึกษาและแนะนำเพื่อนได้”
          เมื่อเพื่อนมีปัญหา ไม่กล้าที่จะไปพูดหรือปรึกษากับใครเราก็สามารถยื่นมือเข้าไปขอเป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่เพื่อน ปลอบใจเพื่อน ชี้นำทางไปในทางที่ถูกที่ควร เพราะหากถ้าเราซ้ำเติมเขาเขาก็อาจจะหลงทางและอาจทำให้มีหลายคนที่เสียใจ ที่แน่ ๆ คือ พ่อแม่ นั่นเอง เพราะฉะนั้นการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนและทุก ๆ คนที่อยู่รอบข้างนั้นแหละคือสิ่งที่ถูกต้องเพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้

          ครูขอชื่นชมในผลงานของนักศึกษาทุกคน ถึงแม้จะไม่ได้นำมาลงในบทความหมดทุกคน แต่ครูก็อ่านบันทึกของทุกคนแล้วและล้วนแต่เป็นการตอบที่ครูประทับใจมาก ๆ เป็นกำลังใจให้สำหรับก้าวต่อไปค่ะ "เพราะเรามิได้อยู่บนโลกนี้เพียงลำพังคนเดียว มนุษยสัมพันธ์จึงเป็นสิ่งสำคัญในการอยู่ร่วมกันในสังคม...มองและเข้าใจคนอื่นอย่างที่มองและเข้าใจตนเอง สังคมแห่งความสงบสุขก็จะเกิดขึ้น"