การให้เสรีภาพแก่เด็ก ไม่ใช่การปล่อยเด็กจนเสียคน

      บันทึกนี้ มาว่าถึงซัมเมอร์ฮิลล์ตอนที่ 3 ว่าด้วยเด็กที่มีอิสรภาพ

 

                                 ..........................

 

      *  ข้อห้ามและเสรีภาพเป็นของที่มีอยู่ด้วยกันทั้งสองอย่าง  ในบ้านที่เคร่งครัด เด็กๆไม่มีสิทธิเอาเสียเลย  ส่วนในบ้านที่ไม่มีการบังคับ  เด็กมีสิทธิที่จะทำทุกอย่าง  ก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง นั่นเป็นสิ่งที่เกินพอดีคนละด้าน บ้านที่ถูกต้องและเหมาะสม ก็คือ บ้านที่ทั้งผู้ใหญ่และเด็กมีสิทธิเท่าเทียมกัน และ ในโรงเรียนก็เช่นเดียวกัน

 

     * การให้เสรีภาพแก่เด็ก ไม่ใช่การปล่อยเด็กจนเสียคน  เป็นการให้เสรีภาพแก่เด็กเพื่อที่จะให้เขาสามารถทีชีวิตอยู่ตามความต้องการธรรมชาติของเขา  พ่อแม่บางคนที่เข้าใจเรื่องนี้ สามารถประนีประนอมในเรื่องต่างๆได้อย่างเหมาะสม  พ่อแม่บางคนเอามาตรฐานของตัวเองมากเกินไป และ พ่อแม่อีกหลายๆคน ก็ปล่อยให้เด็กทำทุกอย่างตามใจตนเอง โดยไม่คำนึงถึงเรื่องอื่นๆ

 

    * การให้เสรีภาพแก่เด็ก คือ การปล่อยให้เขาได้มีชีวิตของเขาเอง ซึ่งฟังดูธรรมดาๆ แต่ที่ยากก็คืแผ้ใหญ่มักจะมีนิสัยชอบสอน ชอบฝึก ชอบอบรม และ ชอบข่มขู่เด็กให้คิดและทำตามที่ผู้ใหญ่ต้องการ และนั่นก็คือวิธีการทำลายเสรีภาพ

 

    * เด็กไม่ว่าจะฉลาดหรือไม่สู้จะฉลาดนัก เมื่อได้รับอิสรภาพหรือเสรีภาพ มักจะได้สิ่งบางอย่างที่เขาไม่เคยมีมาก่อนเลย บางสิ่งบางอย่างอธิบายได้ยาก ลักษณะที่พอจะมองเห็นได้จากภายนอกคือ เขามีความจริงใจมากขึ้น มีความกรุณาต่อคนอื่นมากขึ้น และ มีความก้าวร้าวน้อยลง

 

 

     *  การกำหนดให้เด็กทำอะไรบางอย่างโดยอาศัยอำนาจผู้ใหญ่เป็นสิ่งไม่ถูกต้อง เด็กๆไม่ควรจะต้องทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จนกว่าจะเกิดความคิด ความคิดของเขาว่าเขาควรจะทำ ความเลวร้ายจากภายนอกคือ การบังคับจากภายนอกให้เด็กทำสิ่งนั้นสิ่งนี้

 

     * บางคนก็บอกว่า "ฉันอยากจะเลี้ยงดูลูกอย่างที่ว่า......แต่ฉันจะเริ่มต้นอย่างไร  ฉะนจะหาหนังสือคู่มือได้ที่ใหน  คำตอบก็คือ ไม่มีตำรา ไม่มีคู่มือ ไม่มีครูใดๆทั้งสิ้น ที่มีอยู่ ก็คือ พ่อแม่ หมอ และ ครู เพียงส่วนน้อยกลุ่มหนึ่ง ที่มีความสรั?ในสิ่งมีชีวิตที่เราเรียกว่า "เด็ก" และ มีความมุ่งมั่นที่จะไม่ทำให้เขาต้องมีจิตใจที่แข็งกระด้าง และ มีบุคลิกที่วิปริตไปเพราะการเข้าไปจัดการอย่างผิดๆของผู้ใหญ่ เราเป็นเพียงผู้แสวงหาความจริงของมนุษาติ โดยไม่มีอำน่จใดๆทั้งสิ้น

 

                             .........................

 

     ครับ การให้เด็กมีอิสรภาพ  เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมากครับ  เพราะอย่างน้อยต้องหาจุดที่พอดี ระหว่างการจำกัดอิรภาพของเด็ก และ  ปล่อยให้เด็กมีอิสรภาพจนเกินขอบเขต

 

     คำตอบในเรื่องนี้  ผมว่าอยู่ที่การศรัทธาต่อ "เด็ก"  ครับ

 

    ให้การศรัทธาต่อเด็กด้วยการให้การ "ยอมรับ" เขา ตามที่เขาเป็น  ให้เขาได้พูด ได้แสดงออก  ตามตัวตนของเขา ตามความสามารถของเขา

 

     จะทำให้เขาได้มีชีวิตตามความต้องการของเขาเอง  นำไปสู่การมีความเป็นตัวของตัวเอง  และมีความภาคภูมิใจในตัวเองตามที่เขาเป็น 

 

    เด็กที่มีความภาคภูมิใจในตัวเอง   จะทำให้เป็นเด็กที่มีชีวิตที่แจ่มใสเบิกบาน  เป็นภูมิคุ้มกันทางจิตใจจากภัยร้ายทางสังคมที่อยู่รอบตัวเขาได้เป็นอย่างดีครับ