ภาษากฎหมาย (the language of the law) เป็นภาษาที่ใช้ในทางวิชาชีพนักกฎหมายซึ่งประกอบด้วยคำศัพท์และสำนวนเฉพาะต่างๆ ซึ่งผู้ที่มิได้ประกอบวิชาชีพนี้ย่อมไม่อาจรู้และเข้าใจได้หากไม่มีความรู้หรือประสบการณ์เกี่ยวกับภาษากฎหมายหมายนั้นมาก่อน จึงอาจทำให้เกิดความเข้าใจที่ผิดพลาด คลาดเคลื่อนและใช้และตีความไม่ถูกต้องตามเนื้อหาทางกฎหมายที่ควรจะเป็นอันเนื่องมาจากลักษณะเฉพาะของความหมายในทางกฎหมายและความเป็นทางการของถ้อยคำ

    สำหรับครั้งแรกของการเขียน blog นี้ ผู้เขียนขอแนะนำคำศัพท์ต่อไปนี้ค่ะ ลองดูสิคะว่าภาษากฎหมายที่เป็นภาษาอังกฤษนั้นมีความหมายต่างจากภาษาอังกฤษทั่วไปหรือไม่

Abstain (v) = to refrain from doing something (ละเว้น, งดเว้น ปฏิเสธที่จะกระทำการบางอย่าง)

Ex. He abstains from voting in general election.

(เขางดลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งทั่วไป)

Abuse (n) = the misuse or improper use of a law, practice , regulation or legal process (การกระทำ,การใช้...ในทางที่มิชอบหรือในทางที่ผิด)

Ex. His abuse of his position as director led to a call for his resignation. (การกระทำที่มิชอบในตำแหน่งหน้าที่ของเรานำไปสู่การได้รับการขอร้องให้ลาออก)

Acceptance (n) = consent, assent or approval (คำสนอง,การสนอง)

Ex. An offer needs an acceptance.(คำเสนอจำเป็นต้องมีคำสนอง)

Acceptor (n) = a person who accepts an offer. (ผู้สนอง)

Ex. An acceptor is a person who approves an offer.(ผู้สนองคือบุคคลซึ่งยอมรับตามคำเสนอ)

Accusatorial, Adversarial (adj.) = a system of the court procedure used in the most Common Law countries. Under this system, the parties to a dispute have the primary responsibility for finding and presenting the evidence to the court. The judge does not investigate the facts.  (เกี่ยวกับการกล่าวหา, เกี่ยวกับผู้ถูกกล่าวหา)

 Ex. An accusatorial procedure is the system that is used in England. (กระบวนพิจารณาคดีแบบกล่าวหาเป็นระบบที่ใช้ในประเทศอังกฤษ)

     ผู้เขียนหวังว่าคำศัพท์ทางกฎหมายเหล่านี้จะเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้อ่านไม่มากก็น้อยค่ะ