บ้านคือวิมานของเรา ช่วยเยียวยารักษากายที่เจ็บป่วย และหล่อเลี้ยงใจ ให้มีพลังแรงใจไฟฝัน

 

 

 

... หลังจากชีพจรลงเท้านานถึง ๒ สัปดาห์ ก็มีสัญญาณบ่งว่าไม่ไหวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จึงหอบร่างกายอันอ่อนแอเต็มที่ กับหัวใจปรีดิ์เปรมกลับบ้านเต๊อะ ...

... สลบไสลได้หนึ่งคืน พออรุณเบิกฟ้า ก็รู้สึกตัวตื่น ๖ โมงเช้าเป็นปกติ ยังรู้สึกมืนๆ จึงไม่อยากออกไปปั่นจักรยานนะ อาทิตย์นี้ดีจัง ไม่มีเค้าฝน แม้น้องฟ้าจะครึ้มนิด หากแต่ดวงอาทิตย์ยังทอแสงอ่อน ... บ้านเราหันหน้าทางตะวันออก ทำให้นึกถึงโบราณ สถานส่วนมาก หุ หุ 

 ... ป๋าอี๋ ตื่นเช้าทุกวันเป็นกิจวัตร ป๋ามีนัดวิ่งกับชมรมสว. ตี ๕ แล้วป๋าก็เอากรงนกเขาหัวจุก มาแขวนไว้รับอากาศบริสุทธิ์ด้วยล่ะ ที่บ้านมีหลายกรง หากแต่มีนกหัวจุกเหลืออยู่ตัวเดียวแล้ว เมื่อก่อนมีนกเขา แล้วก็ทะยอยๆ ล้มหายลาจากไปตามกาลนั่นแหละ  ป๋าชอบเลี้ยงนกมาก … โปรดเถิดดวงใจโปรดได้ฟังเพลงนี้ก่อน

…ป๋าก็ชอบร้องเพลงจีบอี๋ ผ่านนกบ้าง ผ่านลูกบ้าง ฮาๆกันไป เดี๋ยวนี้ตั้งแต่มีเก็บตังค์น้อย ป๋าก็หันมาร้องเพลงให้ น้องเก็บตังค์ก็หยุดนิ่งฟังเอียงซ้ายที เปลี่ยนอีกวรรค เธอก็เอียงขวา นิ่งสงบได้ คงงงๆ เห็นท่าทางเธอแล้วฮาๆ จนเราต้องขอให้ป๋าร้องแล้วร้องอีก ...โชคดีที่ป๋าเราเสียงเพราะ ไม่งั้นลูกๆคงเกิดอาการเฉา อิ อิ

... เดี๋ยวนี้น้องเก็บตังค์น้อย กลายเป็นลูกรักสุดโปรดของป๋าไปแล้ว  บ่อยไปที่เราๆ เผลอเรียกชื่อน้องเก็บตังค์น้อย ว่า ปั๋ง เพราะเป็นหลานสุดโปรดคนเดียวของแม่ย่าและโป (ปู่) ... ป๋าอารมณ์ดี๊ ดี น้ำหนักเพิ่มและไม่ลงพุง เนื่องจากเลิกดื่มเบียร์ได้แล้ว ลูกๆ ทุกคนดีใจเป็นที่ยิ่ง  ดีใจๆ เย้ๆ

... หน้าบ้านมีต้นมะพร้าวพันธุ์เตี้ย ๒ ต้น ป๋าปลูกไว้ทั้งสองด้านสมดุลกัน  ชมน้องฟ้าและนายเมฆ ... เดินหลบเสียงเพลงป๋า ไปหลังบ้านดีกว่านะคะ หุ หุ  ...  ต้นกล้วยข้างบ้านต้นนี้ ไม่กี่เดือนเอง เห็นน้ำค้างมาเกาะใบ และยอดอ่อน งามๆ เลยจับภาพมาฝากกันค่ะ

 

... อาจเป็นเพราะป๋าฮำเพลงบ่อยๆ กระมังคะ แม้แต่ดอกใบโหระพา ยังงามซะปานฉะนี้  แว้บมองไปเห็นนกแก้วสีน้ำเงินและสีเหลือง .. กรงนี้น้องชายจากกำนัลมา ป๋าถูกใจอีกแล้ว ทราบไหมคะ ตัวไหนตัวผู้ ตัวเมีย  สังเกตนะคะ จะมีกระจกแขวนไว้ข้างในด้วย ประมาณว่าแม่นกเธอรักสวยรักงามค่า เฮอๆ  

 

 

 

...  ต้นอะไรหนอ ต้องทำค้างเยอะแยะให้เค้าได้ไต่ยั้วเยี้ยปานฉะนี้หนา ขอบอกว่าเป็นต้นถั่วของป๋าปูเองค่ะ ..การันตีว่าถั่วปลูกเองหวานจังหู กรอบกุบกับ จิ้มน้ำพริกก็อร่อย ผัดยิ่งมันส์ แกงพริกไม่เละ หรือเด็ดมาเคี้ยวเล่นๆ แก้เซ็งยังบายใจเลยค่ะ  ๕ ๕ ... ข้างบ้านกลายเป็นผักสวนครัวขนาดย่อมไปแล้ว 

 

... มุมหลังบ้านวิวนี้ เป็นมุมโปรดสุดค่ะ เห็นหมอกหยอกเอินขุนเขายามเช้า สายๆ เมฆเซอร์รัสกระจายบางๆ เหนือยอดไม้ บ่ายๆ จะเห็นเขารูปสาวน้อยบังอรเจ้านอน พัก ยามสายัณห์ตะวันตกดินงามจับจิต พระอาทิตย์ตกตรงเหลี่ยมเขานี้พอดิบพอดี แสงได้ใจมาก (ภาพนี้เห็นสรีระเธอไม่ค่อยชัดนะคะ ไว้ครั้งหน้าจะนำมาให้ชมค่ะ)

... สุดสัปดาห์ที่กลับบ้านคราใด แทบไม่อยากกลับมาทำงานเลยค่ะ  เพราะช่วงชีวิตที่ผ่านมา ชีพจรลงเท้าบ่อยครั้ง หากแต่เมื่อมีโอกาสได้ผ่อนพัก ต้องรีบตักตวงเวลาใช้จ่ายกันกับครอบครัวที่บ้าน  ... บ้านคือวิมานของเรา ช่วยเยียวยารักษากายที่เจ็บป่วย และหล่อเลี้ยงใจ ให้มีพลังแรงใจไฟฝัน ... 

... เหมันต์ผันมา ปีใหม่กำลังจะมาถึง อย่าลืมหาโอกาสกลับบ้าน และหรือใช้เวลาคุณภาพกับคนที่บ้านอีกนะคะคนดี ที่น่ารักทุกๆ ท่าน  ... ขอให้รื่นรมย์กับชีวิตค่ะ