อยากเล่า

บุษรา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ความดี ความงาม ป่าไม้ สายน้ำ ชีวิต เป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ ถ้าขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดโลกใบนี้ขาดความสมบูรณ์ไปในตัวทันที

        ท่ามกลางภูเขาเขียวที่ถูกบดบังด้วยม่านหมอกขาวโพลนอากาศเย็น ๆ สบาย ๆ แสงแดดอ่อน ๆ อยู่ท่ามกลางอ้อมกอดของธรรมชาติ มีต้นไม้น้อยใหญ่บอกถึงความสมบูรณ์ที่ที่สังคมเมืองยังเข้ามาไม่ถึง สายน้ำใสสะอาดมองเห็นหมู่ปลาแหวกว่ายทวนน้ำเล่น  ป่าไม้ สายน้ำ ชีวิตเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ ถ้าขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดโลกใบนี้ขาดความสมบูรณ์ไปในตัวทันที สังคมบ้านนอกอยู่กันแบบพึ่งพา ช่วยเหลือเกื้อกูลกันเป็นสังคมของครอบครัวอบอวลไปด้วย ปู่ ย่า ตา ยาย ลูกๆ หลาน ๆ  แต่สังคมเมืองต่างคนต่างอยู่ , แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น , คนจนคือคนโง่ , ทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด คุณธรรมและจริยธรรม ไม่ต้องถามหา มันกำลังจะถูกกลืนหายไปเรื่อย ๆ 

        ณ.มุมหนึ่งของหุบเขารูปกระทะ มีหมู่บ้านตั้งอยู่กลางหุบเขา ชื่อว่า กิ่งอำเภอพะโต๊ะ มันอยู่ส่วนไหนของแผนที่ประเทศไทย?ที่ทำการอำเภอเก่า ๆ  สถานีตำรวจเก่า ๆ และมีอนามัยเก่าแก่ (เมื่อก่อนเขาเรียกกันว่า สุขศาลา)  ล้อมรอบด้วยดงไผ่ ถ้าเวลาเจ็บไข้ต้องไปหาหมอตอนกลางวันเท่านั้น เพราะถ้ามืดระยะทางลำบากต้องพึ่งคบเพลิงนำทาง ด้วยความสมบูรณ์ของป่า จะอุดมไปด้วยสัตว์ นา นา ชนิด พื้นที่เหยียบเท้าลงไปมีแต่อันตรายอยู่ทุกตารางนิ้ว เช่น งู ตะขาบ แมลงมีพิษต่าง ๆ วันไหนดวงดีก็ได้เจอหมอ ถ้าดวงไม่ดี   ”.......”(อนาถาแค่ไหนก็ลองเดากันดู)  ไม่มีหมอหรือพยาบาลอยากมาประจำที่นี่ หรือบางคนมาอยู่ไม่นานก็ย้ายไป ด้วยความไม่พร้อมของอุปกรณ์การแพทย์ต่าง ๆ หรือด้วยความทุรกันดาร ลองนึกดูแล้วกันนะค่ะ ถ้าจะไปซื้อของในเมืองต้องไปที่ตลาดหลังสวน ซึ่งเป็นอีกอำเภอหนึ่งจะต้องใช้เวลามาก ต้องอาศัยรถคนอื่นไป กรณีที่มีคนไข้ไม่สบายมาก ๆ  บางคนทนต่อความเจ็บป่วยไม่ไหวตัดสินใจกลับบ้านเก่าไปก่อนที่จะถึงโรงพยาบาลก็มีให้เห็นบ่อย ๆ บางคนล้มหายตายจากทั้งที่ยังไม่สมควรแก่เวลา.... 

       ความเจริญเริ่มรุกรานเข้าบ้านเรา กรมทางตัดถนนผ่านหน้าบ้าน “แต่ก็ยังลำบากกันอยู่ดี” ทางเสร็จเราก็ได้อนามัยหลังใหม่พร้อมเจ้าหน้าที่ 3 คน ก็พอเป็นที่พึ่งพาให้ชาวบ้านได้ ต่อมารัฐบาลประกาศยกฐานะเปลี่ยนจากกิ่งอำเภอเป็นอำเภอแทน จังหวัดชุมพร 6 อำเภอ กับ 2 กิ่ง อำเภอพะโต๊ะ (ฟังแล้วดูดีขึ้นมาบ้างหรือยังค่ะ)  และยังได้จัดสรรโรงพยาบาลชุมชน 10 เตียง ชาวบ้านดีใจกันใหญ่ อำเภอพะโต๊ะมีโรงพยาบาลเป็นของพวกเราแล้ว ต่อไปชาวบ้านจะไม่ลำบากกันอีก ผู้เขียนคาดว่าอายุโดยเฉลี่ยของชาวบ้านต่อจากนี้ไปน่าจะดีกว่าที่ผ่านมาแน่นอน มีนายแพทย์มาประจำ 1 คน แต่ก็มาเฉพาะวันจันทร์ และวันศุกร์ มีพยาบาลอยู่ 2 คน พร้อมลูกจ้าง 1 คน  

       พ.ศ.2535โรงพยาบาลพะโต๊ะได้ยกระดับฐานะจากโรงพยาบาล 10 เตียง เป็นโรงพยาบาล 30 เตียง  มีแพทย์ , ทันตแพทย์ , เภสัชกร , พยาบาล และเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ เพิ่มขึ้นตามเกณฑ์ แต่ก็ยังไม่ค่อยมีใครรู้จักโรงพยาบาลพะโต๊ะกันมากนัก

       จนกระทั่งปี 2548 พวกเรามีโอกาสได้ต้อนรับท่านผู้อำนวยการคนใหม่ของโรงพยาบาลพะโต๊ะ ท่านมาพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ ทุกอย่างเป็นคอมพิวเตอร์ไปหมด เป็นยุค IT ไปแล้วจริง ๆ  นวัตกรรมต่าง ๆ ถูกปรับเน้นความเป็นพะโต๊ะมากยิ่งขึ้น แรก ๆ เจ้าหน้าที่บางคนยังทำใจไม่ได้ก็มี ช่วงหลังก็ต้องปรับตัวเองตาม จะเช้าชาม เย็นชามอย่างเมื่อก่อนไม่ได้อีกแล้ว โลกหมุนไปถึงไหน ๆ กันแล้ว ซึ่งการนำ HA เข้ามาใช้ในหน่วยงาน การจัดระบบโครงสร้างต่างๆจัดระเบียบงานให้เป็นมาตรฐานเดียวกันส่งเสริมด้านพฤติกรรมบริการสู่ความเป็นเลิศ และใช้หลักการครองตน ครองคน ครองงาน จนประสบความสำเร็จเบื้องหลังความเข้มแข็งตามภาระงานต่าง ๆเบื้องหน้ามีความอ่อนโยน เป็นผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ พันธกิจ และเป้าหมายที่ชัดเจน เป็นนักพัฒนาตัวจริง     

       ปัจจุบันนี้โรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลที่ผ่านคุณภาพ HA ขั้นที่ 1 และขั้นที่ 2 แล้ว กำลังจะขอรับรองขั้นที่ 3  โรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นที่รู้จักมากขึ้น  เริ่มมีเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานต่าง ๆ เข้ามาศึกษาดูงานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ วันนี้โรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลชุมชนที่เข้มแข็ง มีคุณภาพและศักยภาพเต็มเปี่ยม เราจะสร้างเสริมสุขภาพผ่านกระบวนการคุณภาพเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน ผลลัพธ์ผู้รับบริการพึงพอใจ และได้รับผลประโยชน์สูงสุด ผู้รับผลงานมีความสุข เราในฐานะผู้ให้บริการก็มีความสุขอยู่บนพื้นฐานของความดี ความงาม กับความคาดหวังของเจ้าหน้าที่ทุกคนในโรงพยาบาลพะโต๊ะ ผู้เขียนและประชาชนในนามชาวพะโต๊ะ ขอขอบพระคุณคุณหมอพันธุ์เชษฐ์ บุญช่วย และเจ้าหน้าที่ทุก ๆ ท่านที่ได้ทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ช่วยกันขับเคลื่อนจนมีวันนี้ ความสำเร็จที่ได้มา อาจยังไปไม่ถึงเป้าหมายที่วางไว้ แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะไปไม่ถึง...  

 

                                       ขอขอบคุณ 

                    คุณจเร  ฤทธิกุล ที่เอื้อเฟื้อข้อมูลค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า



ความเห็น (100)

รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น
เขียนเมื่อ 

สวัสดีบุษรา

วันนี้เรามีเรื่อง บุษราเรื่องอะไร ไปต่อยกับใคร หม่อมนักบิณ เปล่าเรามีเรื่องจะเล่าเฉยๆ บุษรา อ้าวนึกว่ามีเรื่อง แป่วแว่ว เล่าเลยแล้วกัน เรื่องมีอยู่ว่า....บุษรา..อ้อๆๆๆๆๆ หม่อมนักบิณ ยังไม่ได้เล่า ...เล่านะ มีคู่หูอยู่คู่หนึ่ง คนหนึ่งชอบกลอน อีกคนหนึ่งชอบกิน ไปเดินที่ตลาดด้วยกัน คนชอบกลอนก็ว่า เมื่อยามเย็นเดินเล่นที่ตลาด (คนชอบกิน) กลิ่นข้าวผัดหอมโชยฟุ้งน่ากินหลาย (คนชอบกลอน) สองเราเดินชมกันแสนสุขใจ (คนชอบกิน) เดินไวไวหิวแล้วหนาอย่าช้าเลย (คนชอบกลอน) สหายเอ๋ยอย่ารีบนักทักสาวก่อน

(คนชอบกิน)กูใจร้อนทนนิ่งไม่ได้เหวย (คนชอบกลอน) อย่าใจร้อนเพื่อนเราอย่าว่าเลย(คนชอบกิน)ไปก่อนเอย หิวแล้วหนาลาก่อนเดอ....

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ
  • ขำจริง ๆ โชคดีที่คู่หูมีด้วยกัน 2 คน คือ คนชอบกลอน และคนชอบกิน แต่ถ้าถามบุษราว่าชอบอย่างไหนระหว่างชอบกลอน และชอบกิน สหายเอ๋ย บอกได้เลยว่า ข้าชอบกินเหมือนกัน ฮา ฮา ฮา
  • ขอบคุณเด้ออ้าย
เขียนเมื่อ 

สวัสดีบุษรา(นก)

วันนี้จะเล่าเรื่องสุนทรผู้กับสุนทรแหม่(ผู้หมายถึงผู้ชาย แหม่หมายถึงผู้หญิง) สุนทรแหม่อยู่บ้านทอผ้า ว่างๆก็เอาถั่วลิสงมาต้มกินด้วยความอร่อย พอค่ำ ก็เอาด้ายมาปั่น โบราณเรียกว่า เข็นฝ้าย สุนทรแหม่ก็เข็นฝ่ายไป พอดึกสักหน่อยสุนทรผู้ก็มาเดินเล่น เพื่อจะไปเล่นสาว พอมาถึงบ้านสุนทรแหม่ ก็เห็นไฟยังส่องอยู่ สุนทรผู้ ก็แวะเข้าไปบ้านสุนทรแหม่ ตามมารยาทก็ต้อนรับขับสู้กัน หาน้ำหาท่ามาให้กิน แล้วก็คุยกันตามประสาหนุ่มสาว แต่วันนี้สุนทรแหม่ อาการภายในท้องไม่ดี เนื่องจากกินถั่วลิสงไปมาก ก็เกิดอาการต้องฝายลม แต่มันอยู่ต่อหน้าสุนทรผู้ สุนทรแหม่ก็อาย ก็เลยเอ่ยว่า " เมื่อได้ตดสดชื่นระรื่นตูด" สุนทรผู้ เพื่อไม่ให้สาวเจ้าเขินอายมากนัก ก็ตอบว่า "เมื่อได้สูดกลิ่นตดช่างสดใส" สุนทรแหม่ก็ตอบว่า"น้องได้ตดให้พี่ดมสมฤทัย" สุนทรผู้ก็ตอบว่า"ไม่เป็นไรตดเถิดน้องพี่ลองดม" แป่วแว่วๆๆๆๆๆๆ

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • เรื่องนี้เป็นเรื่องที่บุษราไม่เคยได้ยินมาก่อนค่ะ ฮา ฮา ฮา จริง ๆ
  • ขอบคุณค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีบุษรา

วันนี้เขาทำรายงานกัน นอนดึกได้ ช่วงไหนเคลียดก็เขียนบทฮาส่งมาให้อ่านเล่น เป็นการผ่อนคลาย นี้ทำเรื่อง นิเทศภายในอยู่จ้า เรายังไม่มีแม่บ้านหรอก มีแต่แม่คุณทูลหัว เราชายนอนเดียว หัวใจยังว่างทั้ง 8 ห้องจ้า

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • "แม่คุณทูนหัว บางครั้งน่ากลัวกว่าแม่บ้านซะอีก"
  • พักผ่อนได้แล้วค่ะ พรุ่งนี้ต้องทำงานกันอีกค่ะ
  • ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีบุษรา

พูดถึงเรื่องนอน ก็ง่วงเหมือนกัน ก่อนจากกันก็ต้องมีลา นึกถึงฝรั่งกันเณรน้อย ไปเที่ยวจนค่ำจึงกลับมาวัด พอถึงลานวัดก็จะแยกทางกัน ฝรั่งก็บอกลาสามเณรว่า กู๊ดไนท์ (หมายถึงลาตอนค่ำ) เณรน้อยเข้าใจว่าฝรั่งถามว่าพักอยู่กุฎิไหน ก็ตอบว่า กุ๊ดใต้(กุฎิใต้) อันนี้เราก็กู๊ดไนท์นะเพื่อนเลิฟ วันต่อไปจะเล่าเรื่องสนุกให้ฟังอีก

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • พักผ่อนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องทำงานกันอีกค่ะ
  • ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีบุษรา

ตื่นได้แล้วสายแล้วตีสี่แล้วนะ วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟังอีก กาลครั้งหนึ่งพระเจ้าอยากดูแลชาวโลก อยากให้อยู่เป็นสุข ก็ออกตรวจเยี่ยมชาวโลกทุกประเทศไปเรื่อยๆ วันนี้มาตรวจเยี่ยมที่ประเทศไทย ก็ไปเจอตึกเช่าแห่งหนึ่งซึ่งมีคนเช่าแค่สามห้อง (ยังกับบุปผาสวรรค์)ห้องหนึ่งเป็นคนอีสานสาวอีสาน ห้องหนึ่งเป็นสาวกรุงเทพฯ ห้องหนึ่งเป็นสาวใต้ ทั้งสามก็มีแฟนทุกห้อง ตกกลางคืนพระเจ้าก็ออกไปตรวจดูว่าใครเป็นอย่างไร ไปห้องสาวอีสาน ก็ยินเสียง โอ้วมีแฮง โอ้วมีแฮงหลาย โอ้วมีแฮงหลาย พระเจ้าก็โผล่หน้าเข้าไปดูก็เห็น เขาบีบนวดให้กัน พระเจ้าก็พอใจ พระเจ้าก็ไปอีกห้องหนึ่งเป็นห้องสาวกรุงเทพฯ ก็ได้ยินเสียง โอ้ว อ้าว โอ้ว อ้าว พระเจ้าก็โผล่หน้าเข้าไปดู ก็เห็นเขาบีบนวดให้กันอีก พระเจ้าก็พอใจอีก พอไปห้องสาวใต้ พระเจ้าแนบหูฟัง เงียบ ฟังอีกก็เงียบ ฟังครั้งที่สามก็เงียบ พระเจ้าก็หันมาถาม ห้องนี้เป็นอะไรทำไมถึงเงียบ คนเขียน ฮ่วยข่อยเป็นคนอีสาน ข่อยสิไปฮู้ได้จังได๋ ว่าสาวใต้เขาครางจังใด๋

พระเจ้า กลอกตาหลอกแลก ......แป่วแว่วๆๆๆๆๆๆๆ แล้วบุษรารู้เปล่า

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • เวลา 04.56 น. ทำไมตื่นเช้าจังเลย บุษรายังนอนหลับปุ๋ยอยู่เลย อากาศกำลังสบายทีเดียวเลยเวลานั้น
  • ขยันจริงเพื่อนคนนี้
  • ขอบคุณนะค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดี บุษรา

ตื่นแต่เช้าอย่านั่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายเอาไว้ไถนาเล่น ไม่ได้ยินสุภาษิตนี้หรือไง ตื่นเช้าก็อากาศดี มีเรื่องเล่าให้ฟังอีกแล้ว สามเกลอ ไม่ใช่ณัฐวุฒินะ คนหนึ่งอยู่อีสาน คนหนึ่งอยู่กรุงเทพ คนหนึ่งอยู่ภาคใต้ เป็นเพื่อนกันระหว่างทางที่นั่งรถไฟไปเที่ยว คนใต้ก็ชวนเพื่อนไปเที่ยวใต้ ด้วยกัน ทั้งสามไปถึงภาคใต้ ไปพักที่บ้านคนใต้ ข้างบ้านก็มีบ้านสาวสวยอยู่ด้วยกันสามสาว คนพี่สวยที่สุด(ประมาณบุษรา) ทั้งสามหนุ่มก็พอใจคนพี่ ตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะได้ไปครอง จึงตกลงกันว่าใครตะโกนคำว่า สวย ได้ยาวที่สุดคนนั้นจะได้ สาวงามนี้แต่งงานด้วย คนใต้ได้ตะโกนก่อน ศวย (สั้นไป) คนกรุงเทพ สวย(สั้นไป)คนอีสานตะโกน สวยอีหลีๆๆๆๆๆๆ ชนะเลิศ ก็ได้แต่งงานกับคนพี่ เพื่อนอีกสองคน ก็ได้แต่งงานกับน้อง ทั้งเพื่อนคนใต้ กับคนกรุงเทพฯ ยังเคืองคนอีสานไม่หาย ในฐานะมันพูดสวยได้ยาวกว่าเรา ก็หาวิธีแก้เผ็ดกัน วันหนึ่งชวนกันไปตีผึ้ง ได้น้ำผึ้งถังหนึ่ง คนกรุงเทพก็ว่าใครตะโกนคำว่า ผึ้งได้ยาวที่สุดคนนั้นได้น้ำผึ้งไปแต่ผู้เดียว ทั้งหมดก็ตกลง คนใต้ตะโกนก่อน ผึ่งนิ (สั้น) คนกรุงเทพตะโกน ผึ้ง(สั้น) คนอีสาน เผิ่งงงงงงงง ยาวอีกแล้วครับท่าน ก็ได้น้ำผึ่งไปครอบครอง วันต่อมาไปจับปลาที่หนองน้ำ แต่มีห่อข้าวเพียงห่อเดียว พอได้ปลาก็เอามาเผา ด้วยความหิวของทั้งสามก็ตกลงกติกาเหมือนเดิม ใครตะโกนคำว่า ข้าว ได้ยาวที่สุดคนนั้นได้กินแต่ผู้เดียว คนอีสานตะโกนก่อน เข้า (สั้นไป)คนใต้ตะโกน เข่า (ก็สั้นไป) คนกรุงเทพ ข้าวววววววว ยาวได้กินคนเดียว วันต่อมาพ่อตาให้แกงอ่อมเนื้อหม้อใหญ่ ทั้งสามก็มาตกลงกันเหมือนเดิม ใครตะโกนคำว่า อร่อย ได้ยาวที่สุดคนนั้นได้กินคนเดียว คนกรุงเทพตะโกนก่อน อร่อย (สั้น) คนอีสาน แซ้บแซบ(ปานกลาง) คนใต้ ตะโกน ร่อยจังฮู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายเมืยเพื่อนจะแต่งงานใหม่

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • เรื่องเล่าเรื่องนี้ ขำมาก ๆ เลย และเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน ช่างสรรหาจริง ๆ นะ 
  • ชักอยากเห็นหน้าคนเล่าแล้ว
  • ขอบคุณค่ะ 
เขียนเมื่อ 

สวัสดี บุษรา

ถามจริงอ่านแล้วเคยเล่าให้ใครฟังบ้างละเนี่ย หรือว่าเอาไปแอบหัวเราะคนเดียว เดี๋ยวเขาว่าบ้าเอานา

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ
  • ใครบอกว่าบุษราอ่านแล้วไม่เอาไปเล่าใคร ๆ บุษราเล่าแล้วนะ แต่บุษราเล่าไม่ค่อยเป็น ท่าทางก็ไม่ค่อยให้  ไม่เหมือนคุณหม่อมนักบิณนี่ค่ะ เล่าได้น่าฟัง ท่าทางก็ให้เรื่องแบบนี้บุษรายอมแพ้แล้วกันนนนนน เพื่อน.....
  • ขอบคุณค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีบุษรา

ขอบคุณสำหรับข้าวมื้อเย็น เอาเป็นว่า แซ๊บ แซบ อีหลีเด้อ นี่ถ้าเรารู้คำใต้เยอะ เล่าสนุกกว่านี้อีกเยอะเลย เสียดายเราแล่งไต้ไม่เป็น

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • นี่ขนาดว่าแหลงใต้ไม่เป็น ยังพูดได้ตั้งหลายคำ บุษราซะอีก พูดอิสานไม่เป็น แต่พอฟังรู้เรื่องนะเออ.....
  • ขอบคุณหลาย ๆ เด้ออ้าย
เขียนเมื่อ 

สวัสดี บุษรา

วันนี้มีคำปัญหามาถาม ปลาอะไรไม่ชอบว่ายน้ำ ติ๊กต๊อกๆๆๆๆๆ หมดเวลา บุษราตอบว่า ปลาหมอ ผิด ปลาช่อน ผิด ปลาชะโด ผิด ปลา ฉลาม ผิด ปลาวาฬ ผิด งั้นปลาอะไร คำตอบก็คือ ปลาไม่มีชุดว่ายน้ำ

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
  • บุษราไม่มีชุดว่ายน้ำ  ก็เลยไม่ชอบว่ายน้ำ เหมือนน้องปลาเลยยยยยยย
  • ขอบคุณค่ะ
  • เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    วันนี้ตื่นดึกหน่อย ต้องรีบไปเอาของรางวัลจากพระราชา เรื่องมีอยู่ว่า กาลครั้งหนึ่งไม่นานเท่าไหร่หรอกหญิงนางหนึ่งถูกสาปไว้

    ถ้าจับสิ่งใดขอให้หลอมละลายกลายเป็นไอน้ำ พระราชาเป็นห่วงบุตรี

    หาวิธีแก้ไขอย่างไรก็มิหาย หมดหนทางที่จะช่วยบุตรี

    แต่จู่ ๆ ก็มีนางฟ้ามาปรากฏกายขึ้น

    และก็จะถอนคำสาปให้หายโดยพลัน

    แต่นางมีข้อแม้อย่างหนึ่งว่า

    จะต้องมีชายคนหนึ่งหาสิ่งใดก็ได้มาให้บุตรีจับ

    แล้วไม่ละลาย คำสาปนั้นจึงจะหายไป

    พระราชาไม่รอช้ามุ่งหน้าป่าวประกาศโดยพลัน

    หากชายใดสามารถถอนคำสาปได้ใน 1 วัน

    ฉันจะยกลูกสาวให้เจ้าไป จนสามารถคัดเลือกเหลือ 3 คน

    คนที่หนึ่งจึงเริ่มเอาของดีมาแก้ไข

    หยิบโคตรเพชรเม็ดงามให้ ทรามวัย

    เจ้าหญิงจึงยื่นมือไปแล้วแตะในทันที

    ยังไม่ทันจะแตะได้เต็ม

    มือ เพชรก็หายละลายไปสิ้น

    ' ฉันเสียใจด้วยจริงๆ

    เพชรเม็ดนี้ต้องละลายไป '

    เจ้าหญิงกล่าว

    ชายคนที่สองรองถัดมา

    ก็เดินมาเบื้องหน้าของเจ้าหญิง

    ยื่นเหล็กแหลมแข็งแกร่งไม่อ่อนนิ่ม

    ให้เจ้าหญิงลองจับสัมผัสดู

    แต่แล้วมันก็ละลายหายไปหมด

    ' เธอก็อด ตกรอบไปเสียสิ้น '

    คนสุดท้ายเดินมาตัวเปล่าไม่มีทรัพย์สิน

    บอกเจ้าหญิงจงเอามือล้วงลงไปในกางเกง

    เจ้าหญิงจึงล้วงลงไปในกางเกงของชายผู้นั้น

    หน้าเจ้าหญิงก็เริ่มแดง ด้วยความเขินอาย

    แล้วจึงรีบดึงมือออกโดยพลัน หันมาบอกราชา

    ' เสด็จพ่อเพคะ...มัน....

    มันยังแข็งอยู่เลยคะ '

    ในที่สุดชายคนที่ 3 ก็ได้เป็นผู้ชนะไป

    พระราชาสงสัย มันคืออะไร

    อยู่ในกางเกงของชายผู้นั้น .....?

    ชายคนที่ 3 ไม่ยอมตอบ ได้แต่อมยิ้ม

    และก็ได้ล้วงเข้าไปในกางเกงของเขา

    แล้วหยิบมันออกมา

    มันคือ? M & M

    ละลายในปากแต่ไม่ละลายในมือ

    เหอๆๆ อะ อะ รู้นะคิดอะไรอยู่ๆๆๆๆ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • มาเล่าเรื่องซะดึกเลย เวลาพักผ่อนทำไมไม่นอนละค่ะ หรือนอนไม่หลับคะเนี่ย.... 
    • ไม่เหมือนบุษราถ้านาฬิกาไม่ปลุก  06.30 น. ไม่ตื่นแน่ ๆ กว่าจะตื่นได้บิดขี้เกียจอีกหลายครั้ง นี่แหละตัวตนที่แท้จริง  ฮา ฮา  เพื่อนว่าสมควรคบบุษราต่อไปมั๊ยค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    ที่จริงเราก็ไม่ตื่นดึกทุกวันหรอก เพียงแต่ช่วงนี้งานเยอะ และอากาศที่บ้านร้อนมาก ทำงานตอนกลางวันไม่ไหว ก็ต้องเปลี่ยนเวลา ถ้าไม่ทำก็ส่งงานไม่ทันเพื่อนคนอื่น ก็เลยต้องตื่นกลางดึก ช่วงนี้เหนื่อยกับการทำงาน ก็ไม่ค่อยได้อ่านเรื่องต่างๆมาเล่าให้ฟัง จริงแล้วเราก็อยากเหมือนกับคนอื่นนั้นแหละ นอนหัวค่ำ ตื่นหกโมงเช้า แต่ก็ทำไม่ได้ ก็ยังดีใจที่มีเพื่อนเข้าใจให้กำลังใจสู้งานต่อ มีสิ่งดีดีก็ส่งมาให้ ขอบคุณครับ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • ก็เพิ่งรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเพื่อนก็วันนี้นี่เอง ก็เข้าใจคนทำงานด้วยกันค่ะ บุษราก็เคยเป็นอย่างนี้เหมือนกันค่ะ ถ้าเราเป็นเจ้าของกิจการเอง เป็นนายของตัวเอง วันไหนเหนื่อย ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ ไม่มีใครว่า ไม่มีใครบังคับ  แต่วันนี้ไม่ใช่ นายสั่งเราต้องทำได้ และต้องทำให้ดีที่สุดด้วย......
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดี บุษรา

    วันนี้เรากำลังเรียนการนิเทศอยู่ มีหลายหัวข้อที่ฟังแล้วก็ งง อยู่ แต่ก็พยายามที่จะทำความเข้าใจให้ได้ใจความมากที่สุด แต่บางเรื่องก็สนุกเข้าใจง่าย (แต่ไม่ใจง่ายนะ) แต่ก็มีบางครั้งที่ใจง่าย

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ หม่อมนักบิณ
    • ค่ะสรุปแล้วว่าคุณหม่อมนักบิณคนนี้ ไม่ใจง่ายค่ะ แถมใจดีต่างหาก
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดี บุษรา วันนี้นำเด็กเรามาฝาก อะฮั่นแน่อย่าเข้าใจผิด หมายถึงเด็กที่เราสอนนะ ไม่ใช่แม่คุณทูลหัวนะ  

     

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ
    • ระหว่างวันที่ 9-12 มี.ค.53 บุษราจะไปกรุงเทพฯ  "ถ้าว่างแล้วจะแวะไปเยี่ยมค่ะ" 555
    • ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ๆ เลยนำภาพนี้มาฝากค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    นี้พูดถึงการเดินทางนะมันก็เกี่ยวกับรถเกี่ยวกับกฎจราจร มีเรื่องเล่าให้ฟัง สาวสวย(อีกแล้วครับท่าน) ขับรถด้วยความเร็วฝ่าไฟแดง คุณจ่าอยู่ข้างทางก็เป่านกหวีด ปรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ คุณจ่า นึ่คุณไม่เห็นไฟแดงหรืองัยทำไมถึงฝ่า สาวสวย เห็นค่ะ แต่ไม่เห็นจ่า คุณจ่า เทื่อหน้าเทื่อหลังอย่าทำอย่างนี้นะ สาวสวยก็น้อมรับอย่างนอบน้อมตอบว่า ค่ะ ต่อไปหนูจะไม่ทำอีกแล้ว แต่วันนี้มันฟ้าว ก็เลยไม่ทันได้แนม คุณจ่า ....แป่วแว่ว (คำว่าเทื่อ หมายถึงคราหน้า คำว่าฟ้าวคือรีบ คำว่าแนม ไม่ทันมอง)นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนบ้านเดียวกันแค่มองตากันก็เข้าใจอยู่

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • โชคดีที่เพื่อนแปลความหมายมาให้ด้วยไม่งั้น....ไม่เข้าใจ....
    • คนอิสานกับคนใต้แค่มองตากันก็เข้าใจอยู่ก็มีเหมือนค่ะ "นะจะบอกไห่"
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    มีครูหนุ่มหล่อสมาท มาทเท่ห์ จบราชภัฎมาใหม่ ก็สอบบรรจุได้ วันแรกที่ไปสอน(สอนแทนครูภาษาอังกฤษ)เนื่องจากมาใหม่ เขายังไม่จัดวิชาที่ถนัดให้ ก็ไปสอน ป.๒ ครู วันนี้ครูจะสอนคำภาษาอังกฤษอ่านง่ายๆ นะครับ นักเรียน ค้าๆๆๆๆๆๆๆๆ ครูก็เขียนบนกระดาน table คำอ่าน ตาเบิ้ล คำแปล โต๊ะ ครูอ้าวอ่านตามครูนะ ตาเบิ้ล นักเรียน ก็ตาเบิ้ล เด็กหญิงหน่อย ก็รู้สึกว่าไม่เหมือนที่ครูสาวภาษาอังกฤษสอน ก็เลยถามคุณครูว่า คุณครูขา คุณครูบุษรา ไม่อ่านอย่างนี้ค่ะ อ่านว่าเทเบิ้ลค่ะ ครูหนุ่มก็ตอบนักเรียนว่า ปีนี้อ่านว่าตาเบิ้ล ขึ้น ป.๓ ค่อยอ่าน เทเบิ้ล.......ก็ได้ค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • ป.2 อ่านว่าตาเบิ้ล ป.3 อ่านว่าเทเบิ้ล แล้วถ้าจบป.6 จะอ่านว่าอะไรหนอ....
    • วันนี้ไม่ทำรายงานหรือค่ะ มานั่งพิมพ์เรื่องเล่าให้บุษราอ่าน เดี๋ยวทำรายงานส่งไม่ทันนะค่ะ เป็นห่วงค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ 
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    ครูหนุ่มก็ไม่ละความพยายาม ขายหน้าป.๒ ไปแล้ว ก็ขอแก้ตัวใหม่ ไปฝึกฝนมาอย่างดี แล้วขอไปสอนห้อง ม.๓ ในวิชาภาษาอังกฤษเหมือนเดิม (ข้ามขั้นว่างั้นเถอะ) ครูหนุ่ม อ้าวนักเรียน วันนี้ครูจะสอนภาษาอังกฤษวันละ ๓ คำ is fan gun คำแรกอ่านว่าอะไรนักเรียน อีสค่ะ แปลว่าอะไร นักเรียนแปลว่า เป็นค่ะ ครูเก่งมาก คำต่อไป อ่านว่าอะไรนักเรียน นักเรียนตอบว่า อ่านว่าแฟนค่ะ ครูหนุ่มอันนี้ไม่ต้องแปล คำต่อไปอ่านว่า อะไรนักเรียน นักเรียนตอบว่า กันค่ะ ครูหนุ่ม อันนี้ก็ไม่ต้องแปล แล้วฝากไปบอกคุณครูภาษาอังกฤษของพวกเธอด้วยนะว่าครูฝากมาให้ นักเรียน ....แป่วแว่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นี้บุษราเอาไปใช้ไม่หวงนะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • is fan gun เป็นแฟนกัน เข้าใจแล้วค่ะคุณครู 5555
    • ค่าเล่าเรื่องขำขันคิดเท่าไหร่ค่ะเพื่อน
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    นี้ไปเที่ยวกรุงเตบกลับมาไปเหยียบรถเขากี่คันกันละ หาแผ่นซีดีติดท้ายหรือเปล่า(ดำง่ะ) อุ้ยไม่ใช่ ขาวน้อยไปหน่อยถึงจะถูก นี้แล้ว เอาอะไรมาฝากเรามั่งละ แหม.. นอนคีดๆๆๆๆๆถึงตั้งหลายวัน อย่าบอกนะ ไปกรุงเตบแล้วมีแฟน ถ้าจริงเราจะได้ไปมั่ง เผื่อเจอง่ะ ตั้งแต่เพื่อนเราจากไปกรุงเตบนี้ ภาษาเราวิบัติไปหลายคำเลยนะ

    เขียนเมื่อ 
    • สวัสดีค่ะน้องสาว
    • เล่าเรื่องได้น่าอ่านจังค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • มาแล้ว ๆ มารายงานตัวทันทีที่กลับมาถึงโรงพยาบาล
    • หอบความคิดถึงมาฝากเพื่อนค่ะ

      

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณครู tamtam1
    • กำลังใจดี ๆ ที่คุณครูมีให้กับน้องสาวคนนี้อย่างสม่ำเสมอ
    • บุษราในฐานะคนไทยคนหนึ่งก็อยากจะบอกว่า "รักพ่อ อย่าทะเลาะกัน เช่นเดียวกันค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    นึกว่าไปเย้วๆๆๆๆๆกับคนเสื้อแดงเขาเสียแล้ว เห็นหายไปหลายวัน เป็นไงเป็นเด็กเตบ สายเดี่ยวเอวลอย ส้นตึก กับเขาเป็นไหมเนื่ย ขอบคุณจ้า สำหรับดอกกุหลาบสวยๆๆๆๆๆๆๆ สวยจังฮู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เขียนเมื่อ 

    ตามมาเชียร์น้องเรา อยู่ยงคงกระพันจริงๆ บันทึกนี้ สวยวันสวยคืนนะน้อง จะได้มีคนจองเสียที่(5555555555555)

    เขียนเมื่อ 

    ขอบคุณนะครับ..

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • บุษราไม่ฝักใฝ่ฝ่ายไหนทั้งนั้น "อยากให้คนไทยรักกัน ไม่ต้องทะเลาะกัน" ไม่แบ่งพักแบ่งพวกเหมือนที่เป็นอยู่....สงสารประเทศชาติ
    • ขอบคุณค่ะ 
    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ อาจารย์พรชัย
    • สงสัยช่วงนี้พี่ชายบุษราเริ่มมีเวลาเป็นของตัวเองบ้างแล้ว สังเกตได้จากที่เข้ามาคอมเม้นท์งานให้น้องสาวคนนี้บ่อย ๆ
    • เรื่องคนจองสงสัยจะอีกนานค่ะ 5555
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณราชิต
    • ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ และหวังว่าโอกาสหน้าคงมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในต่อไปนะค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณครูคิม
    • มาส่งความคิดถึงกันดึกเลยนะค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    แหมก็เห็นไปนาน เขาก็คีดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถึงสิไม่ได้เล่าเรื่องให้ฟังตั้งหลายวัน ก็นึกว่าหลงเข้าไปในเสื้อแดงกะเขาแล้ว ที่จริงแล้วเสื้อไหนก็ได้ใส่ได้ทุกตัว ขอให้เป็น xxxxxxxx เท่านั้น

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • ดีใจจังเลยที่เพื่อนเข้าใจ สีแดง สีเหลือง หรือสีไหน ๆ ก็คนไทยด้วยกัน เลือดสีเดียวกันทั้งนั้น ว่าแต่คุณหม่อมนักบิณเถอะสีไหนค่ะเนี่ย...อยากรู้
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    นี้เราต้องสีนี้ สีวินๆๆๆ (จั่งซี่มันต้องถอนนะ)

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • นอนพักผ่อนได้แล้วค่ะ ได้ยินแว่ว ๆ แม่ทูนหัวเรียกแล้วจ๊า....ถ้ายังไม่นอนจั่งซี้มันต้องถอนแน่ ๆ (อีกแบนหนึ่ง) ฮา ฮา ฮา
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    สุดยอดเลยเพื่อนสมไม่เช็คว่าพ่อตาซื้อให้หรือเปล่า ค่อยเลี้ยง คนอื่น อย่างนี้แหละเล่นการพนัน มีแต่หายยานะถามหาไม่เหมือนเรา เรานี้การพนันทุกอย่างไม่เล่น เชื่อไหมละ ถ้าไม่เชื่อพนันกันก็ได้

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • สรุปแล้วเพื่อนเราเล่นการพนันไหมเนี่ย งงงงงง
    • "บุษราก็ไม่เล่นการพนันทุกชนิดใครอย่ามาต่อก็แล้วกัน บุษรารองทันที..........
    • ขอบคุณค่ะ

     

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง จะเล่าแล้วนะ เล่าจริงๆนะ โอ้วว..จะได้ฟังไหมนี้ ..อ้าวเล่าแล้ว พ่อตากับลูกเขยนั่งเราไปด้วยกันพ่อตาก็ถามลูกเขยว่า กูจะพายเรือไปทางไหน ลูกเขยก็ว่าไปข้างหน้า พ่อตาก็หันหลังกลับแล้วก็พายเรือไป ทำให้ลูกเขยเสียหน้า พอขึ้นฝั่งลูกเขยก็ขึ้นไปบนฝั่งผูกเรือไว้ แล้วลูกเขยก็ชิงถามก่อนพ่อจะขึ้นหรือพ่อจะลง ลูกคิดว่าพ่อต้องขึ้นแน่นอน ลูกเขยพูดดังไว้ก่อน พ่อตากลัวเสียหน้าก็ตอบว่า ใครว่ากูจะขึ้นกูลงต่างหาก แล้วกระโดดลงน้ำไป พอนึกได้ก็สายเสียแล้วโดนลูกเขยหลอกให้ลงน้ำ พอขึ้นฝั่งได้ ก็หาวิธีแก้เผ็ดลูกเขย พอขึ้นบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็พอดีแม่ยายหาข้าวมากินพอดี อาหารกำลังร้อนๆ และพ่อตากับลูกเขยก็กำลังหิวพอดี พอเข้าที่(นั่งล้อมวงกินกันแบบพาข้าวหรือขันโตก) พ่อตาก็ถามลูกเขยต่อหน้าแม่ยายว่า กูจะนั่งหรืกูจะนอน ลูกเขยเห็นพ่อตานั่งจะกินข้าวอยู่ ถ้าจะตอบว่านอนก็อายแม่ยาย เดี๋ยวแม่ยายว่าบ้า ลูกเขยก็ตอบว่านั่ง พ่อตาก็บอกว่ากูจะนอนแล้วก็นอนลงเผอิญเท้าไปถีบเอาสำรับข้าวกระเด็นไป หกหมด ไม่ได้กินเลย แม่ยายก็งอนตุ๊บป่องเข้าครัว ลูกเขยก็ทั้งหิวทั้งโมโห ก็ถามพ่อตาไปว่า พ่อว่าผมจะเตะหรือผมจะถีบ พ่อตาก็บอกว่าเตะ ลูกเขยก็ถีบไปที่หน้าพ่อตาหัวคมำไป พอตาลุกมาได้ก็บอกว่ามึงมีถีบกูก็มีจรเข้ฟาดหางเหมือนกัน เป็นอันว่าได้ชมมวยไทย มรดกโลก

    เขียนเมื่อ 
    • สวัสดีค่ะ
    • พ่อตาและลูกเขยคู่นี้หน้ารักจริง ๆ ตลกหมดทุกช้อตเลยค่ะ เรื่องนี้ก็ไม่ยินได้ยินที่ไหนมาก่อนค่ะ
    • ว่าแต่คุณหม่อมเหอะพ่อตาเป็นแบบไหน ไม่เห็นเล่าให้ฟังบ้างเลย...มีเข่า ศอกกลับ,  เตะก้านคอ , เตะหน้าขา ฯลฯ  อาวุธมวยไทยครบชุดหรือเปล่า 55555
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    นีพ่อตาเราเหรอต้องแบบนี้ พ่อตาลูกเขยเงินเดือนออกตรงกันพอดี พ่อตาก็ชะแว้บไปสบาคาราโอเกะหน่อย ไปหาคุณหนู เผอิญลูกเขยก็ไปเจอเข้า ลูกเขยก็บอกว่าจะไปฟ้องแม่ยาย พ่อตาก็บอกว่าจะให้สองร้อย ลูกบอกว่าไม่เอา จะเอา1,000 บาท ต่อตาก็ต้องได้ให้ ผ่านไปหลายชั่วโมง พ่อตาก็ออกจากห้องสบา มาพบลูกเขยกับกำลังนัวเนียกับคุณหนูอยู่ พ่อตาก็บอกว่าจะฟ้องเมียมึง ลูกเขยก็บอกว่าให้สามร้อย พ่อตาบอกว่ากูจะเอา 2,000 บาท ลูกเขยก็ต้องได้ให้ พอกลับบ้านแม่ยายก็ตรวจดูเงินเดือนนับของพ่อตา ลูกสาวก็ตรวจเงินเดือนสามี แม่ยาย อ้าวเดือนนี้เกินไปตั้ง 1,000 นะ ดีมากไอ้แก่ แต่แกไปเอามาจากไหน พ่อตาก็บอกว่าเงินพิเศษเจ้านายให้ ส่วนลูกสาวก็ตรวจกระเป๋าสามี อ้าวเงินขาดไปตั้ง 1,000 มันหายไปไหนบอกมาเดี๋ยวนี้ คุณสามีก็บอกว่า แฮะๆๆๆ พาคุณพ่อไปสบามา คุณพ่อตาได้ยินดังนั้นก็บอกว่า อ้าวเฮ้ย.. แล้วมึงจะบอกทำมายยยยยยยยยยกูจะรอดอยู่แล้ว

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • ฮา ฮา ๆๆๆ สรุปแล้วไม่รอดทั้งคุณหม่อมนักบิณ และคุณพ่อตา ก็บอกแล้วว่ามีอะไรให้ OK กันไว้ก่อน จะได้รอดทั้งสองคน กรณีนี้ไม่ได้ต่อยที่เวทีลุมพินีแอนตาซินเลยไม่จ่ายให้เข็มละ 500 บาท 
    • ขอบคุณค่ะ 
    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ อาจารย์พอลล่า
    • รูปแมวเหมียวน่ารักมากมายค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    พูดถึงเรื่องฝรั่งนี้ต้องเรื่องนี้ ยายวับหายจากเหยียบตอปอ ก็ไปเที่ยวพัทยา กับหลานสาว ไปเจอฝรั่งแก้ผ้าอาบแดดนอนเต็มชายหาด ยายวับไปเจอแกก็อุทานออกมา "โอ้ยเวรกรรม เวรกรรม" ฝรั่งได้ยินก็เข้าใจเป็น เวลคั่ม ฝรั่งก็ให้รางวัลยายวับคนละเหรียญสองเหรียญวันต่อมาแกก็ไปเที่ยวครองน้ำคูเมืองเชียงใหม่ แถวนั้นฝรั่งก็มาเล่นน้ำเยอะเหมือนกัน พอเดินไปแกเห็นเด็กเล่นน้ำที่ท่าตรงนั้นมีบรรไดอยู่ด้วย เด็กเล่นน้ำไปเล่นน้ำมาพลาดท่าจะจมน้ำ ยายวับมองเห็นก็ตะโกน "เกาะบันได เกาะบันได" ฝรั่งกำลังเล่นน้ำอยู่กลางครองเปิดแนบขึ้นฝั่งหมดเกลี้ยงเลย ฝรั่งนึกว่าจรเข้มา คอกคอดาย(เกาะบันได)

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    พูดถึงเรื่องฝรั่งนี้ต้องเรื่องนี้ ยายวับหายจากเหยียบตอปอ ก็ไปเที่ยวพัทยา กับหลานสาว ไปเจอฝรั่งแก้ผ้าอาบแดดนอนเต็มชายหาด ยายวับไปเจอแกก็อุทานออกมา "โอ้ยเวรกรรม เวรกรรม" ฝรั่งได้ยินก็เข้าใจเป็น เวลคั่ม ฝรั่งก็ให้รางวัลยายวับคนละเหรียญสองเหรียญวันต่อมาแกก็ไปเที่ยวครองน้ำคูเมืองเชียงใหม่ แถวนั้นฝรั่งก็มาเล่นน้ำเยอะเหมือนกัน พอเดินไปแกเห็นเด็กเล่นน้ำที่ท่าตรงนั้นมีบรรไดอยู่ด้วย เด็กเล่นน้ำไปเล่นน้ำมาพลาดท่าจะจมน้ำ ยายวับมองเห็นก็ตะโกน "เกาะบันได เกาะบันได" ฝรั่งกำลังเล่นน้ำอยู่กลางครองเปิดแนบขึ้นฝั่งหมดเกลี้ยงเลย ฝรั่งนึกว่าจรเข้มา คอกคอดาย(เกาะบันได)

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีครับ

    มาร่วมเรียนรู้เรื่องราวความเป็นมา

    และขอแสดงความดีใจด้วยครับ

    ที่พัฒนามาเรื่อย ๆ จนมีวันนี้

    แม้ต้องผ่านความยากลำบากมา

     

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณพราย
    • ขอบคุณมาก ๆ ค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจกับงานเขียนของบุษราถึง 2 เรื่องซ้อน ๆ  กำลังใจที่มอบให้บุษราจะพึงระลึกไว้เสมอและจะเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี ๆ ค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวันสดีบุษรา

    ขอบคุณครับสำหรับเรื่องดีๆที่อ่านแล้วยิ้มได้ ต้องขออภัยมณี ศรีสุวรรณ สินสมุทร และสุดสาคร มากๆ เลยเพื่อน ช่วงนี้จะปิดเทอมพอดี และต้องรีบส่งงานทุกอย่างที่มีมาในช่วงนี้ เอาไว้เสร็จงานแล้วจะเล่าให้ฟังช่วงนี้ขอเป็นคนอ่านก็แล้วกัน

    เขียนเมื่อ 

         ส่งรุ่นเสาร์5มาให้

    เขียนเมื่อ 

    แวะมาอ่านบันทึก

    "แต่ สังคมเมืองต่างคนต่างอยู่ , แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น , คนจนคือคนโง่ , ทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด คุณธรรมและจริยธรรม ไม่ต้อง

    ถามหา มันกำลังจะถูกกลืนหายไปเรื่อย ๆ "

    ความดี ความงาม ทำให้เกิดสุข เพราะปัญญาค่ะ

    ขอบใจที่แวะไปเยี่ยมค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อม
    • เข้าใจว่าเวลางานยุ่ง ๆ เป็นแบบไหน บุษราก็เคยผ่านเวลานั้นมาแล้วเหมือนกันว่างเมื่อไหร่ค่อยมาทักทาย และเล่าเรื่องสู่กันฟัง  
    • ถ้าอยู่ใกล้ ๆ จะแวะไปเป็นกำลังใจ (ด้วยตัวเป็น) ให้แล้วค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณภัทรานิษฐ์
    • หายหน้าหายตาไปนาน บุษราก็เลยไปเยี่ยมด้วยความระลึกถึงค่ะ
    • "ความดี ความงาม ทำให้เกิดสุข เพราะปัญญา"
    • ขอบคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ ที่นำมาฝากกันค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษรา

    ตอนเย็นมีภารกิจรบกวนประมาณ 1 ทุ่มจะเข้ามาคุยด้วยและจะรบกวนให้ช่วยค้นหาหนังสือ สำหรับทำรายงานการบริหารอย่างมืออาชีพ แต่ตอนนี้หาคอสคอรัมบัส ไม่เจอ กำลังติดต่อกับเพื่อนอยู่ ใครมีหนังสือในห้องสมุดที่บ้านเยอะเตรียมหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ให้ด้วย จ้า ขอบคุณล่วงหน้า

    เขียนเมื่อ 

    ชื่นชมยินดีกับ โรงพยาบาลคุณภาพ "พะโต๊ะ' ค่ะ

    Dsc03990

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีน้องบุษรา

    ช่วงต้นเดือนเมษา อาจจะไปสุราษฎร์ธานี บางทีจะไปเยี่ยมบังครับ หรือดำดินไปพะโต๊ะ

    ไปดูคนสวย เก่ง น่ารัก(จริง ๆ )

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณเกศนี
    • โรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลที่มีคุณภาพได้ก็ด้วยผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์ มีมุมมองที่กว้างไกล ร่วมกับเจ้าหน้าที่ทุก ๆ คน  ช่วยกันขับเคลื่อนไปสู่โรงพยาบาลคุณภาพจนเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางมากขึ้นค่ะ
    • ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจดี ๆ ที่มอบให้กันค่ะ
    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ อาจารย์พรชัย
    • เดือนเมษายนถ้ามีโอกาสเรียนเชิญอาจารย์แวะมาเที่ยวที่โรงพยาบาลพะโต๊ะ และบุษราได้ข่าวว่าคุณครูจ่อยก็จะมาเที่ยวทางภาคใต้ด้วยค่ะ   ถ้ามีวาสนาต่อกันคงมีโอกาสได้เจอกันนะค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    ขอบคุณนะครับที่ช่วยกันแบ่งปันสิ่งดีๆ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณครูเปป้
    • ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ขอบคุณสำหรับมิตรไมตรีที่มอบให้กันค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีครับ  เป็นอย่างไรบ้างครับทางใต้...ขอบพระคุณที่ไปเยี่ยมเยียนครับ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหนุ่มกร
    • ทางภาคใต้อากาศก็ร้อนอบอ้าวมาก ๆ เหมือน ๆ กับที่อื่น ๆ แหละค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    IP: xxx.26.195.245
    เขียนเมื่อ 

    ขอบคุณค่ะ ขอให้คุณบุษรามีความสุขนะค่ะ

    ดูแลสุขภาพด้วยที่ขอนแก่นอากาศร้อนมากค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คนไม่แสดงตน
    • ยินดีที่ได้รู้จัก แต่เสียดายไม่ทราบชื่อ
    • ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดี ๆ ที่มีให้กันค่ะ
    Meenakhui
    IP: xxx.26.195.245
    เขียนเมื่อ 

    ขอบคุณค่ะ ขอนแก่นอากาศร้อนมาก

    ได้ฝนเย็นๆ ทำให้กายและจัยสงบ

    เหมือนสายฝนเลยนะค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณ Meenakhui
    • ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ที่จังหวัดชุมพรอากาศก็ร้อนมาก ๆ เช่นกัน แต่ช่วงนี้เริ่มมีฝนโปรยปรายมาบ้างแล้ว ก็ลดความร้อนไปได้เยอะทีเดียว
    • ขอบคุณนะค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    อ่ะ..อ้ะ..ปาปาราซชี่เห็นนะ..น้านก อิอิ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ น้องซิลเวีย
    • เก่งจริงปาปารัชชี่คนนี้ ไอ้เรานึกว่าไม่มีใครเห็นแล้ว.....
    • ยืนยันว่าภาพนี้ คือภาพน้านกจริง ๆ ด้วยค่ะ อิ อิ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    แวะมาเยี่ยมค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณปริมปราง
    • ดีใจค่ะที่คุณปริมปรางแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกัน
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 
    • มาทักทายคนสวย
    • ทานข้าวเย็นยังคะ
    • คิดฮอดเด้อ
    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณครู tamtam1
    • ดีใจค่ะที่พี่สาวแวะเวียนมาเป็นกำลังใจให้กันตลอดมา
    • บุษราทานข้าวเย็นเรียบร้อยแล้วค่ะพี่
    • คิดฮอดหลาย ๆ เหมือนกันค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษราเพื่อนเลิฟ

    คิดถึงจังเลย ....... ไม่ได้คุยด้วยตั้งนาน วันนี้มาเร็วไปเร็วเพราะงานยังไม่เสร็จ แต่หัวใจเรียกร้องอยากคุยกับเพื่อนเลิฟ คนนี้ มีเรื่องเล่าให้ฟัง บ่าวสาวคู่หนึ่งแต่งงานใหม่ ในวันที่ส่งตัวเข้าหอ เจ้าสาวก็บอกเจ้าบ่าวว่า น้องมีอะไรจะเล่าให้ฟัง เจ้าบ่าวก็ตอบว่าพี่ก็มีเรื่องจะเล่าให้ฟังเช่นกัน น้องเล่าก่อน เจ้าสาวก็บอกว่า"น้องเคยผ่านมือผู้ชายมาก่อน"บอกด้วยสีหน้ากังวล แต่ก็ทำใจว่าเจ้าบ่าวจะดุด่าว่าอะไร เจ้าบ่าวก้อึ้งอยู่นาน แล้วก็บอกเจ้าสาวว่า" พี่ก็เคยผ่านมือผู้ชายมาเหมือนกัน" เจ้าสาว....แป่วแว่ว

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • เพื่อนเลิฟขา... หายหน้าหายตาไปนานเลยนะค่ะ ขออนุญาตตัดพ้อด้วยความน้อยใจนิด ๆ ไอ้เราก็เป็นห่วงเพื่อน ถ้าอยู่ไม่ไกลเกินไปจะตามไปดูให้เห็นกับตาแล้วว่าเพื่อนอยู่ดีมีสุขหรืออย่างไร
    • เรื่องเล่ายังขำเหมือนเดิมค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษราเพื่อนเลิฟมากๆๆๆๆๆ

    เราขาดเรียน ๑ วัน ก็เลยโดนลงโทษให้เขียนปริทัศน์ หนังสือ ๖ เล่ม ส่งวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๕๓ นี้ เราก้ต้องรีบไม่งั้นไม่จบแน่เลย เลยหายหน้าหายตาไปเสียนาน คิดถึงเพื่อนมากๆๆๆ ขอบคุณนะที่ให้กำลังใจตลอดมา นี้ข้อความที่เพื่อนเขียนส่งมาพึ่งได้อ่านวันนี้ แต่ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย นี้ถ้าเราอยู่ใกล้นะเพื่อนมือหงิกเหมือนเราแน่ เพราะปริทัศน์ครูให้เขียนตั้งหกเล่มนะเราต้องให้เพื่อนเขียนช่วยไม่งั้นเราตายแหงแก๋เลย นี้ชะแวบมาห้องคอมนะนี้ เพราะนั้งเขียนจดเหนื่อยแล้ว เล่มสุดท้ายแล้วละคิดว่าจะปิดบทได้ไม่เกินเที่ยงคืน รักเพื่อนมาก ให้ 2จู๊บเลย

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • จ๊า.....รับทราบแล้วว่าเพื่อนงานเข้า บุษราเข้าใจเพราะว่าเคยงานเข้าเหมือนกันไม่มีเวลาให้ใคร ถึงขนาดกับตัวเองยังไม่มีเวลาให้เลย....
    • ตามสบายเลยเพื่อน บุษราก็แค่หยอกเย้าไม่ได้คิดอะไรมาก เป็นห่วงมากกว่าถึงเราสองคนจะไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน แต่ความรู้สึกผูกพันมันมีนะเออ.....
    • โชคดีค่ะคนเก่ง
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษราเพื่อนเลิฟ

    ไม่ได้เข้ามาอ่านบล็อคหลายวัน ที่บ้านอากาศร้อนมาก ไปโรงพยาบาลมา ไม่ฉะบายแพ้อากาศร้อนเป็นผื่น แค่ตอนนี้ก็หายแล้วละ เพราะโหมงานหนักช่วงปลายเดือนก็เลยแฮ้งเลย วันนี้ก็เลยได้เข้ามาอ่านบล็อคที่รอคอย ยังได้กำลังใจเหมือนเดิม ขอบคุณครับ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • บุษรานึกว่าเพื่อนจะลืมกันซะแล้วววววว....ที่จังหวัดชุมพร อากาศก็ร้อนอบอ้าวเหมือนกันค่ะ มีฝนตกลงมาบ้างแล้วแต่ยังไม่คลายความร้อนไปได้
    • โหมงานหนักถึงกับไม่สบายเลยหรือค่ะ ก็บุษราบอกแล้วให้รักษาสุขภาพตัวเองบ้างตอนนี้เริ่มเคลียงานเรียบร้อยแล้วหรือยัง
    • ความรัก ความห่วงใยก็มีให้กันเหมือนเดิมค่ะ
    • โชคดีค่ะเพื่อน
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษราเพื่อนเลิฟ

    วันเกิดนายเราไม่ได้เข้ามาอวยพรเลย ถึงจะผ่านมาหลายวันแล้ว แต่ก็เต็มใจให้พรนะจ๊ะ

    สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อนคนดี อวยพรให้ทีหลังแต่ไม่ช้า รู้ว่าเพื่อนคอยคำนี้ตลอดมา บอกเพื่อนว่าขอให้สุขสวัสดี

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • ดีใจจังเลยยยยยยย..ที่เพื่อนจำวันเกิดของบุษราได้ "อย่างนี้เค้าเรียกว่ารักกันจริง"  มาอวยพรช้าหรือเร็วไม่สำคัญ สำคัญอยู่ที่ความจริงใจที่มอบให้กันต่างหาก....
    • พรดี ๆ ที่ได้มอบให้กันบุษราจะจดจำไว้ตลอดไปค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีบุษราเพื่อนเลิฟ

    วันนี้เรามีกลอนมาฝากครูกับนักเรียนมาฝาก นักเรียนเขียนไว้บนกระดาน เมื่อมาถึงโรงเรียนว่า

    นักเรียน. วันนี้มาสาย ไม่สบายขอลากลับ

    ครู. อ้อได้ครับครูอนุญาตตามที่ขอ

    นักเรียน ถ้าพรุ่งนี้ผมเป็นอีกทำไงหนอ

    ครู ก็ มส เอาไว้สบายใจแฮ

    นักเรียน..พรุ่งนี้ผมจะมาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเลย

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณหม่อมนักบิณ
    • วันนี้มาเล่าเรื่องซะดึกเลยนะเพื่อน  เป็นไงบ้างเคลียร์งานต่าง ๆ เสร็จแล้วร้อยแล้วหรือค่ะ ถึงได้มีเวลามานั่งพิมพ์เรื่องให้บุษราอ่าน ขยันหาเรื่องฮา ๆ มาให้อ่านจริง ๆ เลยเพื่อนเรา
    • ขอบคุณค่ะ
    เขียนเมื่อ 

    ขอบคุณค่ะ คุณบุษรา

    ที่เข้ามาแวะทักทายค่ะ

    เห็นน้ำตกแล้วเย็นชื่นใจ หายร้อนเลยค่ะ

    ^_^

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณครูพยายาม
    • บล๊อกบุษรายินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่ะ  และยินดีและเปลี่ยนเรียนรู้กันในโอกาสต่อ ๆ ไปนะค่ะ
    • ขอบคุณค่ะ

    ครับพี่ วันนี้มาดึกหน่วยนะครับ

    หวังว่าพีคงจะรอเปิดประรัย "ภัทร" นะครับ

    ไม่ได้เที่ยวเตร่ที่ไหนหรอก "เพราะมีพี่นกอยุ่แล้ว"

    ถึงตัวจะไปที่ไหนแต่ว่า จิตใจอยู่กับพี่นกทั้งหมด

    คิดจริง พูดจริง แล้วก็จะทำจริงๆ "ภัทร" อยากจะพูด

    ตามเนื้อเพลงสัประโยคหนึ่ง เคยหังคุณปู่ร้องให้ฟัง แล้วก็เลยชอบ

    เนื้อเพลงมีอยู่ว่า "ถึงโลกกว้างใหญ่ผมก็ไปไม่พ้น ต้องซมซานกลับมาหาคุณ วุ่นวายใจ

    เพราะรักคุณเหลือดีอยากจะหนีรักแรมไกล หนีใจตนพ้นไปเมื่อไหร่ ทุกลมหายใจใฝ่คนึงถึงคุณ"

    แค่นี้พอนะง่วงนอนแล้ว เปิดประตูรับด้วย ฝันดีนะครับบบบบบบบบ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณภัทร
    • "คิดจริง พูดจริง แล้วก็จะทำจริง ๆ"  มาครั้งนี้พูดเหมือนนักการเมืองท้องถิ่น บวก นักการเมืองระดับชาติ
    • สงสัยเป็นเพลงโปรดของคุณปู่แน่ ๆ ยังไม่เคยได้ยินเลยนะเนี่ย...."ขนาดฟังแค่ 2-3 ประโยค บ่งบอกได้ว่าเนื้อหาดี มีความไพเราะอยู่ในเนื้อเพลง ว่าง ๆ สงสัยต้องวานให้คุณหลานมาร้องให้ฟังเป็นการส่วนตัวแล้วกระมัง..... ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    • แถมอีกหน่อย....คุณภัทรน่าจะร้องเพลงเพราะนะค่ะ เพราะเลือดศิลปิล.....แท้ ๆ
    • ปล. อย่าหยอดคำหวาน ๆ กับพี่นกบ่อย ๆ คนแก่ก็ใจไม่ดีก็เป็นเหมือนกันนะเออ....
    • ขอบคุณค่ะ

                             

     

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะ

    อ่านแล้วเห็นภาพตามเลยค่ะ

    เป็นกำลังให้ในการพัฒนาก้าวต่อๆ ไปค่ะ

    เขียนเมื่อ 
    • ขอบคุณค่ะ คุณกอหญ้า
    • เป็นเรื่องที่ 3 แล้วที่คุณกอหญ้ามาให้กำลังใจกัน ซาบซึ้งในน้ำใจกันจริง ๆ แล้วบุษราจะไปทักทายในบล๊อกของคุณกอหญ้าบ่อย ๆ นะค่ะ
    • กำลังใจเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับมนุษย์อย่างเรา ๆ วันนี้บุษราได้รับแล้วกับกำลังใจที่คุณกอหญ้ามอบให้...บุษรา
    • ขอบคุณค่ะ

                          

    รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น