หลังจากทำงานหนักแล้ว ควรให้รางวัลชีวิตด้วยการพักผ่อนกับธรรมชาติบ้าง เอะอะก็จะเข้าห้างๆ เคยคิดเข้าไปเดินเล่นในป่าบ้างไหมละ บรรยากาศสดๆ แดดอุ่นๆ ลมเบาๆ นั่งเอาหัวใจตากอากาศบ้างปะไร การพักผ่อนกำลังกายด้วยการปลูกผักปลูกต้นไม้ เป็นบทที่1ที่เข้าถึงเข้าใจโลกผู้มีพระคุณ ใจที่ห่อเหี่ยวเปรี้ยวๆบูดๆดูดซับความทุกข์ไว้พะเรอ ก็เอามาปลดทิ้งได้ ให้มันเป็นปุ๋ยบำรุงป่าเขาลำเนาไพร เคยฟังไหม..เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลงๆทะเล..ความขื่นขมจะอมพะนำไว้ทำไป ปลดระวางออกไปเรื่อยๆ หัวใจก็จะมีพื้นที่เตรียมพร้อมรับความสดใส ทุกข์สุขก็อยู่ในใจนี่แหละ ถ้าทางเข้าทางออกทางมันก็ไม่ตัน ท่อทุกข์มีที่ทะลุทะลวง ทุกอย่างก็เป็นปกติ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเข้าทางซ้ายออกทางขวามันก็สามารถบำบัดทุกข์บำรุงสุขได้ในสภาพที่สมดุล

ชนบทเปรียบเหมือนผักสด

อำเภอเป็นผักลวก

จังหวัดเป็นผักดอง

กรุงเทพนั้นเป็นผักกระป๋อง

  • บำรุง บุญปัญญา

เมื่อก่อนอยู่ในกรุงแบบสิ้นคิด

ใช้ชีวิตหมดเปลืองตามอำเภอใจ

บอกตัวเองว่ามาเรียนรู้แต่ก็ไม่ได้รู้อะไร

จนกระทั้งมาเจาะเลือด

ถึงตระหนักว่าอาการภายนอกภายในอยู่ในขั้นไหน

แต่กระนั้นเหมือนมีมารผจญ

เจอทุเรียนลดราคา..มองแต่ตา ส่วนในระริก

ลดราคา 2 แพ็ค 100

กำลังจะอ้าปากสั่ง..กินลาเป็นครั้งสุดท้าย

แต่แม่คนสวยที่ไปด้วยใจแข็งเหลือเกิน

ไม่ยอมให้ซื้อให้กิน

 

ไปไหนเจอแต่อาหารทอด ยำรสจัด แกงกะทิลอยหน้า

ถึงจะเคยชอบแต่เมื่อได้กินผักผลไม้จนคุ้นลิ้น

ก็เมินเฉยอาหารที่ทำร้ายตัวเราได้อย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไรนัก

ถ้าอยู่ในกรุงต่อไปหรือมาบ่อยๆก็คงยากกับเรื่องอาหารการกิน

เพราะส่วนใหญ่ที่ขายๆกันไม่ตรงกับความต้องการ

เมื่อวานแม่บ้านมาเก็บของกลับสวนป่า

ล่อซะเกลี้ยงห้อง แม้แต่ช้อน จาน แก้วน้ำก็ไม่เหลือ

จะกินโจ๊ก ต้องตัดขวดน้ำพลาสติกเป็นกระบอก

แล้วเทกรอกอาหารลงไป

ค่อยๆยกขึ้นให้ไหลลงพอคำเป็นระยะๆ

นึกในใจ..นี่ไงละเปิบพิสดารขนานแท้..

 

แค๊วกๆๆ