เมื่อวานตอนเย็น หนูและเพื่อนขับรถจากกรุงเทพมหานคร ปลายทางที่เราจะมุ่งไปคือ กาฬสินธุ์ เเต่ด้วยความเป็นห่วงของใคร หลาย ๆ คน เเละเพื่อนที่พาหนูขับมาด้วย เราตัดสินใจแวะนอนที่ขอนแก่น ตามคำเชิญชวนของเพื่อนเก่า สมัยเรียนเภสัชศาสตร์ด้วยกัน คือ นก ซึ่งขณะนี้มาเรียนต่อโท แต่บ้านที่เราไปอาศัยหลับนอนคืนนี้ เป็นบ้านพักของศูนย์วิจัยพืชไร่
ซึ่งเจ้าของบ้านคือ น้องสาวของนก ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าหนูอีกที เราพึ่งเจอกันครั้งแรก แต่น้องอุ๊ก มีน้ำใจจัดห้องจัดที่นอนให้สำหรับหนูและเพื่อน
เมื่อคืนหนูและเพื่อน ๆ คุยกัน คุยกันสนุกสนานภายใต้ชายคาบ้าน ที่น้องอุ๊ก เอื้อเฝื้อให้
ตื่นมาเช้านี้ ขอนแก่นอากาศหนาวมาก พอเดินออกมาข้างนอก เย็นยะเยือก หนูได้มานั่งพูดคุยกับเจ้าของบ้าน ที่เตรียมออกเดินทางไปทำวิจัยต่อ ยิ่งได้คุยกับ น้องอุ๊ก หนูรู้สึกประทับใจมาก ๆ
น้องเป็นคนที่มีความสุขในการทำงาน ก่อนหน้านี้เธอดูแลเกี่ยวกับ พันธุ์ข้าวโพด เธอเล่าเรื่องข้าวโพดได้อย่างสนุกสนาน ที่สำคัญข้าวโพดเป็นอาหารที่ถูกปากหนูทีเดียวค่ะ
ส่วนช่วงนี้น้องกำลังทำวิจัยเกี่ยวกับ อ้อย งานทุกสิ่งทุกอย่าง ที่น้องเล่า เธอเล่าด้วยความสุข เหมือนน้อง อุ๊กพบรักกับงานที่เธอทำ ไม่รู้ซิค่ะ หนูฟังแล้วรู้สึกอย่างนั้น
แถมบ้านพักของเธอเอื้อเฟื้อให้เพื่อนของพี่ ๆ มาพักอาศัย คนแล้วคนเล่า เธอเล่าให้ฟังอย่างมีความสุข และก็บอกว่า "ว่าง ๆ มาอีกนะคะ"
พอได้เวลาเจ็ดโมงเช้าเจ้าของบ้านก็ขอตัวไปทำภารกิจ เพราะต้องเดินสายไปทำวิจัย เธอทิ้งท้ายไว้ว่า ไปทำงานสนุกดีค่ะพี่ แถมได้เที่ยวด้วย
คนขอนแก่นน้ำใจงามคะ แวะมาเที่ยวอีกนะคะ