พอถึงปี พ.ศ. 823 ก็รวมประเทศจีนเป็นหนึ่งเดียวได้ส่วนพุทธศาสนาก็เจริญรุ่งเรืองมาเป็นลำดับนั้นแล.

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงคำสอนของพุทธศาสนาได้เผยแผ่ไปยังนานาประเทศ  จีนก็เป็นอีกดินแดนหนึ่งที่รับเอาคำสั่งสอนของพุทธศาสนามีความเป็นมาว่า  ประมาณปี พ.ศ. 303 มีพระโอรสหนึ่งองค์ของพระเจ้าอโศกมหาราช ได้ไปตั้งอาณาจักรชื่อโขตานแล้วตั้งตนเป็นพระราชาที่นั้น

ปัจจุบันคือเมืองโฮตาน ในมณฑลชินเกียงประเทศจีน พระราชาองค์นี้เองที่นำพุทธศาสนาเข้าสู่แดนดินถิ่นประเทศจีนและนับถือพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในปี พ.ศ. 608 ได้เล่าสืบต่อกันมาว่า...

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น พระจักรพรรดิมิ่งตี่ ได้ส่งคณะทูต 18 คนไปศึกษาพุทธศาสนาที่อินเดียคือเมืองโขตานอยู่ติดชายแดนจีนในยุคนั้น หลัง 2 ปีล่วงแล้วมีพระ 2 รูปชื่อพระกาศยะปะมาตังคะและพระธรรมรักษะมากับคณะทูตพร้อมหอบพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาด้วย

พระสงฆ์ 2 รูปได้รับถวายวัดเพื่ออยู่อาศัยชื่อวัดม้าขาวในเมืองลกเอี๋ยงหรือโล่หยางในปัจจุบัน และได้แปลคำสอนของพระพุทะเจ้าสู่ภาษาจีน

ในปี พ.ศ. 648 มีขันทีในราชสำนักได้ทำกระดาษขึ้นใช้ครั้งแรกในโลก

ต่อมาก็สิ้นราชวงศ์ฮั่น  ในปี พ.ศ. 763 ถึง 823 เป็นยุคของพระเจ้าเหี้ยนเต้ เป็นเพียงตรายาง อำนาจแท้จริงอยู่แม่ทัพใหญ่ชื่อโจโฉอยู่ในแดนดินถิ่นเหนือ เล่าปี่อยู่ที่เมืองเสฉวนในแดนดินถิ่นตะวันตก 

 และซุนกวนอยู่เมืองนานกิงในแดนดินถิ่นปักษ์ใต้ของจีน ถือว่าเข้าสู่ยุค 3 ก๊ก เมื่อโจโฉตายพระเจ้าเหี้ยนเต้ก็หลุดจากตำแหน่งก็สิ้นราชวงศ์ฮั่น

ลูกชายโจโฉชื่อโจผีก็ตั้งตนเป็นพระราชาสถาปนาเป็นต้นราชวงศ์เว้ปกครองแผ่นดินจีนเลยแตกออกเป็น 3 ก๊กดังกล่าว ต่อมาแม่ทัพใหญ่ชื่อสุมาเอี๋ยนล้มบัลลังก์พระเจ้าโจฮวนเชื้อสายราชวงศ์เว้องศ์ท้ายสุดแล้วตั้งราชวงศ์ใหม่ชื่อราชวงศ์จิ้นใน ปี พ.ศ. 808

พอถึงปี พ.ศ. 823 ก็รวมประเทศจีนเป็นหนึ่งเดียวได้ส่วนพุทธศาสนาก็เจริญรุ่งเรืองมาเป็นลำดับนั้นแล.