คลินิกเบาหวานเหมือนเป็นชุมนุมความทุกข์ของทุกๆคน

วันนี้จะเล่าระบบการดูแลผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการที่คลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลสึชมพู ตอนแรกที่มารับงานเบาหวาน เครียดมาก  รู้สึกมันยุ่งยากไปหมด ยอมรับว่าไม่มีความสุขในการทำงานเลย  แต่... ปัจจุบันความรู้สึกเปลึ่ยนไป  มีความสุขในการทำงานมากขึ้นคะ

 เดิมที เจ้าหน้าที่เองเกิดความเครียดในการทำงานเนื่องจากเจ้าหน้าที่มีไม่เพียงพอ  คลินิกเบาหวานเหมือนเป็นที่ชุมนุมความทุกข์ของทุกๆคนซึ่งพอจำแนกได้ดังนี้

1. เจ้าหน้าที่คำพูดที่ได้ยินเสมอคือ “เฮ้อ วันอังคารอีกแล้วเหรอ” ไม่ว่าจะเป็นห้องบัตร ห้องแลป แพทย์ พยาบาล รวมถึงพนักงานเวรเปลเวรดึกที่ต้องเอาคิวมาวางให้ทันผู้ป่วยคิวแรกๆที่มาเอาบัตร

2. เรื่องคิวเป็นเรื่องใหญ่ เพราะยิ่งรอนาน ยิ่งหิว ยิ่งรอนานรถจะกลับบ้านก็หมด

3.เจาะเลือดเบาหวาน ผู้ป่วย 80-100 คนใช้เวลานานมากเนื่องจากเจ้าหน้าที่ห้อง

   แลปมีไม่พอ ทำให้ออกผลช้า

4.พยาบาล และพนักงานผู้ช่วยเหลือคนไข้ ขณะซักประวัติต้องวัดความดัน และซัก 

   ประวัติไป พร้อมๆกันทำให้การบริการช้า

5.ห้องบัตรทั้งค้นบัตร ผู้ป่วย 80-100 คน จะต้องตรวจสอบสิทธิบัตรผู้ป่วยอีก

6.เป็นการทำงานที่ต้องใช้สมองไวมาก เพราะต้องพยายามตรวจคนไข้ให้ทันเวลาเพราะกลัวว่าผู้ป่วยจะหิวข้าว รถกำลังจะหมดไม่มีรถกลับบ้าน ถ้าคุยนานก็จะได้ยินเสียงว่า “คุยอะไรนานนักหนา “

7.ไม่มีทางที่จะตรวจคนไข้ 80-100 คนในเวลาเที่ยง เมื่อเริ่มหิวสมองก็เริ่มทำงานช้าลง

8.พอใกล้เที่ยงหรือเลยเที่ยง ไปแล้ว  เรื่องที่เตรียมจะถามหมอ  ก็หมดอารมณ์ที่จะถาม  ขอยาอย่างเดียว หมอพูดอะไรสมองก็ไม่อาจรับได้ ขอเร็วๆไปกินข้าวกันดีกว่า

9.เมื่อเสร็จคลินิกแล้ว แม้จะเหลือเวลาราชการอีก 1-2 ชั่ว แต่ทุกคนเหนื่อยล้าแล้วขอทำงานที่ไม่ต้องใช้สมองนัก เช่นเก็บบันทึกข้อมูล เก็บห้องตรวจ จะนัดคุยเรื่องพัฒนางานก็หมดแรง

ครั้งหน้ามาดูกันค่ะว่าเราแก้ไขกันอย่างไร ทำยังไงเราจะได้มีความสุขมากขึ้น