เป็นเคล็ดที่ใครคิดได้สบาย เอย.

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้วยังคงมีมุมคิดติดตามท่านพุทธทาสภิกขุเกี่ยวกับจริยธรรม  การกระทำหรือการปฏิบัติงานคือการปฏิบัติธรรม  เพราะธรรมเป็นสิ่งที่จะต้องนำมาปฏิบัติตลอดชีวิต ตามแนวทางของสัมมากัมมันตะคือทำหน้าที่การงานให้ถูกต้องครบถ้วนและมีผลเป็นสุข  การเคารพธรรมคือการเคารพในหน้าที่เพราะ

+ ธรรมคือ ตัวธรรมชาติ

+ ธรรมคือ กฎของธรรมชาติ

+ ธรรมคือหน้าที่ตามกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ

+ ธรรมคือผลการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ

การทำงานนั้นละคือการทำตามหน้าที่จนสามารถทำให้ตนเองพอใจ  เคารพตนเองได้

คนเราทำหน้าที่สูงสุดเพื่อบรรลุนิพพานคือ จิตโปร่ง  สบาย  เกลี้ยง  เย็น

คนเราทำหน้าที่ทางกายและหน้าที่ทางใจเพื่อช่วยให้รอด

คนเราต้องทำงานตามหน้าที่เต็มหน้าที่ตามวัย  และตามสถานะของตน

ด้วยว่า...

คนเรามีหน้าที่ดำรงชีวิตให้อยู่รอดและเป็นสุข  พร้อมกับมีหน้าที่ใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์มากที่สุด

หน้าที่คือสิ่งที่ผู้มีชีวิตอยู่ต้องปฏิบัติ  ผู้ปฏิบัติธรรมได้ถูกต้องย่อมมีผลเป็นสุขคือจิตสงบเย็นเพราะหมดกิเลสก่อเกิดความพอใจอิ่มใจ  ไม่มีความร้อนรนรบกวนนั้นแล.

...............................................

บทประพันธ์ของท่านพุทธทาสภิกขุเรื่อง...เป็นอยู่ด้วยจิตว่าง

จงทำงานทุกชนิดด้วยจิตว่าง

ยกผลงานให้ความว่างทุกอย่างสิ้น

กินอาหารของความว่างอย่างพระกิน

ตายเสร็จสิ้นแล้วในตัวแต่หัวที

ท่านผู้ใดว่างได้ดังว่ามา

ไม่มีท่าทุกข์ทนหม่นหมองศรี

ศิลปะในชีวิตชนิดนี้

เป็นเคล็ดที่ใครคิดได้สบาย เอย.